گل کو

2011-09-05T12:35:00.000-07:00

.نیست تردید زمستان گذرد....

2010-02-04T22:47:00.000-08:00

اگر سر به سر تن به کشتن دهیم........ از آن به که کشور به دشمن دهیم..
از آخرین نامه آرش رحمانی پور جوان 20 ساله به پدرش

آرش رحمانی پور و محمدرضا علی زمانی اعدام شدند... به همین سادگی....

من کلمات را گم کرده ام. دیگر نمی دانم چه باید گفت. دیگر نمیدانم بگریم یا بخندم یا از اینهمه سبعیت وحشت کنم ...همه این احساس ها با هم در وجودم...نه در اعماق وجودم...در تک تک سلول های بدنم...غلیان میکند. میخواهم داد بزنم. میخواهم گریه کنم...میخواهم فراموش کنم. میخواهم بلند شوم و ببینم همه زندگی من یک کابوس وحشتناک بوده. میخواهم در عالم واقعیت یک روز...فقط یک روز مثل یک انسان معمولی زندگی کنم .میخواهم نگران نباشم. میخواهم مقایسه نکنم...

رژیم کاملا به فلاکت افتاده است.. شکنجه و کشتار انسانهای دست بسته فقط عمق ترس و وحشت این دولت را از مردم نشان میدهد. . این دو جوان قبل از انتخابات دستگیر شده بودند اما برای ترساندن مردم اعدام شدند. جنتی امام جمعه تهران از قوه قضاییه تشکر کرد و گفت اگر همان اول چند نفر را دار زده بودید حالا اینطوری نمی شد امیدوارم بقیه را هم اعدام کنید. یعنی این دو جوان به جرم کرده های خود اعدام نشدند بلکه برای زهرچشم گرفتن از مردم در آستانه 22 بهمن قربانی شدند. جنایت از این بالاتر؟

اما آیا از جمهوری اسلامی انتظار دیگری هم میرفت؟ نه!
آری غمگینم. عصبانیم اما متعجب نیستم. از حکومت مرگ انتظار دیگری هم نمی رفت!

از درون شب تار

میشکوفد گل صبح

خنده برلب گل خورشید کند...جلوه بر کوه بلند

نیست تردید زمستان گذرد

وز پی اش پیک بهار...با هزاران گل سرخ

بی گمان می آید

در گذرگاه شب تار به دروازه نور

گل مینای جوان....گل بیفشانده تمام

روی دیوار زمان

لاله ها نیز نهادند به دل ...همگی داغ سیاه

...

گر چه شب هست هنوز...با سیه چنگ بر این بام آونگ

آسمان غرق ستاره است ولیک...آسمان غرق ستاره است هنوز

خوشه ها بسته ستاره گل گل.....

خوشه اختر سرخ...با تپش های سترگ

عاقبت کوره خورشید گدازان گردد

عاقبت کوره خورشید گدازان گردد.....

( سرود گل مینا. از سرودهای چریک های فدایی خلق ایران)

به بهانه فقدان آقای منتظری

2009-12-20T17:43:00.000-08:00

زندگی صحنه زیبای هنرمندی ما است
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته به جا است

امروز خبر فوت آقای منتظری در اینترنت به سرعت منتشر شد و در کنار آن واکنش های متفاوتی از هر طرف را بر انگیخت. از خامنه ای و وزارت اطلاعات چه انتظاری به جز سرکوب هست و از مردم چه انتظاری به جز قدر دانستن از کسی که نخواست با خمینی در یک مسیر باشد؟

اما برخی واکنش ها از طرف کسانی که خود را پیشرو میدانند اما مانند خمینی انسانها را فقط با لباسشان ارزیابی میکنند ناراحت کننده است اگر چه متاسفانه تعجب آور نیست !

انسانها را باید با اعمالشان قضاوت کرد و نه با لباسشان. فراموش نکنیم که بزرگترین خیانت های تاریخ معاصر به مردم ایران را کسانی کردند که خود را کمونیست می نامیدند و در قالب حزب توده و اکثریت با رژیم ارتجاعی ایران همکاری میکردند. حتی اکنون هم کوبا و چین و روسیه از طرفداران پر و پا قرص احمدی نژاد هستند. آقای چاوز را فراموش کردم.

بنابر این قضاوت انسانها بر اساس آنچه وانمود می کنند هستند درست نیست. آیت الله منتظری جانشین خمینی بود و به دلیل مخالفت با سیاست های سرکوبگرانه او و به دلیل افشای کشتار زندانیان سیاسی و بعدها چاپ کردن فتوای او در کتابش همیشه مورد غضب بود. هرگز از خامنه ای پشتیبانی نکرد و از مردم حمایت کرد. او تز "حکومت به هر قیمت " را بارها مورد انتقاد قرار داد.

منتظری با اینکه یک روحانی مسلمان بود و دوست داشت در ایران حکومت اسلامی برقرار باشد اما نمی خواست پایه های این حکومت بر کشتار و سرکوب استوار باشند و همان جا راه خود را از مسیری که به زباله دان تاریخ منتهی میشد و اکنون خمینی و فردا خامنه ای و اعوان و انصارش را در خود جا خواهد داد ؛ جدا کرد.

مردم به رغم بسیجی ها و وزارت اطلاعاتی ها از همین حالا در خیابانها هستند و یادش را گرامی میدارند.

مطمئنم اگر خامنه ای مرده بود وضع کاملا فرق میکرد و این است که مهم است.
با احترام به منتظری و با تسلیت به خانواده و یارانش.

نگاهی به درون

2009-12-05T13:53:00.000-08:00

اینقدر اوضاع ایران ملتهب است که هر دقیقه موضوع جدیدی برای نوشتن پیدا میشود. از دستگیری مادران عزادار در پارک لاله که تجسم بی شرفی نیروهای انتظامی و سپاه و بسیج است تا دستگیری های روزافزون و بی حساب دانشجویان و فعالان سیاسی که ضعف و ترس رژیم را در تمامی ابعادش به نمایش میگذارد. از یورش به خانه های خانواده های اشرف و احکام زندان و اعدام برای فعالین سیاسی و خانواده های آنها تا یورش به زندانیان سیاسی در گوهردشت و اوین و زندانهای دیگر. در باره کدام باید نوشت؟ شاید هم رژیم سفاک میخواهد آنقدر بلا برسر این مردم بریزد که فرصت نقد و نفس کشیدن نداشته باشند اما زهی خیال باطل......16 آذر خواهیم دید!

پویایی جنبش مردم برای سرنگونی رژیم آخوندی و ترس و واهمه آشکار رژیم تنها در خیابانها نیست که تاثیر خود را نشان میدهد. در دنیای مجازی و اینترنت نیز به دلایل وافر بحث ها و خبررسانی شدت بیشتری گرفته اند. صاحبان این جنبش کسانی هستند که از جان خود مایه میگذارند تا در خیابانها و دانشگاهها و زندانها جلوی درندگان جمهوری اسلامی بایستند و آزادی را فریاد کنند. عده ای هم در پشت جبهه به دلایل عدیده به ارزیابی و گاه نیز ارزش گذاری مشغولند.

این بحث ها برای جامعه بسته ای مانند ایران که دولت سعی میکند به شدت طالبانی اش کند به نظر من بسیار ارزنده است.. مسلما با این اعمال وحشیانه دولت و با سرکوب بیش از حدی که اعمال میشود طبیعی است که افکار با هم صد و هشتاد درجه در تضاد باشند . اما به گمان من مهم این است که بشود بحث کرد. بشود در بحث و تفحص را باز گذاشت . بشود کسی را به دلیل عقایدش محکوم و منکوب نکرد. بشود گوش کرد!

به همین دلیل فیس بوک جای جالبی است. در این دو سه روز اخیر چند بحث دیده ام که با این که به موضوعات متفاوتی میپرداختند در یک وجه مشترک بودند. در این که چه آسان میشود راه حق و باطل را گم کرد و چه راحت میشود از راه آزادی و آزادیخواهی اما به اسم آزادیخواهی گمراه شد.

چه کسی به ما حق میدهد که به دلیل اندیشه یا انتخاب یا طرز زندگی یا هر دلیل دیگری خود را محق بدانیم برای دیگری تعیین تکلیف کنیم؟ کی به ما حق میدهد به کسی دیگر بگوییم تو حق داری یا نداری این کار را انجام بدهی , این گونه فکر کنی و یا این گونه لباس بپوشی؟ کی به ما این حق را داده که چون به چیزی اعتقاد داریم یا نداریم آن را که مخالف ما است از خود فروتر بدانیم؟ این چه طرز آزادیخواهی و چه راه آزاد اندیشی است ؟

آنها که میخواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند و بگویند که" دیدید ما گفتیم اگر ملا برود از او بدترش می آید" خواهش می کنم همین جا توقف کنند. من این بحث ها را دلیل برحق بودن رژیم آخوندی نمی دانم بر عکس گمان میکنم آنقدر این رژیم کثیف و ضد انسانی و خفقان سی ساله آن در وجود ما رسوخ کرده است که هنوز خیلی کار داریم تا خودمان را از این میکرب ضد عفونی کنیم. به گمان من همانطور که دانستن یک مریضی اولین قدم در راه مداوای آن است دانستن این که هنوز ما خرده های رژیم خمینی را در خود داریم اولین قدم در راه زدودن این میکرب است.

یکی از این بحث ها که خیلی هم پیش می آید بحث مذهب و لامذهب بودن و یا پوشش اسلامی و بی روسری بودن است. . چطور ما میتوانیم به خمینی برای حجاب اجباری ایراد بگیریم و بعد انسانها را به صرف داشتن روسری و حجاب یا اعتقاد اسلامی یا هر مذهب دیگری بکوبیم؟ آیا هر کس که مسلمان است انسان بدی است و هر که لامذهب است انسان خوبی است؟ آیا هوگو چاوز لامذهب و احمدی نژاد به ظاهر مسلمان را میتوانید از هم جدا کنید؟
مادلین آلبرایت و هیلاری کلینتون بدون روسری انسانهای بهتری هستند یا فاطمه امینی و اشرف رجوی و هزاران هزار زن مسلمان که در راه آزادی فدا شدند؟

کی وقت آن میرسد که انسانها را بر طبق اعمالشان قضاوت کنیم و نه طبق اعتقاد و پوشششان؟ تازه چه کسی این حق را به ما داده؟ متفکرین و مبارزین اینترنتی یا کسانی که در ایران در زندانها و خیابانها این رژیم را به ستوه آورده اند؟ آنها که در اشرف در سرمای بیابان جلوی این رژیم و عواملش ایستاده اند؟

اولین چیزی که مرا از خود میراند تفتیش عقاید است.از طرف مرتجعین راست و چپ هم بارها مورد انتقاد و تفتیش عقاید قرار گرفته ام اما هر بار اعتقادم راسخ تر شده است. مهم آن چیزی نیست که بر زبان می آید . مهم آن عملی است که انجام میدهیم. کسی که خود را آزادیخواه میداند اما به انتخاب دیگران ایراد میگیرد و به خود اجازه میدهد دیگران را به دلیل پوشش و انتخاب روش زندگی و موزیک و ...مورد انتقاد قرار بدهد هنوز معنای آزادیخواهی را نفهمیده است. آزادی آن چیزی نیست که "یک نفر " یا "یک گروه" میخواهند . حتی اگر فکر کنند برای همه بهتر است که به فلان روش زندگی کنند.
به نظر من آزادی این است که هر انسان بتواند به خواست خود زندگی کند و فکر کند و به نتایج خودش از طریق راه و روش خود برسد و بتواند به طرز زندگی دیگران هم احترام بگذارد.

کجا باید مرزبندی کرد؟ باید آزادی های فردی ( طبق منشور حقوق بشر) برای همه رعایت شوند و مورد احترام باشند. آزادی در جایی محدود میشود که حقوق اولیه بقیه انسانها را مخدوش کند.

به نظر من کسی که هنوز نمی تواند به عقاید دیگران احترام بگذارد هنوز از قید و بندهای درونی و فکری خودش خلاص نشده است . میخواهد اسمش مسلمان یا مسیحی یا یهودی یا بی دین یا کمونیست یا اومانیست یا هر چیز دیگری باشد. اولین قدم رهایی از خمینی های درون و احترام به آزادی های فردی دیگران است. راه سختی است اما به آنجا هم خواهیم رسید.

حکم اعدام پنج متهم به حوادث پس از انتخابات را ملغی کنید

2009-11-29T00:43:00.000-08:00

دوستان
از این اقدام به جای وبلاگ نویسان حمایت کنید:

اعدام جنایتی است که با آگاهي صورت می‌گیرد. .حکومت ايران اعدام را به مثابه اهرم کنترل و فشار در جامعه اعمال می‌کند و به اشکال مختلف شهروندان ایرانی را به قتل می‌رساند. نه تنها بسیاری از زندانیان سیاسی و کودکان در خطر مرگ قرار دارند بلکه افراد عادی نیز از ماجراجویی های نیروهای انتظامی و بسيج ایران در امان نیستند.اعدام های بدون دلیل , اعدام های شتاب زده و اعدام های خیابانی در ایران روز به روز شدت می‌گیرد.

هم‌اکنون از سوی دادگاه انقلاب، برای پنج متهم به نام‌های محمد رضا علی زمانی _ آرش رحمانی‌پور _ رضا خادمی _ حامد روحی‌نژاد _ ناصر عبدالحسینی _حکم اعدام صادر شده است این متهمین را به اتهام شرکت در اغتشاشات و تبلیغات علیه نظام و عضویت درسازمان‌های مسلح و حتی بدون برخورداری از داشتن وکیل و حق دفاع قانونی، و بعد از آزار و شکنجه و اعتراف ‌گیری اجباری، در دادگاه‌های نمایشی به اعدام محکوم کردند و حالا به پای چوبه دار می‌برند. شواهد متعدی در دست است که این پنج متهم در زمان انتخابات در زندان بسر می‌بردند و در نتیجه نمی‌توانسته‌اند در تظاهرات و اعتراضات مردمی پس از انتخابات شرکت و فعالیت داشته باشند

ما وبلاگ نویسان امضا کننده این بیانیه خواهان توقف فوری مجازات اعدام محمد رضا علی زمانی, آرش رحمانی پور؛ رضا خادمی, حامد روحی نژاد و ناصر . عبدالحسینی هستیم. ما به همه فعالین حقوق بشر؛ انسانهای آزادیخواه و سازمانهاي مدافع حقوق بشر هشدار ميدهيم که خطر تکرار فاجعه خونين قتل عام سال 67 بسيار جدی است و بر ما است که با جلوگیري از اجراي احکام اعدام از تکرار تلخ تاریخ و از قتل عام دستگیر شدگان جلوگيري کنيم... ,

با توجه به تایید حکم اعدا م محمدرضا علی زمانی و با توجه به تهدیدهای دولتی بخصوص سخنان آقای اژه ای در باره اعدام قریب الوقوع مخالفان ما یک بار دیگر همه انسان دوستان و فعالین حقوق بشر را به نجات جان این پنج نفر فرامی‌خوانیم .. ما از سازمان ملل ؛ صلیب سرخ بین المللی ؛ سازمان عفو بین الملل و همه سازمان های حقوق بشر می‌خواهیم که با فشار به دولت ايران مانع اجرای اين احکام اعدام شوند. ما از آقاي بان کی مون به عنوان رییس سازمان ملل متحد می‌خواهیم که به دولت ایران مسئوليت های خود در قبال قوانين حقوق بشر را گوشزد کرده و برای نجات جان شهروندان ايرانی همه اقدامات لازم حتی تعلیق عضويت ایران در سازمان ملل تا زمان التزام به قوانين حقوق بشر را به عمل آورند.

. ما همه وبلاگ نویسان و همه فعالين حقوق بشر و سازمانهاي حقوق بشر را به پیوستن به این کمپين و به اقدام فوری برای توقف مجازات اعدام در ایران به طور کلی و توقف مجازات اعدام محمد رضا علی زمانی, آرش رحمانی پور؛ رضا خادمی, حامد روحي نژاد و ناصرعبدالحسینی به طور اخص فرا می‌خوانیم . .

وبلاگ نويسان علیه اعدام

می نویسم. پس هستم

2009-11-28T13:36:00.000-08:00

می نویسم . پس هستم. می نویسم تا بمانم. مینویسم زیرا تنها صداست که میماند.
و صدای من در کلماتی است که روی مونیتور ظاهر میشوند.

چه روزهای پر تب و تابی را کشورمان میگذراند. اما چه غرور آمیز است دیدن عزم جزم جوانان و مردم کشورمان برای به دست آوردن آن چه حقشان است. آنچه در این سی سال و قبل از آن از آنها گرفته شده است.

این مسخره است که در قرن بیست و یکم هنوز یک عده که دست چپ و راست خود را از هم تشخیص نمی دهند برای ما تعیین تکلیف کنند که چه بپوشیم و با کی حرف بزنیم و کی ازدواج کنیم و موقع خواب سرمان را کدام طرف بگذاریم و هنگام ورود به توالت با کدام پا وارد شویم.
بدتر از آن همه امکانات کشور را به نفع خود مصادره کنند و ملتی را در فقر و اعتیاد و فحشا و گرسنگی و بیماری به کشتن دهند تا خودشان و آقازاده هایشان در اروپا و کانادا و اینور و آنور دنیا کاخ بسازند و یا قطر شکم خود را از قطر درخت های مشهور کالیفرنیا فراتر ببرند.

به هر حال سخن زیاد است اما آنچه مایه غرور و سرافرازی است این است که در کنار جانیانی که ایران ما را اشغال کرده اند ما کاوه های سرفرازی داریم که به همه دنیا با خون خود اثبات کردند که مردم ایران سزاوار حکومت و زندگی بهتری هستند. . چه سروهای سرفرازی که از دست ندادیم. از سهراب اعرابی و کیانوش آسا تا حنیف و سیاوش و احسان فتاحیان که هنوز داغش تازه است.

یک لحظه تصور کنید که این سرمایه های وطن اگر مانده بودند ( به همراه هزاران هزار شهید دیگر) کشور ما تا چه حد پیشرفت کرده بود. در عوض کردان ها و رحیمی ها و هر متقلب دیگری را با مدارک تقلبی دکترا و مهندسی بر سر کارهای دولتی آوردند تا دیگر علم هم هیچ ارزشی نداشته باشد. رییس جمهوری حکومت این کشور را به دست گرفته است که با اینکه گویا خودش در توابع اردبیل به دنیا آمده اما میرود تبریز را به عنوان پایتخت تشیع اعلام میکند یا در تلویزیون جلو چشمان بهت زده مردم از تولید انرژی هسته ای تولد دختری 16 ساله ( و برادرش) از وسایلی که "بازار" خریداری شده اند صحبت میکند ....

همه اقتصاد کشور به دست سپاه پاسداران ایران افتاده است. از تلفن و اینترنت گرفته تا تراکتورسازی تبریز و کنترل بنادر. دولت در یک حمله دیگر همه یارانه ها ( یعنی سوبسیدها ) را در 5 سال آینده برخواهد داشت و مثلا آنها را هدفمند خواهد کرد. ( درست حدس زدید. دادن روزانه 200 هزار تومان به بسیجی های چاقوکش برای کشتن مردم بودجه لازم دارد.)
این یعنی نان و شکر و گوشت و همه فرآورده های اصلی از این هم گرانتر خواهند شد و ایران علاوه بر رکورد فساد دولتی رکورد دار گرسنگی در جهان هم خواهد شد.
تعجب نکنید اگر دولتی که یک ریال برای مردم خودش خرج نمی کند برای مردم ونزوئلا ده هزار دستگاه خانه میسازد و با چمدان برا حماس پول میفرستد.

این است اوضاع کشور.

و این است که نمی شود ساکت ماند.

حکومت عدل علی -به نرخ دولتی و به نرخ آزاد....

2008-09-14T22:47:00.000-07:00

دولت مهرورز جمهوری اسلامی ممکن است در پیشرفت و تمدن و یا در ورزش یا آموزش و پرورش در رده آخر باشد اما در یک مورد در صدر قرار دارد و آن هم کشتن مردم بیگناه و اعدام های بی حد و حساب است.

اعدام در هر جای دنیا که باشد قتل عمد است. . اما در ایران اعدام از قتل عمد هم فراتر میرود. عدالت در ایران خریدنی است..

خانواده ای که یک عضو خود را از دست داده است در موقعیتی قرار میگیرد که میتواند برای جان عزیز خود قیمت تعیین کند . از طرفی مجرم اگر پول داشته باشد که دیه و یا بیشتر از آن را پرداخت کند از مجازات رهایی می یابد. . یعنی در ترازوی عدالت اگر اسکناس و دسته چک گذاشتید عدالت را بی خیال!

دولت ایران به این ترتیب ذهنیت فاسد خود را در جامعه تعمیم می بخشد. جامعه مدنی با تعریف جمهوری اسلامی جامعه ای میشود که در میدان هایش نوجوانان 18 ساله به دار آویخته میشوند , دخترانش در زندان ها مورد تجاوز قرار گرفته و اعدام میشوند, کودکانش در خیابان ها آدامس میفروشند و کارگران و معلمینش در گرسنگی به سر میبرند.
در جامعه مدنی با تعریف ملایی ؛ خاتمی و ابطحی و گنجی سمبل گفتگوی تمدن ها و حقوق بشر میشوند و دانشجو و زندانی سیاسی میشوند اراذل و اوباش.
در جامعه مدنی ملایی پول تنها ارزش و معیار ارزش ها است.. دولتیان آنجا نشسته اند که مردم را بچاپند. این دزدی عمومی شامل عدالت اسلامی شان نیز میشود.

"دیه" مصداق بارز عدالت در جمهوری اسلامی است.

عدالتی که با پول خریده میشود .

عدالتی که فرقش برای پولدار و بی پول میتواند فرق بین مرگ و زندگی باشد.

کورش عرفانی-دفاع از حقوق مجاهدین در عراق، مسولیتی فراسیاسی-

2008-08-31T09:44:00.000-07:00

خبرهای روزهای اخیر حکایت از آن دارد که مسئولیت حفاظت از پایگاه اشرف در استان دیاله عراق که محل حضور نزدیک به 3500 تن از اعضای سازمان مجاهدین خلق (ارتش آزادیبخش ملی ایران) می باشد به تدریج به نیروهای عراقی سپرده می شود.

این پایگاه بعد از اشغال عراق نخست توسط نیروهای انگلیسی-آمریکایی و بر اساس زدوبندهای رژیم با بریتانیا مورد حمله هوایی قرار گرفت. بعد از مذاکرات میان مجاهدین و ارتش آمریکا دولت این کشور پذیرفت که در ازای خلع سلاح نیروهای مسلح مجاهدین (ارتش آزادییخش) آنها بتوانند بر اساس اصل بی طرفی در امور داخلی عراق در پایگاه اشرف بمانند. بعد هم سازمان صلیب سرخ جهانی موقعیت حقوقی پناهندگی را برای آنها به رسمیت شناخت. بر اساس اصل 4 کنوانسیون ژنو مصوب سال 1949 و اصلاحیه آن درسال 1977 پناهندگانی که در یک کشور اشغال شده به سر می برند تحت حفاظت نیروی اشغالگر قرار گیرند. بر این اساس مجاهدین حاضر درپایگاه اشرف تحت حفاظت فرماندهی نیروهای آمریکایی در آنجا قرار گرفتند.

مجاهدین در این مدت با رعایت کلیه مفاد توافق خود با آمریکا به چند فعالیت مشخص دست زدند:

نخست با برقراری ارتباط با جمعیت بومی عراق به خصوص در میان سنی ها، چهره و نقش خود را در عراق برای مردم توضیح دادند و از این طریق حمایت وسیعی را در مشروعیت حضور خویش در این کشور برانگیختند. در یک اقدام چشمگیر حتی 3 میلیون شیعه عراقی طوماری را در حمایت از حضور مجاهدین در عراق امضاء کردند.

دوم اینکه به طور فعال چهره ها، شبکه ها وفعالیت های تروریستی باندهای عراقی و ایرانی رژیم را در این کشور افشاء کردند و از این طریق بسیاری ازتوطئه های رژیم بر علیه خلق مظلوم عراق را نقش بر آب ساختند.

سوم اینکه در محدوده ی پایگاه اشرف و با وجود کمبودهای حاضر در عراق نه تنها نیازهای صنفی خویش را برآورده ساختند بلکه با کار سازنده این پایگاه را که منطقه ای بی آب و علف بود به یک «شهر» گونه تبدیل ساختند. این امر به عنوان الگوی از توان سازندگی این نیرو خشم و غضب رژیم را برانگیخته است. تحمل هر سه این موارد برای جمهوری اسلامی تلخ و سخت بود.

با رجوع به پیشینه این موضوع در می یابیم که حضور مجاهدین در عراق از سال 1365 با هدف تاسیس ارتش آزادیبخش نگرانی های فراوانی را برای رژیم فراهم ساخت. بسیاری بر این باورند که یکی از دلایل اصلی پذیرش قطعنامه و نوشیدن جام زهر برای پایان بخشیدن به جنگ هشت ساله به دلیل حضور فعال نظامی مجاهدین در صحنه جنگ بوده است. اما با پایان گرفتن جنگ و پس از عملیات فروغ جاویدان رژیم هرگز حاضر نشد این خطررا در زیر گوش خود بپذیرد و نسبت به حضور آنها بی تفاوت شود؛ برعکس، تلاش رژیم همیشه بر این بوده است که یا به طور فیزیکی این نیروها ی خطر ساز را از میان برد و یا حداقل موجبات اخراج آنها و دورسازی از مرزهای کشور را فراهم کند. در این میان چندین تلاش برای حملات موشکی و نیز هجوم گسترده ی نظامی در جریان جنگ اول خلیج فارس به پایگاه های مجاهدین قابل ذکر است.

اما زمانی که آمریکا با سازماندهی صهیونیست ها و همدستی رژیم ایران برای نجات اقتصاد ورشکسته ی خود در سال 2003 به گرداب عراق پا گذاشت رژیم جمهوری اسلامی فرصت را غنیمت شمرد تا بتواند با یک تیر چند نشان بزند. از یکسو نیروهای نظامی آمریکا را در عراق زمین گیر کند تا خطر درگیری با خود را کاهش داده و از این فرصت برای پیشبرد طرح های اتمی خویش بهره برد و از سوی دیگر با تقویت شبکه های ارتجاعی شیعه ی وابسته به خود در عراق، الگوی حاکمیت ضد انسانی جمهوری اسلامی را در این کشور یا حداقل در بخش های شیعه نشین عراق مستقر سازد. در کنار این دو هدف استراتژیک، تلاش رژیم بر این بود که بتواند به هر طریق ممکن از دست دشمن همیشگی خود، مجاهدین، خلاصی یابد.

عملکرد موفق مجاهدین در عرصه سیاسی درون عراق با تمام پیچیدگی های ناشی از اشغال این کشور و جنگ داخلی سبب شد که توطئه های رژیم در طول بیش از پنج سال با ناکامی مواجه شود. اما اینک و با تقویت احتمال خروج بخشی از نیروهای آمریکا از عراق و سپردن امنیت این کشور به دست نیروهای عراقی باردیگر یک شانس بزرگ برای رژیم جنایت پیشه ی جمهوری اسلامی فراهم شده است که به این هدف شوم خویش دست پیدا کند. د

ر شرایط کنونی خواست مجاهدین این است که صلیب سرخ جهانی نیروهای متفقین به رهبری آمریکا را وادار سازد که حفاظت از شهر اشرف همچنان مشمول کنوانسیون چهارم ژنو و به عهده ی این نیروها باشد. اما این طور بنظر می رسد که دست داشتن رژیم در کاهش یا افزایش میزان عملیات تروریستی، آدمکشی و هرج و مرج در عراق به عنوان یک اهرم فشار بر آمریکا عمل می کند. دولت بوش و جمهوریخواهان جنگ طلب که در بدترین موقعیت سیاسی و چشم انداز شکست در انتخابات ماه نوامبر در ایالات متحده هستند نیاز دارند تا اوضاع امنیتی عراق را بهترو بهبود یافته جلوه دهند و از این طریق یکی از کارت های برنده دمکرات ها علیه جمهوریخواهان را بی اعتبار سازند. به همین دلیل در زدوبست های رسمی و غیر رسمی پشت پرده، نوعی سازش نانوشته میان آمریکا ورژیم قابل تصور است. یعنی کاهش عملیات تروریستی در عراق از جانب باندهای آدمکش وابسته به جمهوری اسلامی و کاهش تلفات نیروهای آمریکا در این کشور از یکسو و پذیرش سپردن کنترل شهر اشرف به دولت عراق از سوی دیگر. اگر چنین اتفاقی روی دهد - و علائم و خبرهای بسیاری حکایت از روی دادن آن دارد- ، به طور عملی و غیر مستقیم سرنوشت بیش از 3500 نفر از مجاهدین در شهر اشرف به دست رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی خواهد افتاد.

با شناختی که از ارادت ورزی جلال طالبانی ریس جمهور عراق و وابستگی های ایدئولوژیکی وعملی دولت نوری المالکی شیعه به دستگاه ولایت فقیه در ایران داریم بدترین سناریوها در آینده ای نه چندان دور ناممکن نمی نماید.

در بهترین حالت، دولت عراق با بستن پایگاه اشرف از مجاهدین خواهد خواست که خاک عراق را ترک کنند. در این مورد باید دانست که احتمال پذیرش نیروهای مجاهدین توسط دولت های دیگر به دلایل سیاسی و امنیتی بسیار دشوار خواهد بود و به همین دلیل بخشی مهمی از این نیروها در عراق بلاتکلیف خواهند ماند و طعمه ی دستگاه های آدم ربایی و ترور رژیم در عراق خواهند شد.

سناریو دیگر هجوم ارتش عراق برای تسلیم ساختن و دستگیری نیروهای مجاهدین در اشرف است که دراین صورت نیز باید احتمال استرداد گسترده ی آنها به رژیم و آینده ی شناخته شده برای این مقوله از مخالفان جمهوری اسلامی را به یاد آوریم.

در سناریویی دیگر باید احتمال حمله ی نظامی رژیم به مجاهدین داخل اشرف از طریق نیروهای خود از بیرون عراق ویا بکارگیری مزدوران رژیم در عراق را به طور جدی در نظر گرفت.

همه ی این سناریوها که مصداق «فاجعه انسانی» خواهد بود هر ایرانی باوجدان و مسئولی را فرا می خواند که در ورای اختلاف نظر سیاسی یا ایدئولوژیک با سازمان مجاهدین به عنوان یک وظیفه ی اخلاقی وارد صحنه شده و در سطح خود فعالیت کند. سرنوشت بیش

از 3500 تن از بهترین زنان و مردان مبارز ایرانی در پایگاه اشرف به هیچ وجه موضوعی سیاسی نیست، موضوعی انسانی است.

اختلاف نظرهای ما با مجاهدین نباید باعث شود که وظیفه ی اخلاقی محافظت از جان هزاران مخالف سرسخت استبداد مذهبی حاکم بر ایران را در مقابل چنگ اندازی های رژیم پلید جمهوری اسلامی فدای محاسبات سیاسی خود کنیم. دفاع از حقوق ساکنان اشرف برای ممانعت از انتقال حفاظت پایگاه اشرف به نیروهای عراقی یک وظیفه ی فراسیاسی است.

نگارنده خود از منتقدین برخی از دیدگاه ها و عملکردهای مجاهدین بوده است و بابت نوشتارهای نقدگرای خویش مورد هجوم قلمی و گفتاری متعدد یاران و هواداران این سازمان قرار گرفته است. اما در هیچ کجا نباید اجازه دهیم که خشم، بغض، کینه و منیت های فردی یا منافع و اختلافات تشکیلاتی مانع از انجام وظیفه ی اخلاقی ما شود.

در شرایطی که جان یک انسان در خطر است نباید هیچ پارامتر دیگری جز یاری به حفظ جان او مبنای تصمیم و عمل ما باشد. دفاع از مجاهدین اشرف همان جایگاهی را دارد که دفاع از جان منصور اسالو، فرزاد کمانگر یا هر مبارز دربند دیگر. در تمامی این موارد چه مبنا را بر ارزش های انسانی بگذاریم چه بر منافع مردم ایران، هردو حکم می کنند که به طور فعال به دفاع از آنها برخیزیم.

فشارهای بین المللی برای به رسمیت شناختن حقوق مجاهدین به عنوان پناهنده ی سیاسی و حق باقی ماندن در حفاظت نیروهای چند ملیتی در عراق ضرورتی است که باید به آن پاسخ گفت. هر مبارز و آزادیخواهی اعم از چپ یا غیر چپ وظیفه دارد میان اختلاف وحتی تضاد خویش با دیدگاه های سیاسی یا ایدئولوژیک مجاهدین و مسولیت اخلاقی خود، در شرایط حساس کنونی، تمایز قائل شود. بر همه ی نیروهای متشکل و منفرد و مستقل مخالف جمهوری اسلامی است که در حال حاضر به طور هماهنگ و بدون در نظر گرفتن محاسبات تشکیلاتی و سیاسی درپی آن باشند که مبادا کشتاری دیگر و فاجعه ای دیگر در بیستمین سالگرد کشتار سال 67 از جانب رژیم برنامه ریزی شود. این تنها در جوی از اعتماد متقابل، همیاری، توجه به سرنوشت دیگر و همبستگی مبتنی بر احترام متقابل است که مخالفان رژیم می توانند به مقاومتی سرنوشت ساز در مقابل رژیم دست بزنند. دفاع از جان مجاهدین ساکن اشرف به عنوان دفاع از حیات انسان وظیفه ی بی چون و چرای ماست.

فراموش نکنیم تا پایه ی سیاست حفظ جان و کرامت انسان ها نباشد هیچ فعالیت سیاسی نیست که کمترین ارزشی داشته باشد. **

http://www.korosherfani.com/

31 اوت 2008

سایت های پاسداران داخلی و خارجی رژیم اخبار واگذاری حفاظت شهر اشرف به نیروهای عراقی را با شادی هیستریک وار و نیز با افزودن دروغ ها ورویاهای شوم و سیاه خود به طور روزانه منتشر می کنند.

به طور مثال نگاه کنید به سایت پاسدار رضایی به نام تابناک:

http://www.tabnak.ir/pages/?cid=16821 :

برای مشاهده ی برخی نمونه های حمایت بین المللی از حقوق مجاهدین نگاه کنید به : http://www.mojahedin.org/pages/newslist.aspx?specialNews=32732

از سایت جنگ خبر

http://www.jonge-khabar.com/news/articlencat.php?id=679&mode=d

2008-08-20T23:54:00.000-07:00

گریه نمی کنم

بابا آب نداد

بابا نان نداد

آن مرد آمد

آن مرد با شلاق آمد

آن مرد بابا را برد

آن مرد گفت بابا محارب است

مرگش سزاست

مادر گریه کرد

من گریه کردم

دنیا گریه کرد

آن مرد عمو ابراهیم را هم برد

بابا نه آب داشت و نه نان

بابا وبلاگ داشت و عشق به مردم

بابا می نوشت , حرف میزد, سوال میکرد

آن مرد آمد

آن مرد با طناب دار آمد

آن مرد نیشخند زد

بابا به جنگل ستاره ها پیوست

من گریه نکردم

من گریه نمی کنم

آن مرد اشکهای مرا نخواهد دید

سرافرازم چون بابا

چشمانم باز

صورتم مغرور

اشک هایم در قلبم جاری

طوفان صاعقه در راه

گل کو- بیست و پنجم مرداد 1387

کانون وبلاگ نویسان ایران (پن لاگ) اعدام وحشیانه وبلاگ نویس بلوچ آقای یعقوب مهرنهاد را به شدت محکوم می‌کند

2008-08-11T07:58:00.000-07:00

شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۸۷
8/09/2008

خبر کوتاه بود. صبح روز دوشنبه چهاردهم مرداد ماه 1387 آقای یعقوب مهرنهاد نویسنده وبلاگ مهرنهاد و دبیر انجمن جوانان صدای عدالت در زندان مرکزی زاهدان اعدام شد. آقای مهرنهاد در چهارچوب قوانین جمهوری اسلامی فعالیت می‌کرد، اما پس از برگزاری یک جلسه پرسش و پاسخ در اردیبهشت ماه سال گذشته دستگیر شد. خانواده او پس از ماه‌ها موفق به دیدار او شدند واز آثار شکنجه جسمی و روحی خبر دادند. در بهمن ماه امسال پس از یک دادگاه غیر علنی و مبهم حکم اعدام او صادر شد. پس از اعتراضات بین المللی ابراهیم , برادر 16 ساله آقای مهرنهاد نیز دستگیر شد که هم اکنون در زندان زاهدان به سر می‌برد.

جرم آقای مهرنهاد نوشتن در باره مشکلات مردم بلوچ و بخصوص جوانان، انتقاد از مدیریت مسئولان و ارائه تصویری روشن از سختی‌های مردم در بلوچستان بود. انتقاد از مسئولین باعث شد که به او اتهام واهی ارتباط با گروه‌های محارب وارد شود و پس از شکنجه‌های فراوان عاقبت به دار آویخته شود. آقای مهرنهاد 28 ساله و صاحب سه فرزند بود.کانون وبلاگ نویسان اعدام وحشیانه وبلاگ نویس بلوچ آقای یعقوب مهرنهاد را به شدت محکوم می‌کند و به خانواده مهرنهاد و بازماندگان او مراتب تسلیت خود را ابراز می‌دارد. کانون وبلاگ نویسان ایران توجه جهانیان را به بدعت بیرحمانه اعدام وبلاگ نویسان و روزنامه نگاران در ایران جلب می‌کند.

هم اکنون جان شش روزنامه نگار, معلم و فعال حقوق بشر کرد، آقایان عدنان حسن پور, هیوا بوتیمار، فرزاد کمانگر، انورحسین پناهی، فرهاد وکیلی و علی حیدریان که به اعدام محکوم شده‌اند در خطر جدی است. کانون وبلاگ نویسان ایران از همه سازمان‌های حقوق بشری برای نجات جان همه وبلاگ نویسان، روزنامه نگاران و زندانیان سیاسی در بند کمک می‌طلبد.

کانون وبلاگ نویسان ایران همچنین خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط آقای ابراهیم مهرنهاد برادر 16 ساله آقای یعقوب مهرنهاد است

.کانون وبلاگ نویسان ایران( پن لاگ)

2008-08-07T17:11:00.001-07:00

یعقوب مهرنهاد فعال مدنی بلوچ اعدام شد.

هر شب ستاره ای به زمین می کشند و باز

این آسمان غم زده غرق ستاره هاست....

به جرم وبلاگ نویسی؛ به جرم نوشتن در باره سرنوشت تلخ مردم بلوچ؛ به جرم نوشتن در باره اعتیاد ؛ بیکاری؛بی سامانی....یعقوب مهرنهاد پدر 4 فرزند اعدام شد....

ای دژخیمان ؛ ای سلاله خون آشامان؛ ای دیوانه های زنجیری که به جان مردم ایران افتاده اید

ننگتان باد. ....

با تسلیت به خانواده مهرنهاد. با هزاران بوسه و احترام بر دستان مادر و همسر و فرزندان داغدارش و همه اعضای خانواده مهرنهاد

گر چه شب تاریک است

دل قوی دار سحر نزدیک است

بیانیه کانون وبلاگ نویسان ایران(پن لاگ) در گرامی داشت 8 مارس روز جهانی زن

2008-03-07T20:34:00.000-08:00

کانون وبلاگ نویسان ایران- پن‌لاگ ضمن گرامی داشت 8 مارس روزجهانی زن، از جنبش‌ آزادی ‌خواهی و برابری طلب ‌زنان جهان و به ویژه زنان ایران پشتیبانی می‌کند.
صدمین سالگرد 8 مارس روزجهانی زن در شرایطی فرا می‌رسد که زنان یعنی نیمی از شهروندان در ایران،هنوز هم مطابق سیاستهای رسمی و قوانین جمهوری اسلامی موجود درجه دو محسوب می‌شوند و در طی سال‌های گذشته به طور سیستماتیک مورد تحقیر، خشونت و سرکوب دولتی قرار گرفته‌اند. اما علی رغم همه فشارها و ستم‌کشی جنسیِ تحمیلی دولتی و غیر دولتی، زنان در عرصه‌های اجتماعی همچون: زنان کارگر، کارمند، معلم ، پرستار، دانشجو، گروه‌های هنری فرهنگی و تحقیقی درگیر مبارزه‌ای بی وقفه هستند و در شرایط نامناسب اجتماعی بکار و فعالیت می‌پردازند.

در سالهای اخیر حرکت زنان در 8 مارس با وجود سرکوب شدید، گویای واقعیت مبارزه حق طلبانه و آزادی خواهانه زنان جامعه ایران است.تضاد آشکار بین نیاز های فرهنگی،اقتصادی،آموزشی،اجتماعی ،حقوقی زنان و قوانین و امكانات موجود باعث محرومیت سیستماتیك و مداوم زنان مطابق قوانین شرعی و قانونی كشور می‌شود

.مرگ مشکوک زهرا بنی یعقوب در بازداشت، ابلاغ حکم اعدام به سه زن بی پناه در روزهای اخیر، سنگسار دختری 14 ساله بدست پدری متعصبِ و کوردل و سرکوب روزانه فعالین این عرصه که شمار بسیاری از زنانِ آزادی خواه و برابری طلب را در اسارت رژیم جمهوری اسلامی قرار می‌دهد، نمایشی ازبی حقوقی آشکار زنان در ایران است. ابعاد ظلم و نابرابری حقوقی و اجتماعی زنان در کشورهایی نظیر ایران آنچنان گسترده است که انعکاس رویدادهای بی حقوقی زنان جهان فرصت دیگری طلب می‌کند

.كانون وبلاگ نویسان ایران (پن لاگ) توجه سازمان‌‌ها و نهادهای جهانی مدافع حقوق بشر را به پایمال شدن مداوم و برنامه‌ریزی شده‌ی حقوق زنان در ایران جلب می‌کند. كانون وبلاگ نویسان ایران (پن لاگ) خواستار نابودی هرگونه خشونت دولتی و غیردولتی علیه زنان در قوانین زن ستیز دولت جمهوری اسلامی و التزام دولت ایران به حقوق اولیه انسانی مندرج در منشور بین‌المللی حقوق بشر سازمان ملل متحد است

.کانون وبلاگ نویسان ایران- پن‌لاگ
http://penlog.blogspot.com

یک کاندید دیگر برای جایزه سنگ پای قزوین طلایی

2008-03-06T10:24:00.000-08:00

متکی: توهین مذهبی باید نقض حقوق بشر به حساب آید

( از صفحه آیت الله بی بی سی)
وی پس از شرکت در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو، چاپ مجدد کاریکاتوری با موضوع پیامبر اسلام در روزنامه های دانمارکی و قصد یک سیاستمدار هلندی برای انتشار فیلمی که اسلام را به عنوان دینی "فاشیستی" مورد حمله قرار می دهد، محکوم کرد.
وزیر خارجه ایران، کشوری که خود کارنامه خوبی در زمینه حقوق بشر ندارد، شکایت کرد که بحث و مناظره درباره حقوق بشر باید شامل قوانینی برای جلوگیری از هتک حرمت مذهبی باشد.
*************
من قبلا وقتی هم این کاریکاتور منتشر شد نوشته بودم . اگر دقت کنید هزاران فیلم و جوک و مقاله برای مسیحیان و دینهای دیگر نوشته شده. نه مسیحیت به خطر افتاده و نه در کشورهای مسیحی نشین زلزله هایی از ریشتر بم و زنجان رخ داده است..
چند تا کاریکاتور در باره خود خدا دیده اید؟
اما اینها گناه نیست.
تجاوز به دختران باکره قبل از اعدام هم نقض حقوق بشر نیست
اعدام مادران و زنان باردار هم نقض حقوق بشر نیست
کتک زدن زنها در خیابان هم نقض حقوق بشر نیست
اعدام جوانان و نوجوانان هم نقض حقوق بشر نیست

اما چاپ کاریکاتور و پخش فیلم نقض حقوق بشر است.

واقعا که چنین منطقی رو را از سنگ پای قزوین هم کم میکند:

به این وسیله اعلام میشود که آقای متکی نیز به صف طویل کاندیداهای جایزه سنگ پای قزوین طلایی اضافه شده اند.

زن کشی در آستانه روز جهانی زن

2008-03-06T06:58:00.000-08:00

روز هشتم مارس روز جهانی زن است و دولت ایران با ابلاغ حکم اعدام به سه زن بی پناه به استقبال این روز میرود و به همه زنان ایران و به فعالین حقوق زنان دهن کجی میکند
یکی از این زنان سه فرزند دارد و شوهر ش به گفته او خودکشی کرده و هیچ اثری از ضرب و جرح بر بدن او پیدا نشده اما به دلیل اصرار خانواده مقتول خواهد مرد و سه فرزندش در بهزیستی بزرگ خواهند شد. بی پدر و بی مادر....

نفر دوم اکرم نام دارد. اگر خانواده پدری اش زمین مقتول را پس میدادند زندگی اش نجات پیدا میکرد اما جان او فعلا از یک زمین بی مقدار تر است. او نیز مادر است و با اعدام او فرزندانش بی سرپرست خواهند ماند و گرفتار خانواده هایی که هنوز سر جان دو فرزند و ارزش یک زمین با هم دعوا دارند

نفر سوم یک زن خیابانی است. او فرزند 5 روزه اش را کشته است تا مانند خودش زجر نکشد. او از سالها پیش به مرگ تن داده است. مانند بسیاری از ایرانیان مرگ را به این زندگی زجر آلود ترجیح میدهد. از سرنوشت عاطفه رجبی 16 ساله و تاریخچه توحش زندانبانان میشود گفت که سرنوشت زنان جوان اگر خیابانی هم باشند در زندان چه خواهد بود و چند بار تا بحال به آنان تجاوز شده است.
معلوم نیست این اعدام ها برای از بین بردن مدرک جرم است یا صرف نشان دادن وحشی گری دولتی که التزامش به قوانین بین المللی در انتقال اعدام ها از میادین و چهار راه ها به دیوارها و تپه های زندان ها خلاصه میشود.

روزی اینها نیز خواهند رفت اما چند زن و چند مرد و چند کودک قربانی این جهالت و قدرت طلبی خواهند شد؟

اجرای حکم اعدام سه زن در زندان اوین به آنها ابلاغ شده
روزنامه اعتماد: سه زن که به اتهام قتل به قصاص محکوم شده اند در ليست اعداميان قرار گرفتند و قرار است چهارشنبه هفته جاري به دار آويخته شوند.
اجراي حکم اعدام در زندان به اين سه زن ابلاغ شده و لحظات براي پايان زندگي آنها به شمارش افتاده است. اولين زن اعدامي شهربانو نام دارد که متهم است در سال 77 شوهرش را به قتل رسانده است. شهربانو که سه فرزند دارد و هر سه فرزندش اکنون در بهزيستي به سر مي برند، مدعي است شوهرش به نام رضا خودکشي کرده و وي هيچ نقشي در مرگ او نداشته است. ماموران پليس که با شکايت اولياي دم مقتول شهربانو را بازداشت کردند، ابتدا از طريق تماس تلفني اين زن در جريان مرگ رضا قرار گرفتند. شهربانو در تماس خود به پليس گفت؛ شوهرم رضا خود را در حياط خانه حلق آويز کرده است. با حضور پليس در محل و انجام تحقيقات اوليه جسد به پزشکي قانوني انتقال يافت. شهربانو ابتدا به عنوان مطلع به اداره آگاهي احضار شد و در بازجويي ها گفت؛ هنگام حادثه من در خانه نبودم وقتي برگشتم ديدم جسد شوهرم از چارچوبي در حياط خانه آويزان شده است. رضا همسر دوم من بود و از او يک بچه داشتم، دو فرزند هم از همسر اولم داشتم که آنها هم با ما زندگي مي کردند. من نمي دانم چرا رضا خودکشي کرده است و از انگيزه اش مطلع نيستم.اين در حالي بود که متخصصان پزشکي قانوني نيز در گزارشي، خودکشي رضا را تاييد کردند. در اين گزارش آمده است؛ روي گردن رضا شياري وجود دارد که بر اثر کشيده شدن پارچه يي به وجود آمده که رضا براي خودکشي از آن استفاده کرده و تارهايي از اين پارچه روي شيار مشاهده شده است. هيچ آثار ضرب و جرح يا شکستگي روي صورت يا ساير اندام هاي بدن رضا مشاهده نشده و آثار شکستگي نيز در جمجمه وجود ندارد و مشاهدات نشان دهنده مرگ بر اثر خودکشي است.هرچند پزشکي قانوني مرگ را به طور قطع خودکشي اعلام کرد، اما خانواده رضا عليه شهربانو اعلام شکايت و با معرفي وي به عنوان قاتل، براي اين زن تقاضاي صدور حکم قصاص کردند، در تمام مراحل رسيدگي به پرونده شهربانو منکر قتل شد اما سرانجام در سال 80 دادگاه عمومي تهران وي را به قصاص محکوم کرد و اين حکم در ديوان عالي کشور هم به تاييد رسيد و پرونده پس از تاييد از سوي رئيس قوه قضائيه براي اجراي حکم به دادسراي جنايي تهران فرستاده شد. شهربانو که اکنون 50 سال دارد و از سال 78 در زندان به سر مي برد با ابلاغ اجراي حکم اعدامش در سحرگاه 15 اسفندماه روزهاي پراضطرابي را مي گذراند.
دومين اعدامي زن 35ساله يي به نام اکرم است که اين زن هم به جرم قتل همسرش در زندان به سر مي برد. اکرم متهم است تابستان سال 81 شوهر 65 ساله اش را با همدستي مردي ديگر به قتل رسانده است. وي که پس از قتل خود را به کلانتري افسريه معرفي و تسليم کرده بود در جلسه محاکمه به قتل اعتراف کرد و گفت؛ مقتول شوهر دوم من بود، من در زندگي اولم موفق نبودم و به خاطر اعتياد شوهرم از او جدا شده بودم و دختري 8 ساله داشتم که با من زندگي مي کرد، يک سال بعد از جدايي خانواده ام مرا به عقد مردي 65 ساله درآوردند، خودم به اين ازدواج ميلي نداشتم اما اصرار خانواده ام باعث شد تا قبول کنم. مقتول مرد خوبي بود، اما چون با اجبار به عقدش درآمده بودم دوست نداشتم با وي زندگي کنم. چند روز قبل از حادثه با مردي آشنا شدم که به عنوان مسافر سوار ماشينش شده بودم، وقتي داشتم پياده مي شدم شماره تلفنش را به من داد و روز حادثه با او تماس گرفتم. مرد جوان به خانه ما آمد، من و مرد راننده نقشه قتل شوهرم را کشيديم، وقتي شوهرم به خانه آمد، ابتدا در غذايش داروي خواب آور ريختم. بعد از ناهار وي خوابيد، به خواب عميقي فرو رفته بود. من هم دستمالي را برداشتم و دور گردنش پيچاندم و آنقدر فشار دادم که خفه شد. بعد وسايلم را جمع کردم و به اتفاق دخترم و مرد راننده از خانه خارج شديم، اما مرد راننده دوباره به منزلمان برگشت تا خانه را به آتش بکشد و بعد به شمال فرار کرديم. چند روز بعد از اين اتفاق به شدت پشيمان شدم و به خاطر عذاب وجداني که داشتم به تهران برگشتم و خودم را به پليس معرفي کردم.
پس از صدور حکم قصاص براي اکرم و تاييد آن در ديوان عالي کشور و انجام استيذان پرونده اين زن نيز به شعبه اجراي احکام فرستاده شد. در اين هنگام اولياي دم شوهر اکرم اعلام کردند در صورتي که زميني را که پدرشان به عنوان شيربها به پدر اکرم داده پس بگيرند، حاضر هستند از قصاص اکرم گذشت کنند، اما خانواده اکرم قبول نکردند زمين را پس دهند.
به جز شهربانو و اکرم شنيده شده سهيلا زن 28ساله که فرزند پنج روزه اش را به قتل رسانده و جسدش را مثله کرده است نيز در ليست اعداميان 15اسفندماه قرار دارد. سهيلا که يک زن خياباني بود در جلسه محاکمه اش و در دفاع از خود، روزهاي سياه زندگي اش را تشريح کرد و درباره انگيزه اش از قتل گفت؛ وقتي خيلي جوان بودم از خانه پدري فرار کردم، جايي که برايم مثل جهنم بود، مي خواستم زندگي خوبي داشته باشم اما هيچ کس نمي داند در اين سال ها بر من چه گذشت و چند بار مورد آزار و اذيت گروهي قرار گرفتم. من هيچ پناهگاهي نداشتم.
وي افزود؛ فرزندم حاصل يک رابطه نامشروع بود و براي اينکه او دچار سرنوشت من نشود، کشتمش. پدر او مردي معتاد است که يک سال به من پناه داد و به همين خاطر هم نمي خواهم معرفي اش کنم و گرفتار شود.در جلسه محاکمه نماينده دادستان تهران به عنوان ولي دم قهري عليه سهيلا اعلام شکايت و براي وي تقاضاي قصاص کرد و مطابق اين خواسته قضات شعبه 71 دادگاه کيفري اين زن را به اتهام قتل فرزندش به مرگ محکوم کردند.
خبر اعدام سهيلا از سوي مقامات قضايي تاييد نشده اما شنيده شده که وي نيز در ليست اعداميان قرار دارد.

ماشین کشتار جمهوری اسلامی این بار در پی جان یک معلم.

2008-03-02T12:44:00.000-08:00

هنوز از صدور حکم اعدام و دستگیری برادر کوچک یعقوب مهرنهاد ابراهیم مهرنهاد چند روزی نگذشته که این بار یک معلم کرد در یک دادگاه هفت دقیقه ای ( که دو نفر دیگر هم در آن محاکمه شده اند ) به مرگ محکوم میشود. اینها مثل نقل و نبات حکم مرگ و دست و پا بریدن صادر میکنند. بیماران روانی را ول کرده اند به جان مردم که در خیابان ها دختران و پسران مردم را کتک بزنند در زندانها تا حد مرگ شکنجه شان کنند و در بیدادگاهها برایشان حکم مرگ صادر کنند.

آیا ما روی این کره زمین زندگی میکنیم یا ایران از قوانین حقوق بشر دنیا مستثنی است؟
چطور است که زندانی در گوانتانامو و ابوغریب حق دارد اما در ایران هیچ حقی ندارد؟
چطور است که صدای مظلومیت زندانیان سیاسی ایران به گوش هیچ کسی نمی رسد؟
ما چقدر مقصر هستیم؟

ما که میتوانیم بگوییم و بپرسیم و تلفن کنیم و یک ایی میل بزنیم به جز گوشه نشینی و فوقش اظهار تاسف چه میکنیم؟

اینها میخواهند بهترین های کشور را با زندان و شکنجه و اعدام از بین ببرند تا ایران سرزمین کرکسان شود.

کورخوانده اند.

میگویند نه میتوانند در طبقه هفتم جهنم از خمینی و شاه و موسولینی و هیتلر بپرسند.

نامه شعرگونه یک زن معلم کرد به همکار منتظر اعدامش فرزاد کمانگر
از سایت انتگراسیون ایرانیان ساکن آلمان
)گرفته شده از سایت ایران پرس نیوز)
*2008 بنفشه م. از مهاباد- 12 اسفند 1386 برابر با 2 مارس

آقا معلم در بند !

منهم اگر "شرعا " و "عرفا " گناه نباشد خانم معلمی از صنف توام

و با اندیشه هایی از جنس اندیشه های تو اما
نه ! شک دارم که به آن پاکی و زلالی باشم
.و شک دارم که شاگردانم به خوبی شاگردان معلم در بندی باشندکه به قیمت جان درسشان داده است

علمی که در چار دیوارهای بلندزندان رجایی شهر برای "کوروش" آن قربانی فقر میگرید
ودلش برای گل خوردن از پسرکان خود تنگ شده
و چقدر رویای پسرکانش را هر چند به "نومیدی" دوست می دارد.
و اندیشه های پاکش نمی گذارند به رویا ها و لیلا ها پشت کند.

بگذار من هم با ذغال نه ! نه! با ذغال ! نه با روژ لب شکسته
در جیب روپوش سیاه مریم
از ترس آن ناظم اخمو که خوب می شناسیمش
درس" کوکب خانم" را خط قرمزی بکشم
تا بگویم" عمه قزی" شدن دیگر رسم نیست
من هم دلم تنگ است
من هم خسته از منطق تفریق ها و تبعیض ها

درس ریاضیات را زیر آن سنگ می گذارم
و در شیمی دنبال ماده ای هستم
تا نگذارد دخترکان آفتاب در ایفای نقش "جنس دومی" خویش ٬ جوان نشده پیر شوند.
آیا ممکن است؟!!!!

وای که اینجا میان کودکی و نه سالگی چه فاصله ی حقیریست!!!!!
میان بی گناهی و گناهکار شدن در این" تلخ سرزمین"چه فاصله ی حقیریست!!!
و میان زندگی نکرده ای به مرگ محکوم شده چه زمان 7 دقیقه ای حقیریست!!!

و آن که از عشق می گوید و به انتظار معجزه ای در یافتن یک جفت کفش نو
وسفره ای از نقل و شیرینیست

و می خواهد به جای مادر "دایه " بگوید
و بنویسد چه جنایتکار بزرگیست که جز به مرگ " محکوم" نمی شود !!!!

وای که در این "سیاه زمین " ٬ "امنیت ملی" چه ارتفاع حقیری دارد!
که همه چیز به خطر میاندازدش!
همه چیز همه چیزکارگر نالان از فقرشزن محروم از "حق بدنش"چه زود حق شلاق می گیرند!
و رقصند ه های راضی به سیمفونی طبیعت دست و پای بریده خود رابه جای" نفت بر سر سفره شان " کادو می گیرند!!
وای که چه خوب گفتی میان دوست داشتن لیلاها و رویا ها و مصیبت مرد گشتن
میان خند ه های کودکی و گریستن از غم نان چه فاصله حقیری ست!!!

وای که درسم چه عقب است !
هنوز به شاگردانم نگفته ام از درس چند تا چند زندگی امتحان است
هنوز به آنها نگفته ام مصیبت جنس دوم بودن در سرزمین اهورا مزدامصیبتی به چند سکه اسیر شدن است!!
و تاج بنفشه بر سر نهادن تا کجا در هزار توی گم شدن است !

وای که درسم چه عقب است !
هنوز دخترکانم نمی دانند قامت زیبایشان" شرم آور"است!
گیسوان زیبایشان در معرض دیدخورشید خانوم هم "حرام " است !
و آرزوی پوشیدن شنل قرمز رنگ و گل زرد بر سر نهادن اقدام علیه " امنیت ملی " است!

هنوز به فرشتگان خود نگفته ام کشتگاهی خواهند شد برای هر بذر نا مطلوبی
و به چند سکه و اندی تازیانه خوردن را خواهند آموخت!
درسم از" ترسم" عقب است !

ترسم از آن روزی است که اگر دخترانم درسشان را دوست نداشتند
به جای نوشتن " کاش دختر به دنیا نمی آمدیم"

بنویسند کاش زاده نمی شدیم.

جایزه سنگ پای قزوین

2008-02-28T07:24:00.000-08:00

این خبر را بخوانید و بخندید
آمريكا به هيئتی از زنان جمهوری اسلامی ویزا ندا

:اینهم واکنش زهره طیب زاده

رئيس مركزمشاركت امور زنان نهاد رياست جمهوري گفت به نظر مي رسد دولت آمريكا مايل نيست صداي زنان مسلمان به گوش جهانيان برسد چرا كه در صورت حضور هيئت زنان جمهوری اسلامی، نداي مظلوميت زنان فلسطینی، لبنانی، افغانی و عراقی به گوش جهانيان رسانده مي شد.

چند تا خبر و عکس و ویدیو از ضرب و شتم زنان ایران توسط همین "فاطی کماندو" ها خوانده اید و دیده اید؟ چند باز از دیدن منظره زنی که خونین و مالین روی زمین کشیده میشود تا سوار ماشین ارشادش کنند و ببرندش ناکجا آباد دلتان به درد آمده؟ چند باز اشک از چشمتان سرازیر شده وقتی خوانده اید زی - مادری -دختری به دار آویخته شده؟ مگر راحله زمانی 27 ساله دو تا بچه نداشت؟

این آخوندها و ضعیفه هایشان در نعل وارو زدن هیچ رودستی ندارند. هم کتک میزنند و هم فحاشی میکنند و هم آدمکشی میکنند اما موقع گردش با پول مردم در امریکا که میرسد یاد حقوق بشر و ندای مظلومیت زنان جهان می افتند. واقعا که!بعد میگویند سنگ پای قزوین.
من یک جایزه پیشنهاد میکنم

جایزه سنگ پای قزوین

این جایزه هر سه ماه یک بار داده میشود. حالا باید سر زمانش فکر کنم اما برای اولین جایزه اینها را کاندید میکنم. شما هم اگر کاندید دارید بنویسید اما باید با دلیل باشد

1-زهره طیب زاده به دلیل سخنانشان در باب مظلومیت زنان افغانی و فلسطینی و غیره د رحالی که ایران را به زنان خودمان جهنم کرده اند

2رییس سازمان زندانها برای اعلام اینکه زندانهای ایران اینقدر قشنگ و خوبند که 3 تا هم جایزه گرفته اند ( این هم میشود چهارمی!) در حالی که زندانیان با بیشرمانه تر ین و وچشیانه ترین وضعی در سیاه چال های رژیم زجر میکشند

3-پروفسور دکتر فوق لیسانس طلبه احمدی نژاد برای بسیاری از سخنان گهربار کاندید همیشگی این جایزه هستند

اگر بودجه اجازه دهد این جایزه به سه بخش تقسیم خواهد شد
سنگ پای قزوین طلایی
سنگ پای قزوین نقره ای
سنگ پای قزوین برنز

الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم!

2008-02-24T20:40:00.000-08:00

امروز روز خوبی نیست علاوه بر اعصاب خردکنی های خرده ریزه صبح که اخبار را نگاه کردم دیدم ایران پرس نیوز نوشته برادر کوچک مهرنهاد را هم دستگیر کرده اند. خودش که سال 58 بدنیا آمده. برادرش نمیدانم چند سالش باید باشد. اینهمه ستم و وحشی گری چرا؟ مگر اینها چه کرده اند؟
دیروز هم سری به و بلاگ مهرنهاد زدم ببینم چی نوشته یا چکار کرده که سزاوار شکنجه و اعدام است؟ به شما هم توصیه میکنم بخوانید بهتر متوجه میشوید که هر کسی دلش برای مردمش بسوزد و از درد و رنج آنها بنویسد کارش به ناکجا آباد ختم میشود. ستمی که بر همه مردم ما میرود خودش داستان قرن است اما مردم بلوچستان به دلیل شرایط طبیعی و بی مهری دولت ها همیشه محروم بوده اند. اگرهم جوانی پیدا شود و فکر کند که علی آیاد هم شهری است و احمدی نژاد و خاتمی هم دلشان برای مردم سوخته و فکر کند که در چهارچوب قوانین ایران میتواند به مردم کمک کند و دردشان را به گوش مسئولان برساند بر سر خود و خانواده اش همانی می آید که بر سر یعقوب مهرنهاد آمده است..
من و شما که نیزه هایمان موش کامپیوتر است و وقتی یک پتیشن امضا میکنیم احساس قهرمان بودن بهمان دست میدهد باید در شرایط مهرنهاد ها باشیم و رنج مردم را با گوشت و پوستمان احساس کنیم . اگر در وبلاگش هم نتواند اینها را بنویسد اگر مجاز نباشد به نماینده مجلس آخوندی هم شکایت کند پس چه باید بکند؟
این نمونه یکی از نوشته هایش است:
آیا میدانید جوانان بلوچ چگونه قربانی فقر و تبعیض میشوند؟
یاد فرهاد به خیر با آن صدای گیرایش که بگوید:
"الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم!"
خوبه که همین را تیتر این مطلب بکنم
این آدرس وبلاگی هست که بچه های کانون وبلاگ نویسان برای مهرنهاد درست کرده اند. ازشان حمایت کنیم.
*******

هم در اخبار خواندم و هم در یوتیوب دیدم که مردم در آریاشهر ریخته اند و در برابر مامورین نیروی انتظامی ایستاده اند. دمشان گرم.
نوشته بود که مامورین نیروی انتظامی دخترک را با باتوم خونین و مالین کرده و پسری را که به این وحشی گری اعتراض کرده در سطل آشغال پرت کرده ا ند
این مامورین نیروی انتظامی کی ها هستند؟ از کجا اینقدر سنگدل شده اند؟ میدانم که آنها هم میدانند که بهشت و جهنم درش خیلی وقت است تخته شده. کلید های پلاستیکی بهشت هم خرج شده و تمام شده. آیا اینها از فقر است؟ یا از بیماری روانی است؟ چطور انسانی میتواند اینقدر سقوط کند که به جان مردم بی دفاع بیفتد؟ وقتی مردی کودک 14 ساله خودش را با سنگسار زجر کش میکند و بعد با 4 تا گلوله میکشدش شاید برایش سخت نباشد که یک دختر جوان را هم در خیابان تکه و پاره کند.
--------
قاتلان آزاد میشوند
ماجرای بسیجی های کرمانی که مردم بیگناه را مجازات میکردند.
از این حکومت به جز اینها هم انتظاری نیست. ببینید چقدر جنایت پشت پرده باقی مانده است
ببینید اینها که در روز روشن با مردم چنین میکنند در سیاهچال ها رفتارشان با مردم چگونه است
ننگ بر این دنیا که چنین کسانی را تاب میآورد و ننگ بر حکومت هایی که با سران چنین حکومتی سر یک میز می نشینند
ننگ بر همه کسانی که این جنایات را می بینند و باز از حکومت جانیان دفاع میکنند
----------------------
انسان موجود اجتماعی است. اکثر انسانها خودشان را با نرم های اجتماعی تطبیق میدهند و به قولی همرنگ جماعت میشوند چون اینطوری راخت تر قبول میشوند. ایران بهشت جنایتکاران است. درهر جای دنیا که باشید کتک زدن و کشتن و زجر کش کردن آدم ها نه تنها جرم بلکه قبیح و زننده حساب میشود اما در ایران به لطف این طایفه که آدم کشی را از همان روز اول از پشت بام مدرسه علوی شروع کردند جانیان ارتقا مقام میگیرند و به وزارت و وکالت میرسند. در خواب هم نمی دیدند که کتک زدن و ناقص کردن و شلاق زدن و شکنجه کردن و تجاوز جایزه هم داشته باشد. بعضی هایشان هم هنرمند و فیلمساز میشوند و در حالی که دختر مردم برای یک روسری نازک خونین و مالین میشود دخترشان و عمه و خاله و توه و نتیجه شان با هیئت داوران فستیوال کان آبگوشت بزباش میخورند!

چقدر این شاتوت قشنگ نوشته
حیف که ایران پرس نیوز آدرس وبلاگش را ننوشته است

این هم از بهزاد مهرانی.
دوزخ-بهشت
*********
بابک دادبخش را از مرگ نجات دهیم
چند روز است که حال بابک دادبخش زندانی سیاسی در بند و در حال اعتصاب غذا و لب دوخته وخیم است. یک وجدان بیدار در وبلاگستان هست که همه جا میرود و پیام میگذارد مگر صدایی بلند شود اما ابعاد وحشت اینقدر زیاد است که بهت زده شدن و بی حرکت ماندن زیاد هم جای تعجب ندارد . صبح خبرها را نگاه کرده ام که برادر 16 ساله یعقوب مهرنهاد را هم دستگیر کرده اند. نامه حسام فیروزی را میخوانم که نوشته دادبخش عفونت شدید دارد و در حال مرگ است. میخوانم که بسیجی هایی که سرخود مردم را میبردند بیابان و به اسم نهی از منکر میکشتند آزاد شده اند که باز هم بروند بکشند. الآن دیدم که سه نفر دیگر را به اعدام محکوم کرده اند و سی دانشجو را هم دستگیر کرده اند . در باره کدام اینها بنویسیم؟ کدام از اینها اگر در یک کشور دیگر در ابوغریب در گوانتانامو در افغانستان در سومالی رخ میداد الآن همه سازمانهای حقوق بشر دنیا در حال پتیشن چمع کردن نبودند؟ چی شد که جان مردم ایران اینقدر ارزان قیمت شده است؟

بابک دادبخش 43 روز است که در اعتصاب غذا است. . او میخواهد مرگش را خود انتخاب کند و ما هم به نظاره نشسته ایم.
این نامه همسر بابک دادبخش به شاهرودی در بیست و سومین روز اعتصاب غذای اوست:

نامه همسر بابک دادبخش به شاهرودي (فعالان حقوق بشر در ايران)

بسمه تعالي رياست محترم قوه قضائيه آيت الله شاهرود يسلام و عليکم احتراما اينجانب خديجه ياري همسر زنداني بابک دادبخش که 23 روز است در حال اعتصاب غذا مي باشد خدمتتان معروض مي دارم .آقاي شاهرودي ديگر چيزي در بيش از 3 سال در خانه باقي نمانده که بفروشم و خرج خريد عدالت نمايم ، تنها چيزي که باقي مانده دو عدد فرش کهنه است و تلفني که قطع شده است ، 3 سال است که تک و تنها در حالي که کمتر از 21 سال سن دارم به همراه يک کودک 3 ساله بدنبال عدالت و برخورداري از قانون در حالي که ما بين دو شهر تهران و اردبيل اسير بوده ام ، تمام مراجع عالي رتبه قضائي را گشته ام ولي شرايط برخورداري از عدالت را به خاطر بي کس بودن نداشته ام .تنها چيزي که در اين مدت فهميده ام اين است که قانون و عدالت براي کساني است که کسي داشته باشند ، در نهايت تنها خواسته من و فرزند سه ساله ام بنيامين اين است که " نگذاريد همسرم بابک را در زندان رجايي شهر همانگونه که بر سر زبان ها شايع است ، به خاطر ساکت کردن صدايش که متقاضاي اعمال قانون است بکشند " يقين داشته باشيد که بابک فقط به دنبال احقاق حقوق خود مي باشد و نه چيز ديگر

با احترام خديجه ياري مادر بنيامين سه ساله همسر بابک دادبخش

آخرین خبر در باره بابک دادبخش

2008-02-20T08:44:00.000-08:00

فراخوان کانون وبلاگ نویسان ایران برای نجات جان آقای مهرنهاد وبلاگ نویس بلوچ

کانون وبلاگ نویسان ایران ( پن لاگ) تایید حکم اعدام آقای مهرنهاد وبلاگ نویس بلوچ را محکوم میکند و از همه وبلاگ نویسان و آزادیخواهان در ایران و جهان برای نجات جان آقای مهرنهاد کمک می طلبد.
آقای مهرنهاد وبلاگ نویس 28 ساله بلوچ و پدر سه فرزند , تنها جرمش ایجاد یک نهاد قانونی برای جوانان بلوچ بوده است. او پس از ده ماه شکنجه و اسارت به جرم واهی محاربه و ارتباط با گروههای غیر قانونی به اعدام محکوم شده است.
خانواده او معتقد هستند که به آقای مهرنهاد در اثر شکنجه آسیب جدی وارد شده و حکم اعدام برای از بین بردن مدرک جرم صادر شده است با تایید حکم اعدام این حکم هر لحظه ممکن است به اجرا در آید.
کانون وبلاگ نویسان ایران بدعت اعدام وبلاگ نویسان را به شدت محکوم میکندو از همه وبلاگ نویسان دعوت میکند که از روز چهارشنبه اول اسفند به مدت یک هفته نام وبلاگ خود را به "مهرنهاد را آزاد کنید" تغییر دهند .کانون وبلاگ نویسان ایران از وبلاگ نویسان و آزاداندیشان میخواهد که در طول این هفته همه تلاش خود را برای لغو حکم اعدام و آزادی یعقوب مهرنهاد به کار گیرند و با تماس با وبلاگ های دیگر و ارگانهای حقوق بشر در هر شهر و کشوری که هستند از اجرای این حکم ناعادلانه جلوگیری کنند.

. باشد که تلاش همگانی ما انسان بیگناهی را از طناب دار برهاند

کانون وبلاگ نویسان ایران((پن لاگ)

بیانیه کانون وبلاگ نویسان ایران در محکومیت حکم اعدام برای یعقوب مهرنهاد وبلاگ نویس بلوچ

2008-02-17T20:41:00.000-08:00

کانون وبلاگ نویسان ایران حکم غیر انسانی اعدام برای یعقوب مهرنهاد وبلاگ نویس بلوچ را به شدت محکوم می‌کند

قوه قضاییه جمهوری اسلامی هفته گذشته یعقوب مهرنهاد نویسنده وبلاگ "مهرنهاد" و فعال مدنی بلوچ را پس از ده ماه بازداشت و شکنجه در دادگاهی بدون حضور وکیل و هیئت منصفه و اعضای خانواده او با اتهامات واهی به اعدام محکوم کرد.

آقای مهرنهاد مدیر کل انجمن جوانان صدای عدالت است که در چهارچوب قوانین جمهوری اسلامی برای جوانان بلوچ برنامه اجرا می‌کند. او پس از شرکت در یک جلسه پرسش و پاسخ که برخی از مقامات زاهدان نیز در آن شرکت داشتند بازداشت شد و دلیل دستگیری او اعلام نشد. خانواده و وکیل او پس از 5 ماه موفق به دیدار او شدند در حالی که از شدت شکنجه تعادل خود را از دست داده بود و 15 کیلو وزن کم کرده بود.

کانون وبلاگ نویسان ایران توجه همه مجامع بین المللی را به بدعت گزاری قوه قضاییه ایران برای اعدام وبلاگ نویسان به دلیل ابراز عقاید خود جلب می‌کند. در ایران هر گونه ابراز عقیده با مجازات‌های وحشیانه شلاق و قطع دست و پا و اعدام به جرم‌های واهی اقدام علیه امنیت کشور و ارتباط با بیگانه و گروههای غیر قانونی جواب داده می‌شود.

کانون وبلاگ نویسان ایران خواهان لغو حکم اعدام آقای مهرنهاد است و مصرانه از همه حامیان حقوق بشر می‌خواهد که در برابر نقض وحشیانه حقوق بشر در ایران و سرکوب بیرحمانه وبلاگ نویسان و آزاداندیشان ساکت ننشینند و به هر شکل ممکن از اعدام یعقوب مهرنهاد وبلاگ نویس ایرانی جلوگیری کنند.

کانون وبلاگ نویسان ایران (پن لاگ)

آدرس وبلاگ آقای مهرنهاد
http://mehrnehad.blogfa.com/

رونوشت برای:

سازمان عفو بین الملل
دیدبان حقوق بشر
کمیسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد

ادیسه هزار و سیصد و هشتاد و شش

2008-02-17T15:41:00.001-08:00

همه جا سیاه است. دور خودش میچرخد . در دوردست ها ستاره ای چشمک میزند. یک سیاره این طرف یک سیاره آن طرف. باز می چرخد و باز میچرخد.

کی گفت زندگی کردن آسان است؟ هیچکس. زندگی همیشه سخت بود. زندگی همیشه سخت هست. .وقتی که میدانی؛ وقتی که می بینی , از همه سخت تر است. گفت من فقط میخواستم زندگی کنم. همه می خواستند زندگی کنند. کسی برای مردن به دنیا نیامده بود. همه می خواستند جلوی آفتاب بلمند و آب دریا را روی تنشان احساس کنند. همه می خواستندبرقصند و موهایشان را در باد ولو کنند. همه می خواستند با دوچرخه از اینور شهر به آنور شهر بروند. همه میخواستند دست عشقشان را بگیرندو بوسه ای برلبش بزنند و به همه بگویند که عاشقند.

توی صندلی نشستن و چرخیدن آسان تر است یا فکر کردن؟ فکر آن روزها را کردن؟ فکر آرزوها را کردن؟ مقایسه و باز هم مقایسه.

یادم باشد دفعه بعد یک جای دیگر این دنیای لعنتی از شکم مادرم بیرون بیایم

2007-03-08T12:23:00.000-08:00

یک روز به نام زن

هشتم مارس روز جهانی زن مبارک باد

به مادرانم- خواهرانم و دخترکانم

گرچه شب تاریک است
دل قوی دار
سحر نزدیک است

رو شونه هام یه کوه رنج
این همه درد توی تنم
فقط واسه اینکه زنم

دستهای سنگین ستم
کشیده با سیاه قلم
از بخت تاریکم یه طرح
زیرش نوشت" بدون شرح"

ضجه حق خواستن من
صدای عاصی زنه
صدای من صدا که نیست
شنیدنش قدغنه

تو گوش سنگین ستم
بخون پیام انقراض
صدای سرکوب شدگان
صدا صدای اعتراض
.....

( از ویدیو کلیپ زن- اثر ماندانا روستا)

برای دیدن کلیپ در سایت دیدگاه اینجا را کلیک کنید
برای دیدن کلیپ در یو تیوب اینجا را کلیک کنید

2007-03-07T11:18:00.000-08:00

بیانیه کانون وبلاگ نویسان ایران-پن‌لاگ به‌مناسبت ۸ مارس روز جهانی زن

۸ مارس روز جهانی جنبش زنان است؛ جنبشی که در راه آزادی بیان و برقراری حقوق انسانی زنان مبارزه کرد، قربانی داد و توانست نام خود را در تاریخ جهان ثبت کند!
کانون وبلاگ نویسان ایران- پن‌لاگ این روزرا گرامی می‌دارد و از جنبش‌ آزادی‌خواه و برابری طلب ‌زنان جهان و به ویژه زنان ایران پشتیبانی می‌کند.
كانون وبلاگ نویسان ایران درآستانه‌ی این روز بزرگ توجه انجمن‌ها و نهادهای جهانی مدافع حقوق بشر را به پایمال شدن مداوم و برنامه‌ریزی شده‌ی حقوق زنان در ایران جلب می کند و خواستار نابودی هرگونه خشونت دولتی و غیردولتی علیه زنان در قوانین زن ستیز در ایران است.

دستگیری ده‌ها تن از کوشندگان جنبش زنان و از جمله وبلاگ نویسانی چون پرستو دوکوهکی و آسیه امینی در تجمعی مسالمت‌آمیز اعتراضی در برابر دادگاه انقلاب، نمونه‌ی آشکار ستیز با برابری حقوق زنان و مردان و وجود اراده‌ی سرکوب فعالیت و مبارزه برای رفع قوانین تبعیض‌آمیز زنان در ایران است. این گردهمایی که همزمان با دادگاه گروهی ازکوشندگان حقوق زنان و در واکنش به شدت‌گیری فشارهای امنیتی و احضارهای متعدد زنان برپا شده بود، مورد حمله‌ی نیروهای سرکوب‌گر حکومتی قرار گرفت و بازداشت نزدیک به سی و سه تن از زنان را درپی داشت.
درعرصه‌ی جهانی نیزکشته شدن يكی از وزرای زن استان پنجاب پاكستان به دليل نداشتن پوشش اسلامي که توسط افراد مسلح صورت گرفت و تجاوز به زنان زندانی بخصوص در زندان‌های عراق توسط نیروهای دولتی نمونه‌‌ی دیگری از عدم آزادی زنان در بخش‌های گسترده ای از جهان متمدن امروز است.
کانون وبلاگ نویسان ایران – پن‌لاگ ۸ مارس روز جهانی زن را به همه زنان و کوشندگان این جنبش شادباش می گوید و با محکوم کردن هرگونه تبعیض جنسی و نابرابری حقوق زنان با مردان خواهان آزادی بی‌درنگ زنانی است که تنها گناه‌شان مبارزه درراه حقوق زنان است.

كانون وبلاگ نویسان ایران – پن‌لاگ
http://penlog.blogspot.com

The Association of Iranian Blog-writers (Penlog) celebrates the International Women's Day on 8th March and supports the women's struggle for equality and their fight against oppression and discrimination, particularly in Iran .

The AIB (Penlog) marks this day and brings to the attention of all human rights organisations and activists the continuous violation ofIranian women's rights and calls for their help to end violenceagainst women and abolition of all gender discrimination laws in Iran .Thirty-three Iranian women activists including Blog-writers ParastooDoKohi and Asieh Amini have been arrested at a peaceful gathering,which was violently attacked by the regime's forces in front of theRevolution Court in Tehran . They had gathered there to protest there-arrest and unfair trial of women activists who had previouslyprotested against the state oppression of women; the discriminatoryand anti-women laws of the Islamic Republic; and violence by theregime's forces.

The violence against women is a global tragedy and the murdering ofthe Pakistani minister for not wearing the Islamic Hijab and the rapesof Iraqi women in Iraqi prisons by the state forces are some examplesof state-sanctioned and sponsored violence against women in the worldtoday.Penlog condemns all violence and discriminations against women anddemands the immediate release of the thirty-three arrested women in Iran .

The Association of Iranian Blog-writers (Penlog)
http://penlog-en.blogspot.com

2007-03-06T00:14:00.000-08:00

زنان زندانی را آزاد کنید

منبع :جنگ خبر به نقل از رادیوفردا

نيروی انتظامی، صبح روز يکشنبه، ۱۳ اسفند، بيش از ۳۵ نفر از فعالان جنبش زنان را در برابر دادگاه انقلاب بازداشت کرد. فعالان جنبش زنان با برگزاری تجمع مسالمت آميزی درمقابل دادگاه انقلاب درخيابان شريعتی، به احضار و محاکمه اعضای جنبش مدافع حقوق زنان معترض بودند.

دراين ميان، روزنامه اعتماد ملی، درگزارشی، به نقل از يک مقام آگاه در دادستانی تهران نوشت: حدود هفت تا هشت زن در مقابل دادگاه انقلاب تجمع کرده بودند( که 34 نفرشان دستگیر شدند!!)، که به دليل اخلال در نظم و امنيت منطقه، به دستور مقام قضايی و با استناد به ماده ۶۱۰ قانون مجازات اسلامی توسط ماموران نيروی انتظامی بازداشت و به بازداشتگاه قانونی منتقل شدند.

بر اساس اين گزارش، در ماده ۶۱۰ قانون مجازات اسلامی، آمده است: «هر گاه دو نفر يا بيشتر، اجتماع و تبانی نمايند که جرائمی بر ضد امنيت داخلی يا خارجی کشور مرتکب شوند يا وسايل ارتکاب آن را فراهم نمايند، در صورتی که عنوان محارب به آنان صادق نباشد، به دو تا پنج سال حبس محکوم خواهند شد.»

.به گزارش رسانه های ايرانی، اسامی بازداشت شدگان عبارت است از: پرستو سرمدی، شادی صدر، ژيلا بنی ‏يعقوب، آسيه امينی، محبوبه عباسقلی ‏زاده، مريم حسين ‏خواه، نيلوفر گلکار، جلوه جواهری، پرستو دوکوهکی، زينب پيغمبرزاده، ساغر لقايی، مريم ميرزا، خديجه مقدم، محبوبه حسين‏زاده، زارا امجديان، ساقی لقايی، سارا لقمانی، مهناز محمدی، ناهيد کشاورز، سارا ايمانيان، نسرين افضلی، فخری شادفر، مريم شادفر، طلعت تقی ‏نيا، فاطمه گوارايی، مينو مرتاضی، سميه فريد، سوسن طهماسب، آزاده فرقانی، پروين اردلان، نوشين احمدی خراسانی، الناز انصاری، شهلا انتصاری و ناهيد جعفری.

این دستگیری ها اقرار به قدرت " ضعیفه ها" در جمهوری مرگ اسلامی است. به یکباره زنانی که نصف مرد حساب میشوند و عقل ندارند و ساختار بدنی شان با مرد فرق دارد و از موی سرشان اشعه ساطع میشود و تق تق کفششان اسلام عزیز را به خطر می اندازد تبدیل به خطر برای نظام میشوند. تازه خواست این زنان چه بوده است؟ اینها در یک تجمع مسالمت آمیز دستگیر شده اند و به احضار و محاکمه فعالان زنان اعتراض داشته اند.

شجاعت این زنان - معلمان و کارگران و دانشجویان قابل تقدیر بسیار است. هر که رو در روی شیطان می ایستد و حق خود را طلب میکند میداند با چه خطری رو برو است آن هم در شرایطی که دولت ایران به سیم آخر زده و شمشیر را از رو بسته است.

خاتمی رو باه صفت و شیاد که با شعار جامعه مدنی سر کار آمد آنچنان دانشچویان را سرکوب کرد و آنها را اراذل و اوباش نامید. احمد باطبی تنها یک نمونه از شاهکارهای آن موجود است. حالا از یک پاسدار چه توقعی میشود داشت؟ پاسداری که خودش در دانشگاه اوین درس شکنجه گری و بازجویی و تیر خلاص زنی دیده است و از روزی که آمده صدها نفر را بالای چوبه دار فرستاده است؟.

کشور ما را ملاها اشغال کرده اند. این که زبان ما را حرف میزنند دلیل بر این نمیشود که هم وطن ما هستند و منافع کشور ما را در نظر دارند. 28 سال تمام ثروت کشور ما را در کیسه کرده و به غربی هایی که بویی از شرافت نبرده اند باج دادند تا سرشان را زیر برف کنند .
با این اشغالگران آیا میشود به زبان تمدن صحبت کرد؟ آیا میشود خواهش کرد که رفتار 28 ساله شان را عوض کنند و حالا کمی به حرفهای زنان گوش بدهند؟
اینها ملا هستند. پاسدار هستند. بسیجی هستند. کسانی هستند که به دختران قبل از اعدام تجاوز کردند. زن حامله و مادر هفتاد ساله را اعدام کردند.زهرا کاظمی را به آن وضع فجیع کشتند. عاطفه رجبی 16 ساله را بارها مورد تجاوز قرارداده و بعد اعدام کردند. به زن تجاوز میکنند و بعد به جرم زنا سنگسارش میکنند. حالا چه معجزه ای شده که ممکن است استحاله کنند و به تجمع آرام زنان جواب بدهند؟

زنان دستگیر شده باید آزاد شوند. آنها حتی کاری بر خلاف همین قوانین آبکی جمهوری اسلامی نکرده اند که مستحق زندانی شدن در بند 209 اوین باشند.

2007-02-20T07:30:00.000-08:00

هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا
آنچه این نامردمان با جان انسان میکنند

انگار هر چه می نویسم دیگر تکراری شده است. وقتی می شنوم که احمد باطبی جوان بیست و چند ساله را با غل و زنجیر به بیمارستان شهدا تجریش برده اند و میخوانم که نمی توانسته تعادل خود را حفظ کند؛ وقتی می خوانم که در زندان دچار تشنج و حمله مغزی شده است بلافاصله به یاد اکبر محمدی و ولی الله فیض مهدوی می افتم. واقعا که جان انسان برای جانورانی که کشور ما را اشغال کرده اند چقدر بی ارزش است.

هر چه بیشتر بکشید و شکنجه کنید بیشتر ما را از خود متنفر خواهید کرد. روزی خواهد رسید که این نفرت شما را از اریکه قدرتتان به قعر زمین خواهد کشید و آن روز دیر نخواهد بود.حتی اربابان انگلیسی و امریکایی تان و هم سفره های اروپایی و نان خورانتان در آژانس انرژی اتمی و شرکت های نفتی هم وقتی نانشان قطع شد دیگر به داد شما نخواهند رسید.

جوانی را که باید در بهترین سالهای زندگی خود برای جامعه مفید باشد ؛ با عقایدش و نو آوری هایش و انرژی اش باعث ترقی و پیشرفت کشور شود را در سلولهای مخوف حبس میکنید . یا زیر شکنجه می کشید یا زجر کش میکنید. واقعا که حیوان بر شما شرف و برتری دارد. حیوان اگر گرسنه نباشد به کسی حمله نمی کند. شما دیوانگان قدرت هستید که منابع عظیم یک کشور به دستتان افتاده است. سالیان سال مردم از شما نفرت داشتند. در کتاب ها از شما به پستی یاد میکردند. برای دوپول در خانه مردم روضه می خواندید. حالا نمی دانید با بنزها و کاخ ها و پول و قدرت باد آورده چه کنید.

اما این هم خواهد گذشت.
خمینی مرد. خلخالی مرد. شاه مرد. هیتلر خودکشی کرد.
این بهترین سناریو برای شما است
این که بمیرید و مردم با خفت و خواری از شما یاد کنند

اما سناریوی دیگری هم هست
که زنده بمانید
و
خشم مردم را ببینید

---------------------

لینک اخبار
1 اسفند
احمد باطبی به زندان بازگشت داده شد
خلیل بهرامیان: حال احمد باطبی"وخیم" است
سخنگوي قوه قضاييه: وضعيت جسماني "احمد باطبي" رضايت بخش است

30 بهمن
احمد باطبی را با پابند و شش مامور مسلح به بیمارستان منتقل کردند

--------------

کانون وبلاگ نویسان ایران ادامه بازداشت احمدباطبی را محکوم میکند وخواستار رسیدگی فوری به وضعیت زندانیان سیاسی در ایران است

.طبق اخبار منتشر شده در رسانه های گروهی احمدباطبی نویسنده وبلاگ احمدباطبی به دلیل فشارهای روحی ورفتار نامناسب مقامات در زندان اوین دچارتشنج و حمله مغزی شده و به مدت سه ساعت در حالت کما به سر برده است .برخی منابع از انتقال او به بیمارستان نامجهز شهدا تجریش خبر داده اند.
... سال گذشته دو زندانی سیاسی اکبر محمدی و ولیالله فیض مهدوی در اثراعتصاب غذا و عدم رسیدگی مقامات زندان جان باختند. کانون وبلاگ نویسان ایران (پن لاگ) خواستار اقدام فوری همه فعالان وسازمانهای حقوق بشر برای آزادی احمدباطبی و انجام معالجات لازم تحت نظر خانواده او می باشد.کانون وبلاگ نویسان ایران ( پن لاگ) از همه اعضای خود و دیگر وبلاگ نویسان دعوت میکند به هر طریق ممکن اعتراض خود را به ادامه بازداشت احمد باطبی بیان کنند.

.کانون وبلاگ نویسان ایران(پن لاگ) توجه شورای حقوق بشر سازمان ملل واتحادیه اروپا را نسبت به نقض سیستماتیک ووحشیانه حقوق بشر و وضعیت وخیم زندانیان سیاسی در ایران جلب میکند و ازآنها می خواهد که ادامه عضویت ایران در سازمان ملل را مشروط به رعایت حقوق اولیه انسانی مندرج در اعلامیه حقوق بشر نمایند.

کانون وبلاگ نویسان ایران(پن لاگ)

The Association of Iranian Blog-writers (Penlog) condemns the continuation of Ahmad Batebi's arrest
The Association of Iranian Blog-writers (Penlog) condemns the continuation of Ahmad Batebi's arrest and demands his immediate release from the care of the prison’s authorities to receive immediate and adequate medical treatment.

According to the latest reports, Ahmad Batebi’s condition has drastically deteriorated because of the torture and mistreatment he has received, whilst in prison, and since his re-arrest several months ago.He is reported to have suffered a stroke and been in a coma for several hours. According to reports, he is presently at the inadequate and ill-equipped Shohada hospital in North of Tehran. The authorities have so far refused to transfer him to a better hospital for proper and adequate treatment.

Last year two Iranian prisoners of conscience, Akbar Mohamadi and Valiullah Feiz-Mahdavi died as the result of the tortures and mistreatments they received whilst in the care of the Islamic Republic’s prison authorities.We appeal to the international community, all the human rights organisations and activists to take notice of the plight of the Iranian prisoners of conscience and to take action for the release of Ahmad Batebi.

We appeal to the human rights organisations of the United Nations and the European Union to take further notice of the systematic violation of human rights in Iran. We demand that the continuation of the Islamic Republic’s membership of the United Nation must be on the condition that the Islamic Republic respects all the human rights of the Iranian people according to the United Nation’s International Convention on Human Rights.

The Association of Iranian Blog-writers
Penlog

2007-02-03T09:55:00.000-08:00

سلامی دوباره

من نویسنده نیستم و از اول هم نمی خواستم سالیان سال وبلاگ بنویسم. . به دلایل عدیده مدتی از وبلاگستان دور بودم و حالا هم نمی دانم میتوانم مرتب بنویسم یا نه. اما تجربه وبلاگستان تجربه خوبی بود. برای شناختن خودم و دیگران. برای اینکه بدانم که در محیط مجازی هم انسانها میتوانند خوب و بهتر و بهتر باشند. خفقان حاکم بر کشورمان اجازه حرف زدن آزاد را از ما گرفته است. . وبلاگ پنجره ای است که بتوانیم سرمان را ا ز این محیط دود زده بیرون بیاوریم و در هوای آزاد نفسی بکشیم. اما آنچه بیرون است فقط سر ما است. هنوز خودمان هستیم. با همه خوبی ها و بدی ها. هنوز اسیر مانده ایم. هنوز بقیه هم اسیرند.

این زخم ها تا وقتی که همه بدنمان آزاد نشود خوب نخواهند شد. هنوز خیلی از خصایص خفقان را با خود داریم. در میان ما کسانی هستند که از خون و آتش گذشته اند و خود را آزاد کرده اند. در بین آنها ریا و دورویی و غرور و تنبلی معنا و جایی ندارد. آنها بیرون این زندان ایستاده اند و می خواهند دست ما را بگیرند تااز این پنجره ها بیرون بیاییم. ما مانده ایم که دست آنها را بگیریم یا به دروغهای دژخیمان ایمان بیاوریم که آن بیرون هم فرقی با زندان ما ندارد؟ که آنها هم خود دژخیمند...که آسمان همه جا همین رنگ است...

سایه جنگی خانمان سوز هر روز به ایران نزدیک تر و نزدیک تر میشود. آنها که مصدق را سرنگون کردند و برای شاه اسلحه فرستادند و برای خمینی کیک و کلت و با خاتمی بر سر یک میز نشستند و مادر رضایی ها را کتک زدند و تروریست نامیدند حالا چشم به منابع نفتی ما دوخته اند. به یاری پاسدار هزارتیری که منتظر است بعد از هرج و مرج خود خدا بیاید و هاله نور را دور سرش بپراکند.

ما همیشه تاریخ منتظر بودیم که نجات دهنده ای - نادری - بیاید و ما را از شر ستمگران خلاص کند. هرگز در خود این قدرت و این توان و این اعتماد بنفس را احساس نکردیم که خود ناجی خود باشیم. که خود سرنوشت خود را تعیین کنیم. که اول بدانیم چه می خواهیم و بعد ببینیم اصلا دلمان میخواهد دنبال کسی راه بیفتیم یا نه. با همین ذهنیت علیل هر که را که آگاهانه دست به مبارزه زده یا ازبالای برج پایین انداختیم یا اجازه دادیم دست و پایش را ببرند و به خانواده اش تجاوز کنند یا اجازه دادیم کودتاچیان محاکمه و زندانیش کنند یا اینکه خمینی چی ها دسته دسته با جرثقیل دارشان بزنند و هزار هزار در یک تابستان اعدامشان کنند. همیشه گفته ایم: آسه برو آسه بیا که گربه شاخت نزند....

راستی تا ما تغییر نکنیم و تک تکمان خواستار آزادی نباشیم و در راهش قدمی برنداریم میشود از شر این هیولا خلاص شد؟

2006-09-08T08:28:00.000-07:00

حکومت مرگ

شهادت ولی الله فیض مهدوی زندانی سیاسی 28 ساله در اثر اعتصاب غذا

ولی الله فیض مهدوی هم از میان ما رفت. پس از سالها شکنجه و زندان. پس از اینکه با اعتراض عمومی و سراسری حکم از پیش اعلام شده اعدام او اجرا نشد. . نام او زینت بخش همه اطلاعیه های اعتراضی و اعتصاب غذاها بود. در اعتراض به وضعیت زندانیان سیاسی ...در اعتراض به وضع زندانها..در اعتراض به وضعیت نامعلوم پرونده ها...در حمایت از کارگران شرکت واحد...همه اینها با بودن در زیر حکم اعدام و از درون سیاه چالهای رژیم.

زندانی سیاسی به جز جان خود چیزی ندارد و از همان است که مایه میگذارد...

ولی الله فیض مهدوی پس از یازده روز اعتصاب غذا در سلول خود دچار ایست قلبی شد و سپس به بیمارستا ن شریعتی تهران درحالت اغما منتقل شد. ابتدا خبر مرگ مغزی اش را اعلام کردند و حالا میگویند خودکشی کرده است...

ننگ بر حکومت بیشرف آخوندهای سفاک

چه مبتوان کرد؟ آیا باید بگذاریم ماهی یک زندانی در زندانهای ایران جان بدهد؟ پس از او نوبت کیست؟ سعید ماسوری؟ احمد باطبی؟ خالد هردانی؟....

وظیفه ما چیست؟ چه باید کرد و چه می توانیم بکنیم؟

ساکت بنشینیم تا همه جوان ها را از دم تیغ بگذرانند؟

دژخيمان رژيم ضد بشري آخوندي زنداني مجاهد ولي الله فيض مهدوي را در زندان گوهر دشت بشهادت رساندند
(اطلاعیه شورای ملی مقاومت)

فیض مهدوی نیز ستاره شد
سایت ایران-نبرد)

اعتصاب غذای تبعیدان ایرانی در وان در اعتراض به قتل ولی‌الله فیض مهدوی و اکبر محمدی
گفتگو با شیوا نظرآهاری در رابطه با علت مرگ ولی الله فیض مهدوی [راديو برابري]
حزب کمونیست کارگری – حکمتیست: ولی الله فیض مهدوی
و باز کُشتند علی ناظر
(از سایت دیدگاه)

به مناسبت شهادت مجاهد خلق ولي الله فيض مهدوي: هشدار نسبت به وضع زندانيان سياسي در ايران -
برخي خبرها و انعكاس شهادت ولي الله فيض مهدوي از منابع گوناگون
(از سایت همبستگی ملی(

2006-09-05T00:14:00.000-07:00

مرگ مغزی ولی الله فیض مهدوی

وقتی بابی ساندز مبارز ار تش جمهوریخواه ایرلند در سال 1981 پس از 66 روز اعتصاب غذا در گذشت همه دنیا از وضع و حال او خبر داشتند. بسیاری به رفتار دولت انگلیس اعتراض کردند. در بسیاری از شهرهای اروپا و آسیا تظاهرات برپا شد. خوانندگان برایش ترانه سرودند. حتی حکومت موج سوارخمینی نام خیابان چرچیل را به خیابان بابی ساندز عوض کرد .

زندانی سیاسی در همه دنیا مظلوم است اما در کشورهای عقب افتاده وضعیت زندانیان بسیار وخیم تر است. درجایی مثل ایران که قانون جنگل حاکم است زندانی سیاسی وسیله ای است برای خالی کردن عقده های یک عده بیمار روانی.که روش های جدید شکنجه و اعدام و قطع اعضای بدن یا شکستن روحیه انسان ها را پیدا کنند.

همین یک ماه پیش اکبر محمدی در اثر اعتصاب غذا در زندان کشته شد. امروز نوبت ولی الله فیض مهدوی است. جوان رشیدی که همین چند ماه پیش برای لغو حکم اعدام و نجات جانش تلاش میکردیم و حالا باید با چشمان اشک آلود خبر مرگ مغزی او را بخوانیم.

این خبر در هیچ خبرگزاری نیامده است. . مردم دنیا از اینهمه قساوت بی خبر مانده اند. کسی نمی داند که در ایران ماهی یک زندانی سیاسی از اعتصاب غذا می میرد. دولت ایران وظیفه اش را به خوبی انجام میدهد. از پول مردم جیب دولت های خارجی را پر میکند و برای خودش هر روز در نیویورک تایمز و واشنگتن پست و فیگارو مصاحبه و گزارش ترتیب میدهد.در حالی که حتی نمایندگان مجلس ایران اجازه دیدن از بند 209 اوین را ندارند چهره های گریم شده به عنوان زندانی سیاسی ایرانی در خارج از کشور مانور میدهند.در نتیجه وضع حقوق بشر آنقدرها هم اسفناک جلوه نمی کند و مذاکرات با خیال راحت ادامه پیدا میکنند.

من هنوز نمی دانم از مرگ ولی الله فیض مهدوی بیشتر ناراحت هستم یا خشمگین یا ناامید یا همه اینها . اما یک چیز را خوب میدانم . آن هم این که زمان نق زدن و دنبال مسئول گشتن تمام شده است. این ماهیت رژیم آخوندی است . از سال 60 اینها آدم کشته اند و هر وقت توانسته اند درو کرده اند تا بحال. آن که سرش را توی برف کرده ما هستیم.

این رژیم اصلاح بشو نیست. با قدرت تمام به پیش میتازد . تا وقتی ما منفعل بمانیم این جوانان یکی یکی از بین خواهند رفت.

به گمان من نباید وقت را تلف کرد.. بعضی ها آیه یاس میخوانند که ای اپوزیسیون تقصیر شما است که چون متحد نیستید زندانیان به این روز می افتند. اما این وسط مسئولیت خودشان را فراموش میکنند. این که همه چیز را از اپوزیسیون ( که اصلا معلوم هم نیست چه معجونی است) توقع داشته باشیم و خودمان بنشینیم چای و قهوه بخوریم تا اپوزیسیون این رژیم را سرنگون کند درست نیست.

چاره در حمایت از اپوزیسیون است.

اپوزیسیون هر که می خواهد با شد با هر مرامی ...اینها همه انسانهایی هستند که زندگی خودرا وقف مبارزه با این رزیم کرده اند.. به همه شان باید احترام گذاشت و باید تقویتشان کرد. تا وقتی که سلاحشان به روی رژیم غدار آخوندی است نباید تنهایشان گذاشت.

حرف زدن و وبلاگ نوشتن و حتی تومار جمع کردن هیچ فایده ای ندارد و به گوش کسی نمی رود. اگر کسی فامیلی اش گنجی نباشد نمی تواند از زندان های جمهوری اسلامی آزاد شود. چه برسد که جرمش مجاهد بودن باشد.

گروههای بسیاری با این رژیم در جنگ هستند با مرام های مختلف.. به نظر من این نه تنها عیب نیست بلکه امتیاز است. به عوض اینکه بخواهیم همه این گروهها یکی شوند باید به همه شان کمک کنیم. هر مرامی که دارید و به هر چه اعتقاد دارید یک گروه پیدا میشود که با همان اعتقاد دست اندر کار مبارزه با این رژیم باشد. به آنها کمک کنید. بیایید خون این جوانان را تبدیل کنیم به زهر هلاهل برای رژیم جمهوری اسلامی. بگذارید ملاها بدانند که وقتی اکبر محمدی می میرد وقتی ولی الله فیض مهدوی مرگ مغزی میشود و وقتی احمد باطبی نیمه جان است خیلی خبر ها میشود. خشم مردم بیشتر میشود. مشت ها گره میخورد. . . همانطور که وقوع زلزله در زیر زمین شروع میشود و خرابی ها فقط چند ثانیه طول میکشد....اما این زلزله هفتاد میلیون ریشتر شدت خواهد داشت...

غضبشان شیر
به مشت اندر فشرده قبضه شمشیر
و در دلشان شرار عقده های سالیان دیر

و در بازویشان نیرو
و در چشمانشان آتش
همه بی تاب و بس سرکش

روان گشتند
به سوی فتح و آزادی
به سوی روز بهروزی
و بر لبها سرود افتخار آمیز پیروزی

( از شعر درفش کاویان- حمید مصدق)

2006-08-29T23:28:00.000-07:00

اندر دعوت کردن احمدی نژاد به مناظره جرج بوش ر هنگام نمایانگر شدن سید خندان در امیریکا ....

دولت فخیمه جمهوری اسلامی هر روز از کلاهش یک معجزه تازه در می آورد. این خبر رادیو فردا را بخوانید تا ببینید سنگ پای قزوین چه حقی از جناب احمدی نژاد خورده است. .

محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری آمریکا را به یک مناظره مستقیم و بدون سانسور دعوت کرد [ ۱۳۸۵ سه شنبه ۷ شهريور ] محمودی احمدی نژاد امروز سه شنبه در یک کنفرانس خبری گفت: «مناسبات بعد از جنگ جهانی دوم تا چه زمانی باید ادامه پیدا کند و حوزه تاثیر این مناسبات کجاست؟ چرا باید همه ملت ها تاوان جنگی را بدهند که در آن هیچ نقشی نداشته اند؟». رئیس جمهوری اسلامی همچنین در مقدمه سخنانش جرج بوش رئیس جمهوری آمریکا را به مناظره ای مستقیم دعوت کرد؛ مناظره ای بدون سانسور و تاکید کرد خصوصا بدون سانسور برای آمریکایی ها. وی در پاسخ به سئوال دیگری، حضور ارتش آمریکا در عراق را زیر سئوال برد. آقای احمدی نژاد درباره برنامه اتمی ایران گفت: جمهوری اسلامی بسته پیشنهادی غرب را با دقت و نگاه مثبت بررسی کرده و نظراتش را با نگاه مثبت منتقل کرده و با تاکید بر این که حکومت ایران چارچوبی منطقی برای مذاکرات ارائه کرده است، گفت اگر کسانی اهل منطق و صلح باشند، پیشنهادهای جمهوری اسلامی زمینه مناسبی برای حل و فصل این مسائل و حتی مسائل کل عالم است

( تاکید ها از من است)

خیلی کم پیدا میشوند آدم هایی که جرج بوش در مقابل آنها عاقل و باهوش جلوه کند. احمدی نژاد که عمری را با تیر خلاص زدن بر زندانیان سیاسی نیمه جان سپری کرده و حالا هم بهترین هنرش مزاحمت برای زنان و جمع کردن دیش های ماهواره از خانه های مردم است می خواهد که مناظره اش بدون سانسور باشد " خصوصا برای امریکایی ها" ( چون دیش های ماهواره در ایران جمع آوری شده اند و احتیاج به سانسور نیست.

جمهوری اسلامی همه مسائل عالم را هم از عراق تا لبنان با صدور دیوانه هایی مثل حکیم و تاسیس و تسلیح حزب الله و بمب گذاری در مراکز مختلف و کشتن مخالفان خود در خارج حل کرده است. حیف است که جرج بوش و همه عالم از تجربیات این جلادان کبیر بی بهره بمانند.. بیایید و در ایران درس شکنجه و ترور ببینید. نمونه های زنده شان هم در عراق قابل رویت هستند.

البته اگر گمان کنیم که دنیای غرب و شرق در بی شرفی از دولت ایران چیزی کم دارد اشتباه کرده ایم. . آن از چین و روسیه یا حتی ونزوثلا و کوبا ی کمونیست و این هم از دولت های مثلا انسان دوست اروپا. انسان دوستی امریکا هم که در عراق و افغانستان و ویتنام و همه جای دنیا به اثبات رسیده است. برای این که از قافله عقب نمانند به خاتمی شیاد هم ویزا دادند که بیاید و برای کلیساهای واشنگتن درس گفتگوی تمدن ها بدهد.

آری. از احمدی نژاد گرفته تا خاتمی .........همه چیز خوب است اما برای همسایه. در ایران باید سانسور و خفقان حاکم باشد و گفتگوی تمدن ها هم با چوب و چماق و زندان پیش میرود. اما به خارج که میرسد برای پز دادن و وقت کشی هر شارلاتانی می تواند حرفهای خودش را به خارجی هایی که بویی از انسانیت نبرده اند قالب کند.

توجه کنید که دیگ اکبر گنجی هم دیگر نمی جوشد. شیرین عبادی هم فعلا در غیبت صغری است. فعلا نوبت سید خندان است.

من گمان میکنم کمترین وظیفه ما افشا کردن این شیاد ها است..روزنامه های غربی ( فیگارو و نیویورک تایمز و غیره ...) یک روز در میان با احمدی نژاد و گنجی و عبادی و غیره مصاحبه میکنند یا از آنها مقاله چاپ میکنند و به مردم غرب این پیام را میدهند که احمدی نژاد نزد مردم خودش محبوب است و همه مردم ایران خواهان امرژی هسته ای هستند و این غرور ملی است. چرت و پرت هایی که اگر پول های طیب و طاهر دولت ایران نباشد حتی در یک کیلومتری چنین روزنامه هایی هم قرار نمیدهند. غرض این است که به مردم دنیا القا کنند که مردم ایران زیاد هم از این حکومت ناراضی نیستند. اینجا است که ما باید پا پیش بگذاریم و افشاگری کنیم . بگذارید مردم دنیا بدانند برای ما سگ زرد برادر شغال است و خاتمی با احمدی نژاد هیچ فرقی ندارد. بگذارید مردم دنیا بدانند که در ایران ما اکبر محمدی و حجت زمانی و زهرا کاظمی در زندانها کشته میشوند. بدانند که در سال 67 هزاران زندانی سیاسی قتل عام شدند و سید خندان انگشت کوچکش را هم تکان نداد. .بگذارید بدانند که مردم ما در فقر و بدبختی به سر میبرند و هیچ اعتمادی به این دولت و بمب اتمی اش ندارند.
همانطور که جرج بوش نماینده سیاست کلی امریکا است احمدی نژاد هم یک انسان احمق نیست بلکه نماینده سیاست سرکوبگرانه ایران است . فرقشان در این است که جرج بوش هنوز سر انگشتی بین مردم امریکا محبوبیت دارد و میتواند بدون دیوار و حائل ضد گلوله بین مردم ظاهر شود و به میان مردم برود. احمدی نژاد اما حکایتی دیگر است.....خاتمی که دیگر هیچ....
او استاندارد خودش را دارد.

به قول هادی خرسندی عزیز

نورش همه زرد آيد و بويش همه گند است

گر دور سر ِ يک يکتان هاله درآيد

2006-08-18T01:04:00.000-07:00

نمیدانم چند وقت یک بار اینجا را به روز خواهم کرد . پیشاپیش از همه شما دوستان عزیز و نادیده پوزش می خواهم.
وبلاگ نویسی برای من تجربه بزرگی بود. از هر جهت. اما هر راهی پیچ و خم های خودش را دارد. یک روز برایتان مفصلا مینویسم اما نه امروز...

جنگل روبرویت در آتش میسوزد
دیگر درختی باقی نخواهد ماند
من هم در شوره زار خواهم رفت
تو خواهی ماند
با دفتر یادداشتت
با کلمات زیبایت
در شوره زار یاس
در جنگل سوخته
با کفتارهای منتظر .....
*****************

ماهواره ها- لبنان و ملاهای اتمی
در ایران همه مجرم هستند. دختری که روسریش عقب رفته یا آرایش کرده. زن سالمندی که در خانه نشسته و تنها سرگرمی اش تماشای تلویزیون و سریال های خارجی است. جوانانی که دست هم را گرفته اند یا در ماشینی با هم تنها هستند. هر که موزیک گوش میکند و کتاب می خواند مجرم است. کارگری که حقوق عقب افتاده اش را می خواهد.. آن که می نویسد و آن که میخواند ...هر که در ایران زنده است و زندگی میکند مجرم است.....

اما آن که به دختران مردم قبل از اعدام تجاوز کرده است - آن که هزار تیر خلاص بر سر جوانان مردم شلیک کرده- آن که تازیانه بر بدن زنان حامله فرود آورده- آن که میلیارد ها تومان از خزانه کشور دزدی کرده- آن که مفت و مجانی می خورد و ماشین دولتی سوار میشود و خرج سفر خارج از کشورش را هم همین مردم میدهند و آخر سر هم منت میگذارد که تازه ثروت باباش از بین رفته - آن که از استات اویل ملیونهادلار رشوه میگیرد...اینها هیچکدام مجرم نیستند.

به راستی که هر جای دنیا اگر در زندان ها را باز میکردند که قاتلین و مجرمین بیرون بریزند و به مردم حکومت کنند از این حکومت جنایتکارتر نمی شدند برای اینکه لااقل در زندگی خصوصی مردم دخالت نمی کردند...

آنها که در این حکومت ذوب شده اند که دیگر کاریشان نمی شود کرد. اما نیروی انتظامی و سربازانی که این کار را باید از روی اجبار انجام دهند می توانند کمترین همکاری را بکنند. مجبور نیستید عمله آخوندها باشید. اینها به شما هم رحم نخواهند کرد.

دولت ایران که در چاه اتمی گیر افتاده با تقویت حزب الله و دامن زدن به آتش جنگ می خواهد قدرت خودش را در منطقه اثبات کند. چه بهانه ای از این بهتر برای اسراییل جنگ طلب؟ در این میان انسانهای بیگناه در میان آتش یک دولت دیوانه و یک گروه فالانژ گیر کرده اند. از همه دردناک تر این است که خیلی از به اصطلاح مبارزین ایرانی و خارجی حزب الله را کرده اند قهرمان جنگ. . لطفا یادتان نرود که در سال 1982 حزب الله توسط ایران به وجود آمد و عامل اصلی بمب گذاری در بیروت بود. سوال اینجاست که دولت لبنان چطور اجازه میدهد که یک گروه فالانژ تروریست در انتخابات شرکت کند و با کمک ایران دو تا هم وزیر در کابینه اش بیاورد؟ عمق فاجعه تا آنجاست که سایت دیدگاه که مراجعه کنندگانش از خیلی از سایت های دیگر رادیکال تر هستند در مقاله ای توضیح میدهد که حزب الله را نباید "نیروی مقاومت مردمی" حساب کرد! اگر روشنفکر ایرانی که بیست و هفت سال است اسیر چنگ ملا است این را نداند و باید بهش توضیح داده شود باید گفت که کلاهما ن خیلی پس معرکه است.

دست آخر این را هم اضافه کنم که دولت ایران در تهاجم همه جانبه اش ( به مردم ایران) زندانیان سیاسی و مبارزین خارج از کشوررا هم فراموش نکرده است. قتل اکبر محمدی در زندان یک نمونه بود. هنوز احمد باطبی در زندان در حال اعتصاب غذا است و از قرار حال مزاجی او وخیم است. به همچنین امید عباسقلی نژاد و زندانیان دیگر. اعدام ها شدت گرفته اند و احکام سنگسار یکی پس از دیگری صادر میشوند. لوله های آب قرارگاه اشرف که مجاهدین در آنجا هستند دو بار منفجر شده است و غذا و دارو هم بهشان داده نمی شود. از طر فی نخست وزیر دست نشانده عراق و سفیر عراق در ایران و جناب حکیم که سالها در ایران خورده و خوابیده اند همه سعی خود را میکنند که مجاهدین را از عراق بیرون کنند. برای اینکه مجاهدین با همان دست خالی هم مردم عراق را بر علیه ملاها بسیج کرده اند

یک گل به دروازه ملاها از طرف مجاهدین. آفرین!
***************

2006-07-31T08:19:00.000-07:00

چند دریا اشک می باید
تا در عزای اردو اردو مرده بگرییم؟

چه مایه نفرت لازم است
تا بر این دوزخ دوزخ نابه کاری بشوریم؟
احمد شاملو- 1363

اکبر محمدی از رهبران جنبش دانشجویی 18 تیر بعد از هفت سال زندان در اثر اعتصاب غذا در زندان درگذشت.

و ما هنوز دوره میکنیم شب را و روز را
هنوز را

هنوز دنبال پدیده هایی مثل اکبر گنجی افتاده ایم که حتی اسم زندانیان سیاسی دیگر را هم نمی داند.

زندانیان سیاسی واقعی جانشان در خطر است.

آنها که پاسدار نبوده اند و استحاله نکرده اند و جرج بوش و رادیوفردا پشتشان نیستند
آنها که هیچ انجمن قلمی بهشان جایزه آزادی بیان نداده است
کلید طلایی هیچ شهری نصیبشان نشده است

آنها که بعد از 9 روز اعتصاب غذا می میرند
برای اینکه تن زخمی و شکنجه شده شان تا ب ندارد
برای اینکه به جای اینکه عکاس بالای سرشان عکس بگیرد و برای روزامه های خارجی بفرستد شکنجه گر دست و پایش را به تخت می بندد و دهانش را چسب میزند
آنها که اعتصاب غذایشان با عکس و تفصیلات روزانه در رسانه های دنیا دنبال نمی شود

آیا لیاقت ما از این رژیم جمهوری اسلامی واقعا بیشتر است؟

ما اجازه داده ایم جمهوری اسلامی برای خودش اپوزیسیون بتراشد و زندانیان سیاسی واقعی را از صحنه محو کند
ما اجازه داده ایم کسی مثل گنجی از طرف زندانیان قتل عام شده سال 67 حرف بزند
وکسی مثل عباس فخر آور خودش را نماینده زندانیان سیاسی معرفی کند و پشت سر آنها مهمل ببافد

ما اجازه میدهیم رژیم آخوندی آب را به روی 4 هزار نفر در اشرف قطع کند و صدایمان هم در نمی آید

ما مبارزان واقغی را ول کرده ایم و دنبال دجال های رنگ شده جمهوری اسلامی افتاده ایم

به این امید که ملا روزی اصلاح شود
و کلید طلایی تهران را مثلا به اکبر گنجی بدهد
آنوقت چه خواهد شد؟

آیا فقر و بیکاری از بین خواهد رفت؟
آیا مجازات اعدام و سنگسار و قطع اعضای بدن و شلاق متوقف خواهد شد؟
آیا حجاب اجباری از بین خواهد رفت؟
آیا تحصیل و بهداشت برای همه مجانی خواهد شد؟
آیا پول نفت در ایران برای مردم خرج خواهد شد؟
آیا همه زندانیان سیاسی آزاد خواهند شد؟

واقعا با ساختار جمهوری اسلامی اینها ممکن است؟
هر چه بیشتر وقت تلف کنیم حکم مرگ انسانهای بیشتری را امضا کرده ایم.

ده نفر در اهواز
زندانیان گوهردشت
زنانی که حکم سنگسار دارند
نوجوان هفده ساله ایی که در سقز دستگیر شده است

کودکانی که از فقر و گرسنگی می میرند
انسانهایی که پشت در بیمارستان ها جان خود را از دست میدهند

اکبر محمدی جان خود را برای رساندن پیامی به مردم از دست داد
برای اینکه نشان بدهد که دژخیم همان دژخیم است و عوض نشده است
حتی اگر صورتکش اکبر گنجی و شیرین عبادی باشند.

پیام اکبر محمدی را در یابیم..

به خانواده اکبر محمدی قهرمان و به همه مردم ایران تسلیت میگویم.
یاد و نامش همیشه بر صحنه تاریخ ایران به نیکی پایدار خواهد ماند.

2006-07-10T17:27:00.000-07:00

سالروز قیام قهرمانانه دانشجویان در هجده تیر 78 گرامی باد

عکس از سایت همبستگی ملی)

عکس ازایران نبرد

2006-07-10T17:01:00.000-07:00

گنجی نه رهبر ایران است و نه نماینده مردم ایران

خیلی وقت ها هست که آسان ترین راه بهترین راه نیست. متاسفانه مشکل ما در بیشتر مواقع این است که دنبال آسان ترین راه هستیم. از اول معلوم بود این رژیم جانی وآدمکش است. داستانهای شکنجه و زندان و قتل عام زندانیان سیاسی را آنقدر گفته ایم و گفته اند که دیگر حرفی درش نیست. اما وقتی رفسنجانی رییس جمهور شد خیلی ها گفتند که نه بابا این ملا با بقیه ملاها فرق دارد. این یکی مترقی است. لابد برای این که دخترش فائزه خانم را کرد رییس تربیت بدنی زنان!بعد که خاتمی آمد با عبا و عمامه مارک دار و عینک دورطلایی و ریش مرتب و منظم باز خیلی ها یادشان رفت که همین آقا در زمان اعدام و بکش و بکش سالها وزیر ارشاد بوده است. باز هم گفتند نه این یکی اصلاح طلب است. وقتی میشود انقلاب مخملی کرد چرا انقلاب کاکتوسی کنیم؟

)ادامه)

2006-07-10T16:59:00.000-07:00

هيچ اکبري به قدر تو اکبر نميشود
از صفحه اصغر آقا دات کام

هيچ اکبري به قدر تو اکبر نميشود
نابرده رنج گنج ميسر نميشود

گويند خاتمي ي ِ دگر کرده قد علم
اين حرف ها دومرتبه باور نميشود!

)ادامه)

2006-05-16T23:36:00.000-07:00

ولی الله فیض مهدوی را آزاد کنید!

امروز 26 اردیبهشت ماه است. .
روزی که جمهوری اسلامی می خواست یک انسان بیگناه دیگر را سر به نیست کند.
یک آزاده دیگر را از ایرانیان بگیرد...

دو روز پیش محمد علی دادخواه عقب نشینی رژیم را اعلام کرد.
اما مگر به حکومت مرگ آخوندی میشود اطمینان کرد؟

تا وقتی که صریحا و رسما لغو حکم اعدام ولی الله فیض مهدوی از طرف قوه قضاییه اعلام نشود هر روز میتواند روز اعدام ولی الله فیض مهدوی و دیگر زندانیان سیاسی باشد.

بیایید ما عقب نشینی نکنیم.

این پیروزی که امیدوارم موقتی نباشد نتیجه وحدت ما بود. نتیجه جمع شدن دور یک هدف انسانی.

نتیجه این که نخواستیم سر یک انسان را بالای دار ببینیم. آنهم جوان آزاده ای که شش سال از 28 سال عمر خود را در سیاه چالهای جمهوری اسلامی و قریب به دوسال عمرش را در انفرادی گذرانده است.

جوانی که صدای رسایش طنین مرگ خفاشان خونخوار جمهوری اسلامی است.

جوانی که با تن نحیف با کلیه های از کار افتاده خون بالا می آرود و تاول های پوستی همه تنش را گرفته است توانست با ایستادگی خود اینهمه انسان را از انفعال در بیاورد.

درود بر تو ولی الله فیض مهدوی
دروز بر همه زندانیان سیاسی
درود بر آزادی و مرگ بر اختناق

اگر اسم وبلاگ هایتان را هنوز عوض نکرده اید همین امروز این کار را بکنید. هیچوقت فکر می کردید یک وبلاگ - یک تلفن - یک ایی میل - - شرکت در تظاهرات- تماس با یک رادیو یا روزنامه ....کارهایی که جمعا از شما دو سه ساعت هم وقت نمی گیرد بتواند دولت ایران را وادار به عقب نشینی کند؟

میدانید چرا؟

برای اینکه ما بی شمارانیم.......فقط باید به قدرت اتحاد خود واقف شویم.

بیایید تا آزادی ولی الله فیض مهدوی- و همه زندانیان سیاسی و تا لغو حکم اعدام درایران قطره ای از این دریا باقی بمانیم.

*******************

مطالب مرتبط

این پیروزی بر شما مبارک باد«این که رژیم از چه طریق می‌خواهدعقب نشینی کند مربوط به خودش است»
ایرج مصداقی

سومين پيام ولي الله فيض مهدوي که چند لحظه پيش (25 ارديبهشت، ساعت 20:45، به وقت لندن) دريافت شد
(شنيداري)
متن پیاده شده پیام سوم ولی الله فیض مهدوی که شب قبل از تاریخ اعلام شده اجراء حکم اعدام ( قتل) وی در تاریخ دوشنبه ساعت 20.45 به وقت لندن به دیدگاه رسیده است.
«من ولی الله فیض مهدوی از اینجا به تمام دوستان و آزادیخواهان و تمام مبارزانی که در ایران مشغول مبارزه با دیکتاتوری و ظلم هستند، اعلام می کنم که ما هرگز دست از مبارزه نخواهیم کشید و به یاری شما دوستان خبر آزادی را به [زودی به شما]خواهیم گفت.»__
______نوشتار علي ناظر پيش از دريافت پيام فوق

اعدام- مهرنوش معظمي گودرزي

حرکتی کوچک با دستاوردها یی بزرگ سعيد اطلس (گيل آوا)

ضرب و شتم زندانیان سیاسی در گوهردشت

صبح روز دوشنبه مورخه 25/2/85 ساعت 9.15 دقیقه برای بار دیگر گارد زندان به بهانه بازرسی به بند شش زندان گوهردشت کرج حمله ور شدند و زندانیان مقیم این بند را مورد تعرض و توهین قراردادند . یکی از زندانیان سیاسی آقای اسد شقاقی که در این بند سکونت دارند مورد توهین و ضرب و شتم قرار گرفتند ، علت ضرب و شتم این زندانی اعتراض وی به شیوه بازرسی مامورین و توهین های پیاپی به زندانیان دیگر بود که اين اعتراض به صورت بسیار قانونی و محترمانه بيان شد. اما نه تنها مامورین گارد توجهی به اعتراص این زندانی سیاسی ننمودند بلکه بوسیله باتوم وی را مورد ضرب و شتم قرار دادند .شایان ذکر است در طی ده روز گذشته این چهارمین بار است که رضا تره بری از مسئولین گارد زندان به دلیل واهی گارد زندان رابه جهت تفتیش و بازرسی و آزار زندانیان بدون هماهنگی مافوقهای خود به بند 6 سالن 16 می آورد . البته این موضوع در اینجا حائز اهمیت است که مافوقهای وی از گزارشات مکرری که زندانیان سیاسی و دیگر زندانیان به دست آنان میرسانند اظهار بی اطلاعی مینمایند و ترتیب اثری نمیدهند. رحیم دوروک خانی و شاهین مهاجری از اعضای گارد زندان میباشند که اقدام به ضرب و شتم زندانیان سیاسی نموده اند .گفتنی است همچنین با توجه به تقاضای مکرر از سوی زندانیان سیاسی اسد شقاقی و ولی الله فیض مهدوی جهت انتقال به نزد سایر زندانیان سیاسی در زندان گوهردشت تا کنون از سوی مسئولین زندان اقدامی صورت نگرفته است و ضمناٌ علیرغم بیماری سخت برادر آقای اسد شقاقی مسئولان زندان همچنان با تقاضای ملاقات ایشان مخالفت مینمایند. فعالان حقوق بشر در ایران ضمن محکوم نمودن نقض حقوق بشر، خواستار آزادی تمامی زندانیان سیاسی میباشد ، دست تمام کسانی که در این راه با ما همگام هستند را میفشاریم.فعالان حقوق بشر در ایران
Human Rights Activists in Iran
hra.iran@gmail.com
http://hra-iran.blogfa.com/
Tel : +989329224904

اخباری از وضعیت زندانیان سیاسی
آقای ولی الله فیض مهدوی زندانی سیاسی که بعلت وضعیت بد جسمی بشدت تحت فشار هستند و بعلت مشکلات کلیوی ، بیشتر از یازده کیلوگرم وزن از دست داده اند و تاولهای بزرگی بر روی پوست ایشان بوجود آمده است ، ضعف بینایی وبالا آوردن خون نیز ... ادامه مطلب

نامه سرگشاده اتحادیه کارگری آفریقای جنوبی به احمدی نژاد در اعتراض به حکم اعدام ولی‌الله فیض مهدوی

بخوان اي همسفر با من.

**********
با این که هنوز در برزخ هستیم اما باز خوشحالم که اقدامات ما بی اثر نبوده است. .. بارها این روزها را از سر گذرانده ایم. برای حجت زمانی- اسماعیل محمدی و زندانیان غیر سیاسی مثل افسانه نوروزی و کبری رحمان پور و فاطمه حقیقت پژوه. . معمولا برای زندانیان غیر سیاسی متحد شدن کار سختی نیست. چون بهای زیادی ندارد. اگر زندانی سیاسی باشد بعضی ها اول حساب و کتاب می کنند که آیا ما گروه این طرف را قبول داریم یا نه. یعنی نزدیکی یا دوری یا انتقاد از یک گروه میتواند باعث سکوت و عدم اعتراض به ضد انسانی ترین حکم دنیا یعنی اعدام آنهم صادره از بیدادگاه های جمهوری اسلامی بشود. اینجاست که هر کدام از ما میتوانیم یک جمهوری اسلامی و یک خمینی شویم.

رادیو فردا - سایت روشنگری- بی بی سی و بسیاری از وبلاگ ها در برابر این حکم اعدام ساکت نشستند. اعتراض نکردند. حتی خبری هم پخش نکردند.(تا اینکه رادیو فردا خبر علی دادخواه را همین دو سه روز پیش نوشت.) یادم هست وقتی گنجی در زندان بود هر روز عکس او در حال اعتصاب غذا زینت بخش همین سایت ها بود. این انتقاد به گنجی که خودش هم زندانی بوده و زجر کشیده نیست . انتقاد به رسانه هایی است که انسانیت را به جویی فروخته اند.

خانم شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل هم که جای خود دارد. فعلا مشغول تیرپراکنی به امریکا و تهدید به مقابله با خطر حمله نظامی است.خوب است که ما از اول هم ازش توقعی نداشتیم.

با همه اینها انسانیت و آزادگی پیروز شد . از شوره زار یاس به همت انسان دوستان هزاران چشمه امید جوشید.

چشمه هایی که ما را از پشت مونیتورهای کامپیوتر در این دنیای مجازی به هم وصل میکند. چشمه هایی که در منتهای التهاب و شوریدگی این آرامش را به انسان می بخشد که :

گرچه شب تاریک است
دل قوی دار سحر نزدیک است....

2006-05-08T13:58:00.000-07:00

****

2006-05-08T09:12:00.000-07:00

8
روز به اعدام ولی الله فیض مهدوی

فراخوان سایت دیدگاه
برای نجات جان ولی الله فیض مهدوی

این فراخوان را امضا کنید و از هر طریق ممکن به دوستان و آشنایان خود برسانید و برای جمع آوری امضا تلاش کنید.

امینه لاوال زن سودانی که به سنگسار محکوم شده بود تنها با فشار بین المللی توانست از مرگ نجات پیدا کند و نه به دلیل "انسان دوستی "دولت سودان

اگر دولت های غربی را وادار کنیم که ادعای حقوق بشر را از حرف زدن فراتر ببرند دولت جمهوری اسلامی تسلیم خواهد شد. این فقط با تلاش من و شما ممکن است. اگر دست روی دست بگذاریم فردای اعدام ولی الله فیض مهدوی باید همه آینه ها را بشکنیم تا از دیدن روی خودمان خجالت نکشیم..

گل کو

**********
فراخوان سایت دیدگاه به فارسی

بار دیگر جنایتی دیگر
با اعتراض به‌ صدور حکم اعدام برای نجات جان ولی‌الله فیض مهدوی بکوشیم

با توجه به اينکه

نهاد هاي گوناگون ملل متحد، رژيم جمهوري اسلامي را بخاطر نقض حقوق بشر در 27 سال گذشته نزديک به 60 بار محکوم کرده اند.
باند جنايتکار رژيم ايران حتي به قواعد اعلام شدهء خود در قانون ضد بشري ولايت فقيهي هم پايبند نيست. مواد 35 و 36 قانون اساسي اين رژيم حق دفاع و حق برخورداري از دادگاه قانوني را تضمين مي کند. اما جنايتکاران حاکم بر ميهن ما از بهمن 1357 تاکنون ده ها هزار نفر از هم ميهنان ما را بدون رعايت حقوق شناخته شدهء آنان به قتل رسانده اند.

طي 48 ساعت در هفتهء گذشته 12 حکم اعدام اجرا و 15 حکم اعدام صادر شده است، که در واقع به لحاظ حقوقي و به دليل عدم رعايت حقوق شناخته شده در حکم قتل و دستور اجراي قتل محسوب مي شود. (ولي الله فيض مهدوي در نوار صدايش بر اين امر تأکيد مي کند).

اصل 35: در همهء دادگاه ها طرفين دعوا ها حق دارند براي خود وکيل انتخاب نمايند و اگر توانايي انتخاب وکيل را نداشته باشند بايد براي آنها امکانات تعيين وکيل فراهم گردد.
اصل 36: حکم به مجازات و اجراي آن بايد تنها از طريق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد.

ما امضا کنندگان زير اعلام مي کنيم که
اجراي احکام اعدام پيشين، و صدور حکم اعدام براي ولي الله فيض مهدوي، و ديگر زندانيان سياسي و عادي، همگي جنايت عليه بشريت به شمار مي روند.

با توجه به تجاوز سيستماتيک رژيم جمهوري اسلامي به حقوق حقهء مردم و مفاد اعلاميه جهاني حقوق بشر، ما باز هم قتل عام زندانيان سياسي تابستان 1367 را يادآوري کرده، و هشدار مي دهيم که تا رژيم جمهوري اسلامي حاکم بر ايران است، اين جنايت ها ادامه خواهد داشت.

از مجامع بين المللي و نهادهاي مدافع حقوق بشر مي خواهيم که به سکوت معني دار خود پايان داده، و در يک اقدام سريع و با بهره گيري از تمامي امکانات خود از اجراي اعدام قريب الوقوع ولي الله فيض مهدوي و ديگر قتل هاي سياسي جلوگيري کنند.

برای امضا بیانیه اینجا را کلیک کنید

**********
English version

Once again another crime
Various United Nation bodies in the past 27 years condemned the Islamic Republic Regime for violation of human right.
According to article 35 and 36 of the constitution of the regime, everybody is assured the right of defense and the right of legal court, but even the criminal Iranian regime’s band does not stick to its own so called humane rules.

Since February 1979 the criminal rulers of Iran, have executed more than ten thousand patriots of Iran, without considering any legal procedures.In a space of just 48 hours during the past week, they executed 12 people and issued 15 execution orders, which indeed is illegal, because they never considered any legal right on their procedures.( As Mr.Valyollah Fiez Mahdavi mentioned in his audio tape ).

Article 35: In all courts, two parties have right of selecting lawyer for themselves, even if are not able to get a lawyer, the court should provide one for them.
Article 36: Any sentence and execution must go through the justice court and according to the law.

We the undersigned declare that:
1- The executions that happened in the past, and the issuing execution order for Valyollah Fiez Mahdavi, and all political and normal prisoners are a crime against humanity.
2- Remembering the mass murders of political prisoners in the summer of 1988, we proclaim that the Islamic regime’s systematic invasion of people’s rights and human rights declarations will continue as long as they remain in power.
3- We demand from International Organization and other Human Rights bodies to break their purposeful silence and take swift action by using all facilities to prevent the eminent execution of Valyollah Fiez Mahdavi and other political murders.

sign the petition and view the signatures

*****************
Valiyollah Feyz Mahdavi's message from Rejayi Shahr prison:

Warmest greetings to my dear compatriots in Iran and other countries!

My name is Valiollah Feiz Mahdavi. I was born on 5/11/1358 (25.01.1980) . In Mehr 1380 I was arrested by the Intelligence Ministry agents and charged with undermining national security and attempting to join the People’s Mojahedin Organization of Iran in Iraq. They kept me in solitary confinement for 546 days, during which time I was interrogated and subjected to harshest physical and psychological tortures. I was kept in a little, dimly lit cell; and when moved for any purpose I was shackled, cuffed and blindfolded.
These were the hardest days of my life. On a number of occasions they woke me up from sleep in middle of the night, took me outside, and told me ‘say your last wishes.’ Then one of them would fire a shot. Thinking I was hit, I would spend a few minutes in state of shock before being led back to my cell.
After this hellish period, they arranged a trial for me. I was sentenced to death in a summary court presided over by a judge named Haddad and held at the 26th branch of the Revolutionary Court in Tehran. At my sham trial I rejected all the charges and denounced the illegitimacy of the whole procedure where I had no legal representation and no jury was present.
On the same day, as a punishment for my protests, I was transferred to a prison in Kermanshah (Dizelabad Prison), where I spent the next few months under harshest conditions. In the last days of 1382, they returned me to Evin Prison in Tehran. But again, after a few months, because of an argument with Bakhtiari, the erstwhile head of the National Organization of Prisons, I was sent to a prison in Karaj (Rajai Shahr). I remember on my arrival the then head of the prison, Maleki, told me: ‘none of your protests would leave the walls of this prison’. From then to this day I have been a target of threats and even assaults by ordinary prisoners, instigated by prison officials. Calling my days here ‘living’ would be an outright abuse of this word. Of course, this is the situation of all political prisoners here, and thus has to be considered ‘normal’ for them.
A few days before the 1385 Norooz I was formally notified by the judiciary deputy of the prison that my death sentence will be carried out on Ordibehesht 26, 1385. But even before this official notice, both the head of the prison and the head of my section, Section 6, had on a number of occasions told me that my sentence would soon be carried out. Just last week the head of Section 6 summoned me to his office and, in an angry, threatening voice, told me: ‘why do you publicize your condition and sentence? It is not going to help you any more than it helped Hodjat Zamani’.
My dear compatriots and friends,In the course of my struggle I learned that for freedom fighters it is not all that important to personally see realized the ultimate aim of their efforts and sacrifice. What is paramount for them is steadfastness in struggle. I truly believe that freedom, democracy and justice are as vital to human life as the air one breathes. I thus permit myself to ask you not to abandon our just fight against the oppressive regime of the mullahs. I also have a few words for the leaders and minions of the regime: we will never resign ourselves to the ignominy of surrendering to your repressive dictatorship, even if it will cost us our lives.
Long live an Iranian nation free from injustice, oppression and exploitation!Valiollah Feiz Mahdavi (Rajai Shahr Prison)
http://www.didgah.net/seda/didgah_valifaiz.ram

******************
ّFrancaise:

Une autre fois, un autre crime,
Même en tenant compte du fait que :
 Les différentes structures de Nation Unis ont condamné, depuis 27 ans près de 60 fois le non respect des droits de l’homme de la part du gouvernement de la république islamique d’Iran. La bande criminelle du régime d’Iran ne respect même pas les lois inhumain du leader spirituel qui à été ratifiées par eux même. Selon l’article 35 et 36 de la loi constitutionnelle, ce régime garantie le droit à la défense et un tribunal légal. Mais les tyrans qui gouvernent notre pays depuis 1978 ont exécutés des dizaines de milliers de nos compatriot(e)s sans tenir compte de ces mêmes lois qui est leur droits légitime. La semaine dernière en 48 heures il y’a eu 12 exécutions et 15 condamnation à mort. En réalité au niveau juridique et au vu des lois susmentionnées n’ont pas été respectées, (selon la bande son de la voix de Valliallah Feiz Mahdavi) ces condamnations et leurs exécutions ne sont que des meurtres.

Nous, les signataires de cette mobilisation déclarons que : Exécution des condamnations ordonnées jusqu’ici, et condamnation à mort de Valliallah Feiz Mahdavi et d’autres prisonniers politiques et prisonniers communs, sont des actes de violation des droits de l’Homme. En tenant compte de la violation systématique par le régime de la république islamique des droits les plus élémentaires du people et les conventions internationales des droits de l’homme. Nous rappelons encore les exécutions massives des prisonniers politiques de l’été 1367 (1988) et avertissons que tant que la république islamique gouverne l’Iran, ces crimes continueront. Nous demandons aux organisations internationales et les structures responsables de la défense des droits de l’homme de cesser leur silence complice et que dans une action rapide, ils mobilisant toutes leurs ressources pour empêcher l’exécution imminente de Valliallah Feiz Mahdavi et d’autres assassinats politiques.

pour signer, satisfaire le clic ici

2006-05-04T01:41:00.000-07:00

دوازده روز به اعدام ولی الله فیض مهدوی
ولی الله فیض مهدوی - بیست و هشت ساله. است.
شش سال از عمر خود را در زندان
های جمهوری اسلامی گذرانده است.
پانصد و چهل و شش روز در انفرادی به سر برده است.
شکنجه شده است و بارها اعدام مصنوعی شده است.
از بیماری های متفاوت پوستی و گوارشی که پیامد شکنجه و شرایط سخت زندان هستند رنج میبرد...
نام او زینت بخش همه بیانیه های اعتراضی زندانیان سیاسی گوهردشت است.
او در همه اعتصاب غذاهای زندانیان شرکت داشته است.
اکنون جان او به طور جدی در خطر است.
ما چه کرده ایم و چه میکنیم؟
سکوت ما علامت رضا برای این جنایت است.
جلاد اعلام میکند:
اعدام می کنیم و شما هیچ کاری نمی توانید بکنید
( هیچ کاری نمی خواهید بکنید!)
این ترس- این انفعال- این جدایی
سوخت بی پایان ظلم و ستمی است که بر ما میرود
و ما همچنان دوره میکنیم
شب را و روز را
هنوز را......
گل کو
************
در همین رابطه:
جنگجوی سپیده دمان- ( ایرج مصداقی- دیدگاه(
http://www.didgah.net/maghalehMatnKamel.php?id=12248
صدای ولی الله فیض مهدوی را اززندان در اینجا بشنوید:
http://www.didgah.net/seda/didgah_valifaiz.ram
من سعی کرده ام که پیام او را پیاده کنم. بعضی جاها مفهوم نبودند که نقطه چین گذاشته ام. اگر اشکالی هست بنویسید تا درست کنم.

متن پیام ولی الله فیض مهدوی از زندان گوهر دشت ( رجایی شهر ) کرج
با درود به تمامی هموطنان عزیزم که در ایران و سراسر جهان صدای منو می شنوند. من ولی الله فیض مهدوی متولد پنجم بهمن ماه هزار و سیصد و پنجاه و هشت هستم که در(مهر).ماه سال هزار و سیصد و هشتاد در سن بیست و دو سالگی به دست مامورین وزارت اطلاعات به اتهام (تلاش ) برای پیوستن به سازمان مجاهدین خلق و اقدام علیه امنیت کشور دستگیر شدم. بعد از دستگیری مدت پانصد و چهل و شش روز در سلول های انفرادی وزارت اطلاعات تحت بازجویی و شدید ترین شکنجه های فیزیکی و روحی قرار گرفتم. در طول این مدت در زندان انفرادی چیزهایی که همیشه و همه جا با من بود دستبند و پابند و یک چشم بند مشکی بود و در یک سلول چهار متری که نور کافی هم نداشت به سر میبردم.

این دوران سخت ترین دوران زندگی من بود. بعضی از شب ها مامورین وزارت اطلاعات و بازجو منو از خواب بیدار میکردند و به محوطه خارج از سلولم می بردند و به من میگفتند که آخرین حرفاتو بگو. بعد با شلیک یک گلوله منو می ترساندند. من فکر میکردم که گلوله بهم اصابت کرده و مدتی شوکه بودم اما دوباره دست منو میگرفتند و به سلولم باز میگردوندند. بعد از اتمام دوران انفرادی در سال هزار و سیصد و هشتاد و دو در شعبه بیست و شش یا بیست و سه دادگاه انقلاب تهران فقط در یک جلسه دادگاه که مدتش هم بسیار اندک بود به ریاست قاضی حداد به اعدام محکوم شدم. در همون جلسه دادگاه تمام اتهاماتی را که به من وارد شده بود صریحا رد کردم و با صدای بلند فریاد زدم که دادگاه رژیم را به رسمیت نمی شناسم. چرا که نه وکیلی از طرف من در دادگاه حضور داشت و نه هیئت منصفه ای. در همان روز به علت اعتراضم به قاضی دادگاه به زندان دیزل آباد کرمانشاه منتقل شدم و چند ماه در آن زندان در بدترین شرایط ممکنه نگهداری می شدم.

اواخر سال 1382 بود به زندان اوین تهران منتقل شدم و بعد از چند ماه یک بار دیگر به دل علت درگیری لفظی ام با بختیاری رییس سابق سازمان زندان های کل کشور به زندان گوهر دشت کرج موسوم به رجایی شهر تبعید شدم. یادم میاد در بدو ورودم به این زندان یعنی همین زندان رجایی شهر رییس سابق زندان آقای ملکی به من گقت که دیگه تو این زندان هیشکی به دادت نمی رسه. از اون زمان تا امروز مورد آماج تهدیدات و حتی حمله زندانیان خطرناک به تحریک مسئولین زندان قرار گرفتم و در سخت ترین شرایط ممکنه با حداقل امکانات که برای یک زندونی لازمه زندگی میکنم. البته زندانیان سیاسی تو زندان رجایی شهر اکثرا ..... نگهداری میشن .و این کاملا طبیعیه.
چند روز قبل از فرا رسیدن نوروز سال 1385 بود که توسط معاون قضایی زندان رجایی شهر آقای علیمحمدی برگه ای به من ابلاغ شد که حاکی از اجرای حکم اعدامم دربیست و ششم اردیبهشت سال 1385 بود. البته این حکم اعدامم بارها به صورت شفاهی از زبان رییس فعلی زندان آقای علی حاج کاظم.و رییس بند شش محمد جارویی به من ابلاغ شده بود. همین هفته گذشته بود که رییس بند شش محمد جارویی منو به دفترش احضار کردو با لحنی خشن و تهدید آمیز به من گفت که چرا اخبار مربوط به حکمتو به بیرون از زندان میدی. این کارها اصلا به نفع تو نیست همانطور که به نفع حجت زمانی نبود.

بله. خلاصه هموطنان و دوستان عزیزی که صدای منو می شنوید من در طول مبارزاتی که داشتم آموختم که برای یک فرد مبارز اهمیتی نداره که حتما خودش به هدف نهایی اش برسه بلکه مهم تر از همه چیز تداوم مبارزه در راه رسیدن به هدفه و معتقدم که عدالت وآزادی و دمکراسی مثل تنفس برای هر انسانی حیاتی و لازمه و برای همین از شما می خوام که در برابر زورگویی های حکومت آخوندی حاکم بر ایران دست از مبارزه خودتون نکشید. در پایان هم پیامی دارم برای عمال و سرکردگان حکومت و به اونها میگم که ما هرگز تن به ذلت و پستی در مقابل شما نخواهیم داد و به حکومت دیکتاتوری شما به قیمت از دست رفتن جونمون هم "آری" نخواهیم گفت.
زنده باد آزادی ملت ایران از قید ستم و ظلم و استثمار
ولی الله فیض مهدوی هستم از زندان رجایی شهر

**************

پی نوشت: بعد از ارسال این پیام برای سایت دیدگاه و طلبعه سپیده دمان دیدم که ح. قهرمان هم در دیدگاه این متن را پیاده کرده به شکل خیلی بهتر. جاهایی را که در پرانتز می بینید از روی متن ایشان اصلاح کرده ام.- گل کو

در ضمن سایت دیدگاه ترجمه انگلیسی این پیام را هم گذاشته است. میتوانید برای روزنامه ها و مقامات حقوق بشر و قانوگزاران کشور محل اقامت خود بفرستید.

http://www.didgah.net/maghalehMatnKamelHogh.php?id=12278

من متن ترجمه شده دیدگاه را هم در اینجا میگذارم:

Warmest greetings to my dear compatriots in Iran and other countries!

My name is Valiollah Feiz Mahdavi. I was born on 5/11/1358. In Mehr 1380 I was arrested by the Intelligence Ministry agents and charged with undermining national security and attempting to join the People’s Mojahedin Organization of Iran in Iraq. They kept me in solitary confinement for 546 days, during which time I was interrogated and subjected to harshest physical and psychological tortures. I was kept in a little, dimly lit cell; and when moved for any purpose I was shackled, cuffed and blindfolded.Those were the hardest days of my life. On a number of occasions they woke me up from sleep in middle of the night, took me outside, and told me ‘say your last wishes.’ Then one of them would fire a shot. Thinking I was hit, I would spend a few minutes in state of shock before being led back to my cell.After this hellish period, they arranged a trial for me. I was sentenced to death in a summary court presided over by a judge named Haddad and held at the 26th branch of the Revolutionary Court in Tehran. At my sham trial I rejected all the charges and denounced the illegitimacy of the whole procedure where I had no legal representation and no jury was present. On the same day, as a punishment for my protests, I was transferred to a prison in Kermanshah (Dizelabad Prison), where I spent the next few months under harshest conditions. In the last days of 1382, they returned me to Evin Prison in Tehran. But again, after a few months, because of an argument with Bakhtiari, the erstwhile head of the National Organization of Prisons, I was sent to a prison in Karaj (Rajai Shahr).

I remember on my arrival the then head of the prison, Maleki, told me: ‘none of your protests would leave the walls of this prison’. From then to this day I have been a target of threats and even assaults by ordinary prisoners, instigated by prison officials. Calling my days here ‘living’ would be an outright abuse of this word. Of course, this is the situation of all political prisoners here, and thus has to be considered ‘normal’ for them. A few days before the 1385 Norooz I was formally notified by the judiciary deputy of the prison that my death sentence will be carried out on Ordibehesht 26, 1385. But even before this official notice, both the head of the prison and the head of my section, Section 6, had on a number of occasions told me that my sentence would soon be carried out. Just last week the head of Section 6 summoned me to his office and, in an angry, threatening voice, told me: ‘why do you publicize your condition and sentence? It is not going to help you any more than it helped Hodjat Zamani’.

My dear compatriots and friends,In the course of my struggle I learned that for freedom fighters it is not all that important to personally see realized the ultimate aim of their efforts and sacrifice. What is paramount for them is steadfastness in struggle. I truly believe that freedom, democracy and justice are as vital to human life as the air one breathes. I thus permit myself to ask you not to abandon our just fight against the oppressive regime of the mullahs. I also have a few words for the leaders and minions of the regime: we will never resign ourselves to the ignominy of surrendering to your repressive dictatorship, even if it will cost us our lives.Long live an Iranian nation free from injustice, oppression and exploitation!

Valiollah Feiz Mahdavi (Rajai Shahr Prison)

مطالب دیگر در وبلاگ " این مرز پر گهر"

ولی الله فیض مهدوی

......

..زمانی اینجا عکس حجت زمانی( مجاهد خلق) و اسماعیل محمدی ( پیشمرگه کومه له ) را گذاشتیم و خواستار لغو حکم اعدام آنها شدیم. هر دو آن عزیزان را وحشیانه از ما گرفتند. بعضی اصلاح طلبان به زندان رفتند و آمدند و آزاد شدند و دنیا گفت ایران در حقوق بشر پیشرفت کرده است. اما زندانیان سیاسی واقعی جانشان همچنان در خطر است. فقط ما می توانیم نجاتشان دهیم. با پیگیری مستمر.نگذاریم رژیم جمهوری اسلامی فروغ چشمهای مبارزی دیگر را از ما بگیرد.برای تماس با سازمانهای حقوق بشر به این صفحه مراجعه کنید:http://humanrightsorganizations.blogspot.com

همسایه ها یاری کنید ...تا ما اتم داری کنیم...

گذشته از این که انرژی هسته ای خوب است یا بد . یا حق ایران است که انرژی هسته ای داشته باشد یا نداشته باشد و گذشته از این که بمب اتم یا انرژی اتمی در دست قاتلین و جنایتکاران با سوابق مشعشع چه عواقبی می تواند داشته باشد می خواهم در باره هارت و پورت های اخیر رژیم ایران کمی بنویسم...) ادامه(..

2006-05-04T00:15:00.000-07:00

مطالب رسیده و گزیده های اینترنت

نشریه دانشجویی بذر- شماره دهم

یادداشت های اول ماه مه- دو گزارش از برگزاری اول ماه مه - حجاب" مسئله این است- فوتبال زنان, سیاست فوتبالی- مارکسیسم و علم- روایت سنگ قبر شاملو- تناتر و دگرگونی: در باره زندگی و آثار آرتور میلر- بابک احمدی چه میگوید و از جنبش دانشجویی چه میخواهد....

حملات ايران به نيروهاي حزب كارگران كردستان تركيه

ياد ياران ياد باد! مراسم تجلیل از فاطمه سعیدی ( مادر شایگان)

[هانوفر - 20 ماه مه 2006 ]

چريکهای فدايي خلق ايران برگزار مي کنند
پای خاطرات رفيق مادر (فاطمه سعيدی- شايگان)
(در سي امين سالگرد جان باختن فرزندان فدائی اش)
عنوان برنامه‌ها:· نگاهی به زندگی و مبارزات رفيق مادر (به قلم اشرف دهقانی)·- به ياد جوانترين ياران فدايي، ارژنگ و ناصر شايگان- رزمندگان باغ های بيشمار فتح (شعر)-سخنراني فريبرز سنجری: نسل آفتابکاران ، الگويي برای جوانان مبارز !
· خاطراتي از لاله های سرخ انقلاب ، از زبان رفيق مادر- نمائي از زندگي رفيق مادر و فرزندان انقلابي اش در صفوف چريکهای فدايي خلق

مصاحبه سایت طلیعه سپیده دمان با گل کو در باره وبلاگ نویسی و پن لاگ

پن لاگ و حیطه کار آن در اینترنت- کمیسیون ها و صفحات وب پن لاگ در اطلاع رسانی و شکستن سد سانسور- اتحاد بین وبلاگ نویسان و اتحاد بین نیروهای مبارز-...-

2006-05-03T23:03:00.000-07:00

فیلم - موزیک

سرزمین شمالی

(North Country-2005)

کارگردان: نیکی کارو

این فیلم بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است. و مبارزه زنان کارگر معدن در معادن آهن مینه سوتا بر علیه کارفرمای خود" شرکت اولت" را به تصویر میکشد. مبارزه این زنان باعث شد که پس از 25 سال در سال 1997 دادگاه فدرال قانون منع آزار جنسی را در سراسر امریکا به تصویب برساند. بر اساس این قانون کارگران و کارفرمایان و کارکنان حق ندارند به طریق لفظی یا فیزیکی کسی را مورد اذیت و آزار جنسی قرار دهند.

داستان فیلم کمی تغییر داده شده است اما در اصل داستان لوییس جنسن را بازگو میکند که در سال 1975 جزو اولین زنانی بود که کارگری در معدن را انتخاب کرد و مورد بدترین آزارهای جنسی از طرف مردان کارگر قرار گرفت. او به شرکت معدن- به اتحادیه کارگران- به قسمت حقوق بشر ایالت خود و سرانجام به یک وکیل خصوصی شکایت کرد.

در فیلم شارلیزترون نقش جودی ایمز را بازی میکند که مادر دو فرزند است. شوهرش او را مورد اذیت و آزار قرار میدهد و او به خانه پدرش که کارگر معدن آهن است برمیگردد اما با برخورد سرد پدر روبرو میشود چرا که "زن باید مطیع شوهر باشد و اگر عیبی باشد حتما در زن است". جودی در آرایشگاهی کار میکند و نان بخور ونمیری به دست می آورد اما حقوقش هنوز برای خورد و خوراک و اجاره خانه کافی نیست تا این که روزی دوست قدیمی اش را می بیند و از طریق او در معدن کار پیدا میکند.

اولین واکنش بد را از پدر خود می بیند. از نظرپدر کار معدن یک کار مردانه است و زنها در آنجا جایی ندارند. واکنش مردان دیگر بسیار خشن تر و وقیح است. مردها به عناوین مختلف زنها را مورد اذیت و آزار قرار میدهند. اکثر این شوخی ها و آزارها جنسی است. زنها به دلیل درآمد حاضر نیستند از کار کنار بکشند اما برای ماندن در کار باید تحقیرها و توهین های روزانه را تحمل کنند. جودی به رییس کارگاه خود و به رییس معدن شکایت میکند اما در نظر همه آنها زنان مستحق این تحقیرها هستند. دست آخر جودی موضوع را به دادگاه می کشاند . یک زن تنها با دو فرزند در برابر یک شرکت معدن با وکلای زبردست. مشکل جودی این است که بسیاری از زنان کارگرمعدن حاضر هستند برای نگه داشتن کار خود این تحقیرها را تحمل کنند و حتی علیه جودی شهادت بدهند.

وکیل شرکت معدن در دادگاه سوالات بسیار خصوصی در مورد روابط جنسی زنان از آنها میکند و میخواهد به این طریق شخصیت آنها را زیر سوال ببرد و نشان بدهد که آنها خود "خواهان آزار جنسی " بوده اند . . به توصیه وکیل جودی چند نفر دیگر از زنان نیز بالاخره جرات اعتراض پیدا میکنند و این اعتراض تبدیل به " اعتراض همگانی" میشود. ( کلاس اکشن)

این فیلم از جهات بسیاری قابل توجه است. این اتفاق افتاده است. در همین قرن و همین ده بیست سال پیش. در کشوری که به اصطلاح خودشان مهد آزادی است. در امریکا مردها توانسته اند به این حد زنها را تحقیر و اذیت کنند.آنطور که لوییس جنسن و دوستانش می گویند اذیت مردان به این دلیل نبود که زنها نمی توانستند کار محول شده به آنان را انجام بدهند بلکه درست به همین دلیل که قادر به انجام همه کارهایی بودند که مردها انجام میدادند. مردها خود را و بزرگی پهلوان پنبه ای خود را در تهدید می دیدند.

این نشان میدهد که هر جای دنیا اگر قانون درست و حسابی نباشد قانون جنگل حاکم می شود .انسان ها باید توسط یک قانون درست حمایت شوند. قانون باید انسان ها را از اذیت و آزار منع کند و گرنه همیشه حسادت و ناآگاهی میتواند انسانی را به آزار انسان دیگر بکشاند. اتفاقی که در این فیلم شاهدش هستیم. آن هم در اواخر قرن بیستم و در مهد آزادی دنیا!!!

نکته آخر این است که این زنها راهی داشتند که به حقوق از دست رفته خود اعتراض کنند. اگر چه مبارزه قانونی آنها 25 سال طول کشید اما طرفشان مرتضوی و احمدی نژاد و خاتمی نبودند. قوانین سیستم قضایی اجازه اعتراض را به آنها داد. اگر چه باید اضافه کرد که وکلای شرکت معدن با زنان بسیار بد رفتاری کردند و حتی در دادگاه از آنها جزییات خصوصی ترین روابط جنسی شان را پرسیدند تا بتوانند کاراکتر آنها را زیر سوال ببرند وآنها را دیوانه و فاحشه معرفی کنند و درسی بدهند به بقیه کسانی که می خواهند با شرکت های بزرگی مانند آنها در بیفتند.

چند نفر از این زنان حتی زنده نماندند که حکم دادگاه را ببینند. گمان میکنم که این اعتراض یک بار توسط دادگاه محلی رد شد و به دادگاه عالی برای بررسی مجدد ارسال شد. در سال 1997 یک قاضی دادگاه فدرال این اعتراضات را به رسمیت شناخت و از آن سال قانون اعتراض به آزار جنسی در امریکا به اجرا درآمد.

در همین دمکراسی های نیم بند هم نقش انسانهای آزاده کاملا مشخص است. مثل قاضی شجاعی که دادگاه میکونوس را اداره کرد و برغم همه تهدیدها و رشوه ها دولت ایران را مسئول کشتار چهار مبارز کرد در میکونوس معرفی کرد. یا قاضی سویسی که دولت ایران را مسئول کشتن کاظم رجوی معرفی کرد یا قاضی دیگری در آرژانتین که دست دولت ایران در بمب گذاری مرکز یهودیان را آشکار کرد و فکر میکنم برایش یک پاپوش هم درست کردند....

در دی وی دی فیلم مصاحبه با لوییس جنسن و یکی دیگر از زنان وجود دارد. آن را از دست ندهید.

2006-05-03T22:49:00.000-07:00

معرفی کتاب - داستان های کوتاه

نردبان

( از مجموعه طرح ها و مینیمال های رضا ناظم)
گفت:((اگر من بخواهم از آن طرف گودال بالا بروم چي؟ ميبيني كه گودال خيلي بزرگ است.))

گفت:((وقتي كه من بالا رفتم تو نردبان را بردار ببر از هر جايي كه دلت خواست بالا برو.))

گفت:((ميداني كه تنهايي نميتوانم اين نردبان را از جاش تكان بدهم.))

گفت:((از همين جايي كه من ميخواهم بالا بروم تو هم بيا بالا.))

گفت:((نه. نه خودم بالا مي آيم و نه كمكت ميكنم تو بالا بروي.))

زانوهايشان را گرفته بودند بغلشان و دو سر نردبان، ته گودال بزرگ و سيماني نشسته بودند و ميگفتند:((اينطوري بهتر است. هيچكداممان بالا نميرويم.))

زانوهايشان را بغل كرده بودند، نشسته بودند روبروي هم و داشتند غصه ميخوردند.

2006-05-03T22:14:00.000-07:00

حجت زمانی جاودانه شد (صفحه ای برای حجت زمانی)

(عکس از سایت طلیعه سپیده دمان)

مقاومت قهرمانانه: زندانیان سیاسی ایران

( تقدیم به حجت زمانی- زندانی سیاسی که در 7 فوریه 2006 توسط رژیم ایران اعدام شد)

( به قلم رامش سپهر راد- روزنامه کالیفرنیا کرونیکل- 2 مارس 2006)

2006-05-03T21:55:00.000-07:00

کاش این هیولا هزار سر می داشت( وبلاگی در باره صمد بهرنگی)

عادت

( داستان کوتاهی از صمد بهرنگی- زمستان 38)

عادت اين معلم ما مثل اكثر آدمها كه مي خواهند نان بخور و نميري داشته باشند، نبود. مي خواست ترقي كند، بيش از توقع ديگران. زندگي داشته باشد، بهتر از آنچه ديگران مي توانستند برايش پيش بيني كنند. وقتي از امتحان ورودي دانشسرا گذشت، شايد زياد هم خوشحال نبود. اصلا يادش نمي آمد كه با كشش كدام نيرو به اين محيط قدم مي گذاشت، درباره ي خودش چطور فكر مي كرد و عقيده ي صحيحش چه بود. از دوران دو ساله ي دانشسرا خاطرات شيرين و بيشماري در پرده هاي لطيف مغزش موج ميزد كه بعدها يادآوري اين خاطرات در لحظات تنهايي و بي كاري براي او نوعي سرگرمي و دلخوشكنك محسوب مي شد.مثل كودكي كه با هر كدام از اسباب بازيهايش مدتي ور مي رود و از هر كدام لذت خاصي در درونش حس مي كند، از هر يك از خاطراتش لحظه اي متأثر مي شد و نوعي خوشي دروني توي دلش مي جوشيد. اين خاطرات وقتي شاداب تر و زنده تر بودند كه بچه هاي مدرسه را مي ديد بازي مي كنند و از سر و كول هم بالا مي روند يا دور هم جمع شده اند و مي خواهند كاري بكنند. لحظه اي لبخندي خوش روي لبانش بازي مي كرد و بعد مثل شبنمي كه از تابش آفتاب محو شود، از روي لبانش ليز مي خورد و مي رفت. آن وقت‌ آقا معلم دستهايش را بهم مي ماليد و با صدايي كه آهنگ لذت و حسرت در آن موج مي زد زير لب زمزمه مي كرد: خوش روزگاري بود كه گذشت.زماني او و دو نفر از دوستانش در دانشسرا روزنامه ي ديواري مي نوشتند و اول هر ماه به ديوار مي زدند. آن وقت دانش آموزان جلو آن جمع مي شدند و براي مطالعه ي مطالب آن بهمديگر پيشي مي گرفتند و اينها از دور ناظر اين صحنه ي خوشي آور بودند و با خود مي گفتند كه اين لحظات از بهترين اوقات زندگي آنهاست. مخصوصاً وقتي بياد مي آورد به خاطر مطالب تندي كه درباره ي وضع دانشسرا نوشته بود مي خواستند چند روزي اخراجش كنند اما دبير تاريخ و جغرافي از او دفاع كرده بود و گفته بود:- « اگر نوشتن اين مطلب بد باشد پس چه چيز خوب خواهد شد؟ ديگر قلم اينها را نبايد مقيد ساخت.» وقتي اين را بياد مي آورد غرور لذت بخشي از نگاهش خوانده مي شد. دوره ي دانشسرا كه تمام شد به يك از ده هاي اطراف شهر مأموريت يافت. اين ده چند كيلومتر دورتر از راه شوسه ي اصلي بود و با ديوارهاي كاه گلي و كج و معوج خود در دامن تپه هاي پر درخت و پر دود و دم خود افتاده بود، كوچه هاي پر فراز و نشيب و پيچ و خم دار آن آدم را به ياد رودخانه اي مي انداخت كه در دامن كوهي با چند دست و پا مي لغزد. باغهاي وسيع و سرسبز اطراف مثل نگيني جلوه گر بود و از بالاي تپه ها مانند توده هيزم هاي پراكنده اي كه آتش درونشان افتاده و دودشان به هوا بلند شده باشد به نظر مي آمد. دود تنورها اين منظره را به خانه هاي دهكده مي داد. ....

(ادامه- سایت جنگ خبر)

2006-03-15T23:45:00.000-08:00

اعدام زندانیان سیاسی- انتقام گیری دولت جمهوری اسلامی به شیوه همیشگی

این شیوه همیشگی دولت ایران است که انتقام شکست های داخلی و بین المللی خود را از زندانیان سیاسی بگیرد. چه از فردای سی خرداد که عکس کودکان اعدام شده را در روزنامه اطلاعات منتشر کرد - چه از سال 67 که از مقاومت زندانیان به جان آمده بود و در صحنه جهانی مجبور شده بود راه قدس از کربلا را تا اطلاع ثانوی تعطیل کند و جام زهر را سر بکشد و چه حالا که پرونده اش بالاخره به شورای امنیت ارجاع شده است. .
دولت ایران یک دولت عادی نیست. حکومت قاتلان و شکنجه گران بر مردم است. دولت ایران فرزندان ما را به عنوان زندانی سیاسی به گروگان می گیرد تا نتوانیم بر علیه ظلمی که بیست و هفت سال است بر ما میرود اعتراض کنیم. همه مردم ایران مجرم هستند. همه محارب هستند . همه محکوم به مرگ هستند مگر این که خلافش اثبات شده باشد.
انتقام گیری های کورکورانه از زندانیان سیاسی و کشتار آنها دردی را از دولت ورشکسته ایران دوا نمی کند. در صحنه بین المللی آنچنان خوار و ذلیل شده است که شعارهای هردمببلی را کنار گذاشته و برای "حفظ نظام" با امریکای جهان خوار! حاضر به مذاکره شده است آن هم در شرایطی که امریکا در همه جهت ها دست بالا را دارد.در درون ایران اعتراضات روز به روز بالاتر میگیرند. به نوشته سایت همبستگی ملی تنها در سال 1385 بیش از چهارهزار و صد تظاهرات در ایران بر پا شده است. مردم از اینهمه ظلم و ستم و خفقان به جان آمده اند. در تبریز مردی پس از کشتن شش فرزند و همسرش به دلیل فقر خودکشی کرد. کارگران ماهها و سالها است که حقوقشان را نگرفته اند. آلودگی هوا و آب و .. بیداد میکند. وضع بهداشت و درمان حکایت دیگری است. مردم از نداری به فروش کلیه و چشم رو آورده اند. دولت آنقدر بیشرف است که به مردم زلزله زده لرستان هم رحم نمی کند . در چنین شرایطی تنها مغز کوچک آقای احمدی نژاد و قلب های سیاه رهبر و کابینه اش است که گمان میکند با کشتن یک انسان دیگر میتواند دردی از شمار دردهای بی درمان این دولت ورشکسته و رو به سقوط را در مان کند.
اعدام زندانیان سیاسی و انسان های بی پناه دیگر مانند فاطمه حقیقت پژوه تنها پرونده سیاه دولت جمهوری اسلامی را سیاه تر و سنگین تر میکند. روزی هم خواهد رسید که اینها باید در برابر دادگاهی با یستند و به مردم ایران حساب پس بدهند.
تا آن روز ما می توانیم صدایمان را هر چه رساتر بلند کنیم و به اعدام های پی در پی در ایران و بخصوص اعدام زندانیان سیاسی اعتراض کنیم.میتوانیم در هر جای دنیا با مقامات دولتی و سازمانهای بین المللی تماس بگیریم.حتی اگر گوش شنوایی نباشد ما لااقل دادمان را زده باشیم.
در این سایت می توانید آدرسهای سازمانهای حقوق بشر را پیدا کنید
http://humanrightsorganizations.blogspot.com/
در کشور خودتان میتوانید با نمایندگان و مقامات دولتی و روزنامه ها و تلویزیون ها تماس بگیرید.
. بیایید ولی الله فیض مهدوی و دیگر زندانیان سیاسی را تنها نگذاریم.

2006-03-15T23:43:00.000-08:00

ولی الله فیض مهدوی قهرمان شکنجه گاه های ایران
( منبع_ آژانس خبری کوروش)
به نام آفریدگار آزادی وآزادگی من به عنوان یک آزادی خواه ویک زندانی سیاسی ، که فقط به صرف فعالیتهای حقوق بشریم مدتها شکنجه شده ام وهم اکنون به تحمل 3 سال حبس محکوم کردیده ودرزندان مخوف گوهردشت کرج ( رجائی شهر ) به سرمی برم با این نامه قصد دارم که نظرم را دررابطه با یکی ازهم بندیانم ابراز نمایم . مبارز خستگی ناپذیری که سالیان سال درمقابل حکومت خودکامه حاکم درایران ازهیچ کوششی دریغ نکرده وهیچ حقیقتی رافدای مصلحتی نمی کند. روحی که درزیر نگاههای وحشی دژخیمان ، باوجود تمام تهدیدات وفشارها درزندان حکومت محکم ایستاده ، ودست از مقاومت نمی کشد. آری :من ولی الله فیض مهدوی راقهرمان شکنجه گاهای ایران می نامم . به یاد دارم زمانی که حکم اعدامش قطعی شده بود به اتاقش رفتم تا ازوی دلجوی کنم اما به دور ازانتظار ، وبرخلاف تصورم باچهره خندان ونگاهی مصمم به من نظاره کرد وگفت" مهم نیست مرگ درکجاوچگونه گریبانم رابگیرد همین قدر که افراد دیگری قیام کنند وجای مارا بگیرند همانطور که ما جای دیگران را پر کردیم ازمرگ هم باافتخار استقبال می کنم". ملت ایران بیاید برای یک بارهم که شده قبل از آنکه شاهد مرگ یکی دیگر ازقهرمانان وفرزندان این سرزمین باشیم باهر ابزاری که می توانیم برای نجات ایشان بکوشیم وبار دیگر باحرکت های اعتراض آمیز خود درمقابل حکومت، ودرخواست ازسازمانهاونهادهای حقوق بشری آزادی ایشان وتمامی زندانیان سیاسی طلب کنیم. باآرزوی آزادی تمامی زندانیان سیاسی

اسد شقاقی عضوجبهه اتحاد ملی ایران ، زندان رجائی شهر کرج مورخه 8 / 1 / 85

**********
بیانیه سازمان عفو بین الملل برای اقدام فوری جهت پیشگیری از اعدام ولی الله فیض مهدوی

فراخوان شورای ملی مقاومت به‌اقدام عاجل برای نجات جان زندانی مجاهد ولی‌الله فیض مهدوی

یک زندانی سیاسی محکوم به اعدام در خطر مرگ قرار گرفت

ولی الله فیض مهدوی در آستانه اعدام قرار دارد- انجمن دفاع از حقوق زنان در ایران

2006-03-15T23:41:00.000-08:00

گزیده های اینترنت
خاطرات احمدی نژاد-( دوره دوم - قسمت دوم)
حسین پویا

سه چهار روز مونده به سیزده بدر
این اجداد ما هم عجب آدمایی بودن ها!! آخه سیزده بدر هم شد روز. اینهمه امام داریم خوب روز تولد اونا می رفتن باغ و صحرا. مارو هم گرفتار نمی کردن. دیروز خدمت آقا بودم فرمودن سیزده بدر حرام است. دستور دادن اجازه ندهیم ملت برن بیرون. فرمودن می روند توی صحرا و پارک و غیره، زن و مرد نامحرم نگاهشان به هم می افتد و شلوغ می کنن و کار دستمون می دن. من تا حالا فکر می کردم مردم که شلوغ می کنن به تحریک ضد انقلاب و منافقینه. نمی دونستم اینا به این خاطره که زن و مرد نامحرم نگاهشون به هم می افته. دمت گرم آقا که خیلی بیشتر از ما می فهمی.
(ادامه)

*************

دوستان‌ خوب‌ من‌ ، کشور ما به ‌راستى‌ کشور عجيبى‌ است‌ ــ سخنرانی شاملو در دانشگاه برکلی

....
دوستان‌ خوب‌ من‌! کشور ما به‌راستى‌ کشور عجيبى‌ است‌. در اين‌ کشور سرداران‌ فکورى‌ پديدآمده‌اند که‌ حيرت‌انگيزترين‌ جنبش‌هاى‌ فکرى‌ و اجتماعى‌ را برانگيخته‌، به‌ثمرنشانده‌ و گاه‌ تا پيروزى‌ کامل‌ به‌پيش‌ برده‌اند. روشنفکران‌ انقلابى‌ بسيارى‌ در مقاطع‌ عجيبى‌ از تاريخ‌ مملکت‌ ما ظهورکرده‌اند که‌ مطالعه‌ى‌ دستاوردهاى‌ تاريخى‌شان‌ بس‌ که‌ عظيم‌ است‌، باورنکردنى‌ مى‌نمايد. البته‌ يکى‌ از شگردهاى‌ مشترک‌ همه‌ى‌ جباران‌ تحريف‌ تاريخ‌ است‌؛ و درنتيجه‌، متأسفانه‌ چيزى‌ که‌ ما امروز به‌ نام‌ تاريخ‌ دراختيار داريم‌، جز مشتى‌ دروغ‌ و ياوه‌ نيست‌ که‌ چاپلوسان‌ و متملقان‌ دربارى‌ دورههاى‌ مختلف‌ به‌هم‌ بسته‌اند؛ و اين‌ تحريف‌ حقايق‌ و سفيد را سياه‌ و سياه‌ را سفيد جلوه‌دادن‌، به‌حدى‌ است‌ که‌ مى‌تواند با حسن‌ نيت‌ترين‌ اشخاص‌ را هم‌ به‌اشتباه‌ اندازد. نمونه‌ى‌ بسيار جالبى‌ از اين‌ تحريفات‌ تاريخى‌، همين‌ ماجراى‌ فريدون ‌ و کاوه ‌ و ضحاک ‌ است‌
......

(ادامه)
****************

نگراني ايرانيان و خواست هاي ما( سایت دیدگاه)براي حمايت از فراخوان لطفا اينجا را فشار دهيد
******
فراخوان براي جلوگيري از اعدام زندانيان سياسي

كميسيون خارجه شوراي ملي مقاومت ايران فراخواني جهت جلوگيري از اعدام زندانيان سياسي كه درمعرض اعدام قرار دارند، داده است.براي امضا اين فراخوان اينجا را كليك كنيد

2006-03-15T23:39:00.000-08:00

مطالب رسیده

گزارشی کوتاه از
برنامه چهارمین جشنواره جهانی سینمای ایران در تبعید از 9 تا 12 مارس 2006 در پاريس

(انجمن هنر در تبعید)

*****

کاپیتان فروزان عبدی - (یادی از یک سالار زن در روز جهانی زن) مينا انتظاري

2006-03-15T23:38:00.000-08:00

فیلم - موزیک

V for Vendetta

این فیلم که رادیو فردا آن را الف برای انتقام ترجمه کرده است از روی یک داستان مصور سیاه و سفید به همین نام که در سالهای 1982-1985 در انگلستان به چاپ رسید تهیه شده است. نویسنده داستان آلن مور و تصویرگر آن دیوید لوید هستند.
کارگردان فیلم جیمز مک تیگ است و سناریست های آن برادران واچووسکی هستند که قبل از این سناریوی فیلم های ماتریکس را نوشته بودند.

فیلم در انگلستان اتفاق می افتد و در آینده ای نه چندان دور. حکومتی فاشیستی بر انگلستان حکم فرما است. همه تحت فرمان یک رهبر هستند. شهر تحت حکومت نظامی است و هر گونه مخالفتی سرکوب میشود. دولت مردم را از تروریست ها می ترساند. در این شرایط ایوی ( ناتالی پورتمن ) که قرار است به دیدن دوستی برود بعد از حکومت نظامی ازخانه بیرون میرود و در دست پلیس مخفی گرفتار میشود. مرد سیاه پوشی به نام "وی" که یک ماسک خندان بر صورت دارد( هوگو ویوینگ) او را نجات میدهد. . .

دنباله فیلم داستان دوستی این دو و تغییراتی است که این دوستی در ایوی به وجود می آورد

بازی ناتالی پورتمن و هوگو ویوینگ این فیلم را جالب میکند اما موضوع فیلم همچنان پیش پا افتاده است. فرقی با سوپر من و بت من و زورو ندارد. البته من داستان اصلی فیلم را نخوانده ام. شاید بهتر از فیلم باشد اما در طول فیلم مشخص است که تهیه کننده از دور یا نزدیک هیچ تجربه ای از یک حکومت فاشیستی ندارد. نقش مردم مشخص نیست. معلوم نیست آگاه هستند یا ناآگاه و به چه دلیل. این که همه چیز با معجزه حل و فصل میشود خیلی ساده لوحانه است.

بعضی ها گفته اند که این فیلم جرج بوش را هدف گرفته است. به دلیل آنکه رهبر ( در فیلم) و جرج بوش هر دو با بزرگ کردن تروریسم مردم را میترسانند و از ترس مردم در جهت اهداف منفعت طلبانه خود استفاده میکنند.
در فیلم "وی" که خودش قربانی بوده تروریست نامیده میشود . این به معنای آن است که بن لادن و حکومت ایران که توئسط دولت بوش تروریست نامیده میشوند هم باید مظلوم باشند. متاسفانه فیلم نتوانسته است پیچیدگی های لازم یا حداقل گوشه ای از آن را بیان کند و در سطح یک فیلم بزن بزن باقی مانده است.
فیلم یا داستان در عین حال که قدرت گیری یک حکومت فاشیست را به تصویر میکشد نتوانسته است نقش مردم و ارکان دولت را در سرکار نگاه داشتن چنین حکومتی بیان کند.

دلیل این عدم موفقیت می تواند این باشد که هرگز برادران واچووسکی در جایی مثل ایران یا حتی آلمان نازی یا کوسوو زندگی نکرده اند. آنها درد و رنج مردم تحت حکومت های فاشیستی را با نگاهی ماری آنتوانت وار می بینند. تروریسم و فاشیسم و زندانی سیاسی بودن در نهایت تبدیل میشوند به سوژه هایی که بتوانند در آمد بیشتری برای فیلم به وجود بیاورند.

در کل فیلم قابل تحمل است اما توقع زیادی نداشته باشید. بازی هوگو ویوینگ بهترین قسمت فیلم است.

همه داستان اصلی را میتوانید در انسیکلوپدیای ویکی پدیا بخوانید

*******************

این صفحه را مرد پیر عزیز معرفی کرده است که هم آهنگ های غربی و هم آهنگ های ایرانی دارد :
می توانید آهنگ و ویدیو کلیپ دانلود کنید

2006-03-15T23:36:00.000-08:00

معرفی کتاب - داستان های کوتاه

كلاس درس

غلامحسين ساعدي-تابستان 62-

همه ما را تنگ هم چپانده بودند. داخل كاميون زوار در رفته اي كه هر وقت از دست اندازي رد ميشد چهارستون اندامش وا ميرفت و ساعتي بعد تخته بندها جمع و جور مي شدن دو ما يله مي شديم و همديگر را مي چسبيديم كه پرت نشويم.انگار داخل دهان جانوري بوديم كه فك هايش مدام باز و بسته مي شدولي حوصله جويدن و بلعيدن نداشت. آفتاب تمام آسمان را گرفته بود. دور خود مي چرخيد. نفس مي كشيد و نفس پس مي دادو آتش مي ريخت ومدام مي زد تو سر ما. همه له له مي زديم. دهان ها نيمه باز بودو همديگر را نگاه مي كرديم. كسي كسي را نمي شناخت. هم سن و سال هم نبوديم....(ادامه)

2006-03-15T23:34:00.000-08:00

حجت زمانی جاودانه شد (صفحه ای برای حجت زمانی)

دوم فروردین ماه 1385

هنوز جسد حجت زمانی به خانواده اش تحویل داده نشده است. جلادان شرمتان باد.

پیامی از حجت زمانی به مناسبت نوروز

(سایت همبستگی ملی)

بیست و چهارم اسفند 1384

بیش از یک ماه از اعدام ناجوانمردانه حجت زمانی میگذرد اما خونخواران ایران هنوز از تحویل جسد حجت زمانی را به خانواده اش خودداری میکنند.

برادر حجت زمانی تهدید شد که در صورت پیگیری دستگیر خواهد شد

حجت زمانی اعدام شد( شیوا نظر آهاری)

حجت زمانی سمبلی از توانایی انسان (رضا شمس)

2006-03-15T23:31:00.000-08:00

کاش این هیولا هزار سر می داشت( وبلاگی در باره صمد بهرنگی)

24 ساعت در خواب و بيداري

)از سایت جنگ خبر)
خواننده ي عزيز،قصه ي « خواب و بيداري» را به خاطر اين ننوشته ام كه براي تو سرمشقي باشد. قصدم اين است كه بچه هاي هموطن خود را بهتر بشناسي و فكر كني كه چاره ي درد آنها چيست؟
اگر بخواهم همه ي آنچه را كه در تهران بر سرم آمد بنويسم چند كتاب مي شود و شايد هم همه را خسته كند. از اين رو فقط بيست و چهار ساعت آخر را شرح مي دهم كه فكر مي كنم خسته كننده هم نباشد. البته ناچارم اين را هم بگويم كه چطور شد من و پدرم به تهران آمديم:چند ماهي بود كه پدرم بيكار بود. عاقبت مادرم و خواهرم و برادرهايم را در شهر خودمان گذاشت و دست من را گرفت و آمديم به تهران. چند نفر از آشنايان و همشهري ها قبلا به تهران‌آمده بودند و توانسته بودند كار پيدا كنند. ما هم به هواي آنها آمديم. مثلا يكي از آشنايان دكه ي يخفروشي داشت. يكي ديگر رخت و لباس كهنه خريد و فروش مي كرد. يكي ديگر پرتقال فروش بود. پدر من هم يك چرخ دستي گير آورد و دستفروش شد. پياز و سيب زميني و خيار و اين جور چيزها دوره مي گرداند. يك لقمه نان خودمان مي خورديم و يك لقمه هم مي فرستاديم پيش مادرم. من هم گاهي همراه پدرم دوره مي گشتم و گاهي تنها توي خيابان ها پرسه مي زدم و فقط شب ها پيش پدرم بر مي گشتم. گاهي هم آدامس بسته يك قران يا فال حافظ و اين ها مي فروختم.حالا بياييم بر سر اصل مطلب:

(ادامه)

2006-02-27T23:09:00.000-08:00

شب ندارد سر خواب
من ندارم سر یاس

*********************

شب ندارد سر خواب

شاخ مایوس یکی پیچک خشک

پنجه بر شیشه ی در می ساید

من ندارم سر یاس

زیر بی حوصله گی های شب ؛ از دورادور

ضرب آهسته ی پاهای کسی می آید.

(از شعر گل کو- احمد شاملو)

*******************

دوستان عزیز پس از این مطالب گل کو را در قسمت های مختلف خواهید دید. یعنی یک کلیک دیگر برای خواندن مطلب لازم است. اگر در این مورد انتقاد یا پیشنهادی دارید در نظر خواهی بنویسید یا برای من ایی میل کنید

شاد و پیروز باشید- گل کو

این مرز پر گهر (در باره مسائل روز ایران)

مرز پر گهر بدون شرح:
مرز پر گهر ما که از هر خشتش در و گوهر می بارد اخبارش بدون شرح است. جانیانی بر این کشور حاکم شده اند که قیافه شان مایه وحشت است و رفتارشان مایه خنده . برای من جای تعجب است که اینها که دو دو تا را نمی دانند چهار میشود یا پنج چطور وقتی که کار به "حفظ نظام " میرسد چهارچنگولی به قدرت می چسبند و از قتل عام زندانیان سیاسی گرفته تا رشوه دادن به کشورهای مختلف جهان از چپ و راست سعی در نگه داشتن کلاهشان دارند. .

چیزی که می بینم این است که ملاها بر روی بدترین و سخیف ترین صفات انسانها سرمایه گذاری میکنند. از یک طرف مردم را در فقر نگاه میدارند و از طرف دیگر برای یک لقمه غذا وادارشان میکنند که هم نوع خود را آزار بدهند. چرا یک سرباز یا یک افسر نیروی انتظامی یا حتی یک پاسدار راضی میشود یک انسان دیگر را کتک بزند؟ شکنجه کند یا طناب دار بر گردنش آویزان کند ؟ یا از روی اجبار و انجام وظیفه است برای اینکه اگر نکند خودش هم مجازات میشود و یا دلیل روانی دارد. یعنی آن سرباز یا پاسدار یا افسر نیروی انتظامی خیال میکند با مجازات کردن یک انسان دیگر راه بهشت را برای خودش باز میکند.تا همه وجود یک انسان را ترس و عذاب وجدان فرا نگرفته باشد قادر به انجام چنین کاری نخواهد بود.

(ادامه)

جان زندانیان سیاسی در ایران در خطر است

زندانیان سیاسی که حکم اعدام دارند و در سیاه چالهای رژیم در دست ملاهای سادیست گرفتارند:

سعید ماسوری- ولی الله فیض مهدوی- غلامحسین کلبیامیرپروزیان - علیرضا کرمی خیر آبادی، خالد هردانی، منصور و شهرام پورفرهنگ

آدرس و تلفن های دفاتر صلیب سرخ جهانی و عفو بین الملل را میتوانید در این آدرس پیدا کنید.

یک تلفن شما میتواند زندگی یک انسان را نجات دهد:

http://humanrightsorganizations.blogspot.com/

کره خاکی ما (در باره مسائل جهان)

این قسمت هنوز به روز نشده

یک زن ( در باره زنان ایران و جهان)

این قسمت هنوز به روز نشده

صفحه کودکان

این قسمت هنوز به روز نشده

از وبلاگ های دیگر

روزگار غریبی است نازنین (از وبلاگ
بادبان)

http://yadname.blogspot.com/

این فردی که در عکس می‌بینید آقای سعید احمدزاده اردبیلی می‌باشد
عشق شهرت و کسب نام چنان او را به وسوسه انداخته که برای رسیدن هر چه زودتر به حوزه هنر و ادبیات ، نردبان قلمش را بروی نشریه فرهنگی و ادبی ندا تکیه می‌هد که من بشکل مستمر هر بار که منتشر می‌شود در وبلاگم می‌گذارم و در ستون دست راست لینک داده‌ام و این آقا تمام آثار ادبی ترجمه شده از دکتر زری اصفهانی و حمید مشیری و حمید نصیری را به نام خود در وبلاگش به ثبت رسانده است از جمله ترجمه شعرهای لورکا و ترجمه ازبرتولت برشت و یا سخنرانی نرودا به هنگام دریافت جایزه نوبل و بسیاری از مطالب و نوشته‌های ادبی را به نام مترجم سعید احمدزاده اردبیلی ثبت کرده است و تمثیل مبارکش را هم آذین مطالبش در وبلاگ قرار داده . گاهی اوقات انتظارات بیش از حد آدمها چنان چشمانشان را کور می‌کند که بجز شهرت و نام چیز دیگری نمی‌بینند و به وبلاگ بسنده نکرده و تصمیم به چاپ این مقالات بشکل کتاب می‌کند و برای تبلیغ از نبوغ و دانش ادبی خود با خبرگزاری فارس در مورد چاپ این کتاب به سخن پراکنی می‌پردازد

************

فوتبال اتمی

از وبلاگ خسن آقاhttp://hasanagha.net/

حرف توی دهان ملت می‌گذارند و بعد ملت باید هزینه آنرا بپردازد.به همان شکلی که 27 سال پیش شعار "جمهوری اسلامی" را بجای "جمهوری" در دهان ملت گذاشتند، حالا هم می‌خواهند با گذاشتن شعار "انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست" در دهان ملت به اهداف خود که چیزی بجز سلاح اتمی نیست برسند، هزینه آنرا هم ملت با جان و مال خود باید بپردازد.
فراموش نکنید اینها همان‌هایی هستند که قبل از انقلاب می‌گفتند نفت مال ملت است و باید با پیت داد در خانه ملت! یقینا فردا هم خواهند گفت انرژی هسته‌ای را می‌خواهند با پیت بدهند در خانه ملت!

گزیده های اینترنت

نگراني ايرانيان و خواست هاي ما( سایت دیدگاه)براي حمايت از فراخوان لطفا اينجا را فشار دهيد

در سومين سالگرد اشغال عراق، تضاد بين جهانخواران و رژيم ارتجاعي جمهوري اسلامي تشديد يافته و آماده مي شوند تا ايران را براي لقمه اي بيشتر، ويران کنند.نه جهانخواران و نه مرتجعين حاکم بر ايران لحظه اي به منافع ايران و آنچه خواست مردم ست توجه نکرده و اگر امکان سازش و مدارا و زد و بند باشد، ايران و ايراني را در اولين گذرگاه توافق، سر بريده و قرباني خواهند کرد.امضا کنندگان متن همراه، با حفظ برخي ملاحظات، بر سه نکته اساسي مُهر تأييد زده اند:* دخالت نظامي بيگانه در راستاي اهداف و منافع مردم نيست؛* سازش و مداراي ديپلماتيک شرکاء تجاري - سياسي رژيم تنها براي حفظ منافع خودشان و رژيم است؛* سرنگوني اين رژيم در تماميت اش يک بايست و به دست خود مردم امکان پذير است.(ادامه)

*****

تحميل ديپلماتيک

بالاخره اروپا که براي چپاول ايران مستمرا به رژيم باج مي دهد، مجبور شده که تا 20 مارس 2006 با رژيم جمهوري اسلامي سرشاخ بشود، تا بعد ببنيد که خدا چه مي خواهد.شوراي امنيت ملل متحد (بخصوص روسيه و چين) آخرين تلاشش را براي به سر عقل آوردن رژيم به کار گرفته تا معضل ناخواسته موجود از اين بيشتر پيچ نخورد و درگيري هاي لفظي جدي نشوند و منافع تجاري-تسليحاتي به مخاطره نيفتد. آصفي هم به عنوان دست مريزاد مي گويد «در خصوص بحث تعليق غني سازي صنعتي آماده هستيم كه آن را از دل مذاكره بيرون آوريم. » (نقل از فارس 21 اسفند، مندرج در ديدگاه – "آصفي:آماده‌ايم تعليق غني سازي صنعتي را از دل مذاكرات بيرون آوريم ")ناگفته روشن است که تلاش شوراي امنيت در راستاي احقاق حقوق مردم ايران نيست، اصلا مردم ايران در دستور کار آنها نبوده، نيست و نخواهد بود. پس نشست هاي حاضر نه براي مردم تنوري گرم خواهد کرد، و نه رژيم عقل سليم در کله معممش دارد که تند بودن سراشيب را درک کند. دير يا زود، و بي شک تنش بين شرکاء و رژيم تشديد خواهد يافت.در عين حال که نبايد به اين جنگ و دعوا ها دل بست، و قبول اين اصل که اگر تغييري در ايران امکان پذير باشد، آن تغيير به دست مردم انجام خواهد گرفت و ديگر هيچ؛ اما در پروسه سرنگوني هر مويي از خرس کندن غنيمت است، و نبايد از کنار نقش مثبت و غير قابل انکار مجاهدين خلق براي رساندن غرب به اين نقطه، و مجاب کردن شرکاء رژيم به اين واقعيت که ديگر سرمايه گذاري روي رژيم بازدهي نخواهد داشت، بي توجه گذشت. بخش ديپلماتيک شوراي ملي مقاومت در سخت ترين شرايط، و در يک تلاش بي وقفه دو ساله توانست قوانين بازي رژيم و شرکاء را باز نويسي کرده و موجوديت خود را به هر دو طرف بازي تحميل کند. بپذيريم که کار آساني نبود، مخصوصا در شرايطي که استرا وزير خارجه بريتانيا مي گويد «ايرانيها كشتار يهوديان را تاييد مي‌كنند و عمليات حماس و حزب الله در اسرائيل را اقدامهاي رهايي بخش توصيف مي كنند كه ما آن را قبول نداريم ولي مقامهاي ايران از ما انتظار دارند تشكيلات تروريستي مجاهدين خلق[گروهك تروريستي منافقين] را تحريم نماييم. » (نقل از فارس 19 اسفند، مندرج در ديدگاه – "استرا برخورد دوگانه در قبال برنامه تسليحاتي رژيم صهيونيستي را توجيه كرد"). سوالي که مي ماند از جک استرا است که تا کي مي خواهد روي اسب لنگ شرط بندي کند؟

علي ناظر – 21 اسفند 1384

****

فراسوی خبر...22 اسفند بلوفی که قُمار باز را به لُکنت انداخت
منصور امان

سردرگُمی رهبران رژیم مُلاها پیرامون تنظیم سیاست "نظام" در برابر شرایط جدید، مثال جدیدتری یافته است. یک روز پس از آنکه وزیر کشور جمهوری اسلامی، استفاده از ابزار نفت به مثابه واکُنشی تلافی جویانه در برابر تحریمهای احتمالی را مطرح نمود، هم کابینه ای او در وزارت امور خارجه، این گام را مُنتفی دانست. آقای مُتکی به شرکت کُنندگان در "همایش بین المللی انرژی و امنیت:دیدگاه آسیایی" اطمینان داد:"ایران مُصر است از نفت برای اعمال سیاست خارجی استفاده نکُند."

(ادامه)

*****

آشنايـي با مفاهيـم انـرژي هسته‌يـي - علي‌محمد سينكي ـ كارشناس هسته‌يي از اشرف
به نقل ازروزنامه مجاهد 76از سال 2002 ميلادي، به‌دنبال افشاگري مقاومت ايران در زمينه برنامه‌هاي مخفيانه تسليحات هسته‌‌يي رژيم آخوندي، جامعه بين‌المللي برروي فعاليتهاي هسته‌يي رژيم كه حدود 18‌سال با پنهانكاري و فريبكاري خاص آخوندي از ديد آژانس بين‌المللي انرژي اتمي و جامعه جهاني به‌دور نگه داشته شده بود با نگراني متمركز شده است، به‌طوري‌كه موضوع پرونده جنجال‌برانگيز هسته‌يي رژيم آخوندي در آستانه اعمال تحريمهاي شوراي امنيت سازمان ملل است و هر روز جهان شاهد موضعگيريهاي مخالفت‌آميز از جانب بالاترين مقامات كشورهاي مختلف جهان با روند پروژه‌هاي هسته‌يي رژيم است. موضعگيريهاي مخالفت‌آميز عمدتاً روي غني‌سازي اورانيوم، بازفرآوري پلوتونيوم، بحث چرخه سوخت هسته‌يي، عدم رعايت مقررات ان.پي.تي از طرف رژيم، … و مواضع شوراي حكام در در زمينه فعاليتهاي اتمي رژيم متمركز بوده است. در اين بحث به‌طور خلاصه با چنين مفاهيم هسته‌يي آشنا خواهيم شد تا درك عميقتري از بحران هسته‌يي رژيم داشته باشيم.
چرخه سوخت هسته‌يي:مراحل و سلسله عمليات پيچيده‌يي است كه منجر به تهيه سوخت هسته‌يي جهت نيروگاههاي هسته‌يي برق مي‌شود. اين مراحل از استخراج سنگ معدن اورانيوم شروع و با عبور از مراحل آسياب‌كردن سنگ معدن اورانيوم، تبديل اكسيد اورانيوم به‌گاز هگزافلورايد اورانيوم، غني‌سازي اورانيوم و توليد ميله‌هاي سوخت، به‌توليد سوخت هسته‌يي غني‌شده با درصد مشخصي مي‌رسد.
(ادامه)

مطالب رسیده

برنامه چهارمین فستیوال جهانی سینمای ایران در تبعید- نهم تا دوازدهم مارس 2006- پاریس

*****

معرفی کتاب - داستان های کوتاه

كلاس درس

غلامحسين ساعدي-تابستان 62-

(این قسمت هنوز به روز نشده)

حجت زمانی جاودانه شد (صفحه ای برای حجت زمانی)

شانزدهم اسفند 1384

هنوز جسد حجت زمانی را به خانواده اش تحویل نداده اند

برادر حجت زمانی تهدید شد که در صورت پیگیری دستگیر خواهد شد

حجت زمانی اعدام شد( شیوا نظر آهاری)

حجت زمانی سمبلی از توانایی انسان (رضا شمس)

کاش این هیولا هزار سر می داشت( وبلاگی در باره صمد بهرنگی)

چند كلمه:(مقدمه داستان كچل كفتر باز- صمد بهرنگي)

بچه ها بي شك آينده در دست شماست و خوب و بدش هم مال شماست. شما خواه ناخواه بزرگ ميشويد و همپاي زمان پيش مي رويد. پشت سر پدران و بزرگهايتان مي آييد و جاي آنها را مي گيريد و همه چيز را به دست مي آوريد. زندگي اجتماعي را با همه ي خوب و بدش صاحب مي شويد. فقر..ظلم..زور..عدالت..شادي و اندوه ..بيكسي...كتك ..كار و بيكاري..زندان و آزادي..مرض و بي دوايي.گرسنگي و پا برهنگي و صدها خوشي و ناخوشي اجتماعي ديگر مال شما مي شودمي دانيم كه براي درمان ناخوشيها اول بايد علت آن را پيدا كرد. مثلا دكترها براي معالجه ي مريض هاشان اول دنبال ميكرب آن مرض مي گردند و بعد دواي ضد آن ميكرب را به مريضهاشان ميدهند . براي از بين بردن ناخوشي هاي اجتماعي هم بايد همين كار ا كرد. مي دانيم كه در بدن سالم هيچوقت مرض نيست. در اجتماع سالم هم نبايد نشاني از ناخوشي باشد . ورشكستگي ...زور گفتن...دروغ..دزدي و جنگ هم ناخوشي هايي هستند كه فقط در اجتماع ناسالم ديده مي شوند. براي درمان اين همه ناخوشي بايد علت آنها را پيدا كنيم. هميشه از خودتان بپرسيد چرا رفيق همكلاسم را به كارخانه ي قاليبافي فرستادند؟چرا بعضي ها دزدي مي كنند؟ چرا اينجا و آنجا جنگ و خونريزي و جود دارد؟بعد از مردن چه ميشوم؟پيش از زندگي چه بوده ام؟ دنيا آخرش چه ميشود؟جنگ و فقر و گرسنگي چه روزي تمام خواهد شد؟

(ادامه)

2006-02-23T13:39:00.000-08:00

گزارش از نحوه اعدام حجت زماني

گزارش از نحوه اعدام حجت زماني - راديو امريكا1/12:
موحدي سخنگوي جبهه اتحاد ملي در ايران: از نحوه اعدام آقاي حجت زماني هم خبر موثقي كه دريافت داشتيم, ايشون روز دوشنبه به يك بند مخصوص منتقل شدن, مامورين امنيتي با دوربين فيلمبرداري مي كردند و ايشون رو مي خواستن وادار به تهيه يك شو تلويزيوني بكنند, ايشون رو به شدت مضروب كردند و بعد در حقيقت ايشون در اون اتاق دار زدند, و هنوز هم جنازه رو تحويل ندادند, بنابر اين مورد خاص هم, ما خواهان كمك محافل مدافع حقوق بشر هستيم ومي خواهيم مستقل ايشون رو معاينه كنند, كه در مقابل دوربين هم ايشون گفته من بمب گذار نبودم و از هيچكس عذرخواهي نمي كنم, بنابراين اينها دارن از تهيه شو تلويزيوني براي موجه جلوه دادن محيط رعب و وحشت بوجود آوردن استفاده مي كنند.

2006-02-21T12:16:00.000-08:00

صبحت از سوزاندن یک برگ نیست
وای
جنگل را بیابان میکنند
هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا
آنچه این نامردمان با جان انسان میکنند

هنوز جسد حجت زمانی را به خانواده اش تحویل نداده اند.
بعد از 15 روز که از اعدام ناجوانمردانه معلم و مجاهد دلیر حجت زمانی میگذرد قوه قضاییه از دادن جسد حجت زمانی به خانواده اش خودداری میکند. خانواده( چه خانواده ای؟ یک مادر و یک خواهر باقیمانده!) او در ایلام زندگی میکنند . مادری که سه پسر - شوهر و برادرش را رژیم خمینی ازشان گرفته است باید صدها کیلومتر از ایلام به گوهردشت بیایند و از این زندان به آن زندان سردوانده شوند.

واقعا که با کلمات نمی شود قساوت و بی شرفی این ها را بیان کرد.

قلاب آخوندها حالا دنبال شکار دیگری است. سعید ماسوری را به جرم سازماندهی اعتصاب زندانیان می خواهند اعدام کنند.
خانواده سعید ماسوری این پتیشن را درست کرده اند که مردم امضا کنند.

http://www.petitiononline.com/saeed/petition-sign.html

امضای پتیشن به تنهایی به هیچ دردی نمی خورد. اگر می توانید باید حتما با ارگانهای حقوق بشر تماس بگیرید.
این پتیشن را برای دوستانتان بفرستید که امضای زیادی جمع شود
دولت ایران فقط زبان پول و منفعت سرش میشود. اگر بر اثر فشارهای خارجی یک معامله نفتی را از دست بدهد مجبور میشود به خواسته ها کمی احترام بگذارد.

به امید آزادی همه زندانیان سیاسی
به امید روزی که زندانی سیاسی نداشته باشیم. حکم اعدام نداشته باشیم

ناصر رشيدي در گفتگو با راديو آمريكا در مورد اعدام دستجمعي زندانيان سياسي هشدار داد.

زندانیان گوهردشت کرج از سوی مسئولان زندان تهدید به مرگ شدند

فاطمه امان (رادیو فردا): صادق نقاشکار سخنگوی برونمرزی زندان رجایی شهر کرج در مصاحبه با رادیو فردا می گوید: در پی اعدام حجت زمانی، فشارها و تهدیدها از سوی شخصی به نام حاج کاظم و علیرضا حاتم که از مسئولان وزارت اطلاعات زندان گوهردشت هستند، بر زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر افزایش یافته است.

صادق نقاشکار: امروز (سه شنبه) سه مورد از سوی این دو شخص علیه آقای اسد شقاقی و ولی الله فیض مهدوی که ما شما را به طریقی از بین خواهیم برد و از آنجایی که خود حاج کاظم در اجرای حکم اعدام آقای زمانی نقش داشته، این تهدید جدی است. از سوی دیگر یکی از زندانیان سیاسی زندان سنندج آقای مجتبی رسول نیا که در تظاهرات های سنندج دستگیر شده بود، چند روزی است که از ایشان خبری نیست و در چند روز گذشته همچنین آقای خالد هردانی را احضار کردند و به او اطلاع دادند که حکمت تایید شده و حکم اعدام شما اجرا خواهد شد. از طرفی پس از سکوت 15 روز مقامات رژیم درباره آقای زمانی، بالاخره امروز وزیر دادگستری جمهوری اسلامی خبر اعدام را تایید کرد، البته با یک اتهاماتی که دائم به آقای زمانی می زدند و این که چرا رادیوها به خبرهای آقای زمانی پرداختند. چنانکه مطلعید در این 14 روز خانواده ایشان را تحت فشارهای مختلف قرار دادند و خبری رسمی به آنها نمی دادند و فقط از کانال های وزارت اطلاعات و غیره بوده.

زندانیان سیاسی در گوهردشت کرج در پی تهدید به مرگ از سوی مسئولان زندان اعلام کردند قصد خودکشی ندارند

تهدید زندانیان سیاسی زندان گوهردشت توسط مقامهای زندان و وزارت اطلاعات به مرگ، در حالی که این زندانیان در حال اعتصاب غذا به سر می برند، باعث شده برخی از زندانیان سیاسی طی بیانیه هایی اعلام کنند قصد خودکشی ندارند. میرزاقلی خوبان انوری فعال حقوق بشر در ایران در مصاحبه با رادیو فردا می گوید: در بیانیه زندانیان سیاسی از مردم خواسته شده است در صورت مرگ این زندانیان در زندان، به دادگاه های صالح بین المللی شکایت کنند و عمده خواست زندانیا ن در اعتصاب غذا، تحویل جنازه حجت زمانی و روشن شدن وضعیت ابهام آمیز خانم الهام افروتن است. آقای خوبان می گوید: فشار بر این زندانیان ساعت به ساعت شدت می گیرد، به طوری که اخیرا آنها را تهدید به مرگ کردند و آقای ولی الله فیض مهدوی و اسد شقاقی اطلاعیه ای صادر کردند و از جمله نوشتند: به ما گفته اند شما خودتان را با چاقو یا داروی نظافت خواهید کشت و ما صریحا اعلام می کنیم هرگز علیه جان و سلامتی خود اقدامی نخواهیم کرد.

2006-02-15T07:35:00.000-08:00

حجت زمانی جاودانه شد...

در میان توفان
هم پیمان با قایقرانها
گذشته از جان باید بگذشت از طوفانها
به نیمه شبهادارم با یارم پیمانها
که برفروزم آتشها در کوهستانها
شب سیه سفر کنم
ز تیره راه گذر کنم نگه کن ای گل من
سرشک غم به دامن
برای من میفکن...

دژخيمان حكومت آخوندي مجاهد خلق حجت زماني را اعدام كردند

رژيم ضد بشري آخوندي، بامداد روز سه شنبه 18 بهمن ماه، در آستانه عاشوراي حسيني و سالگرد عاشوراي مجاهدين، قهرمان مجاهد خلق حجت زماني را كه از سال 1380 بيش از 4 سال و نيم در زندان تحت فشار و شكنجه بود، در زندان گوهر دشت، اعدام كرد.

متن اطلاعيه سازمان مجاهدين خلق ايران به قرار زير ميباشد

شهادت مجاهد خلق حجت زماني در آستانه عاشوراي حسينيتوسط دژخيمان رژيم پليد آخوندي در زندان گوهردشت
رژيم ضد بشري آخوندي، بامداد روز سه شنبه 18 بهمن ماه، در آستانه عاشوراي حسيني و سالگرد عاشوراي مجاهدين، قهرمان مجاهد خلق حجت زماني را كه از سال 1380 بيش از 4 سال و نيم در زندان تحت فشار و شكنجه بود، در زندان گوهر دشت، اعدام كرد. سه تن از سفله دژخيماني كه حكم شقاوتمندانه اعدام را به اجرا گذاشتند عبارت بودند از: دژخيم علي حاجي كاظم سركرده زندان موسوم به رجايي شهر در گوهردشت كرج، دژخيم ارجمندي و دژخيم ديگري بنام سيد، معاونان اجراي حكم.

حجت در تابستان سال 83 توسط شعبه ششم بيدادگاه ارتجاع موسوم به دادگاه انقلاب اسلامي، به 4 بار اعدام محكوم شده بود. سپس در پايان سال 1383 يك شعبه 2 نفره ديوانعالي ارتجاع مركب از آخوند سردژخيم، محسني اژه اي و نبي راجي با انبوه اتهامات دروغين به دو بار اعدام و پرداخت يك ديه كامل محكوم شد. حجت بهنگام ابلاغ اين حكم بي اعتناء به اتهامات و اراجيف مندرج در آن، در ذيل راي ديوانعالي ارتجاع با شجاعت فوق العاده نوشت: ”به راي صادره هيچگونه اعتراضي ندارم. حجت زماني – 18/1/84”.

(ادامه- سایت همبستگی ملی)

**********

دولت ایران تا بحال هزاران هزار نفر را اعدام کرده است. برای اعدام یک زندانی سیاسی که دو ماه یا بیشتر در اعتصاب غذا و چهار و نیم سال زیر شکنجه بوده سه نفر باید معاونت کنند. دولت بی شرف ایران انتقام شکست های بین المللی خود را از زندانیان بی پناه سیاسی میگیرد. از زندانی که وکیلش و قاضی اش خود محسنی اژه ای است و سخنگویش آقای عماد الدین باقی! که نمی داند خبر اعدام را بدهد یا ندهد. بعد هم صد دفعه میگوید که جرم ایشان بمب گذاری در دادگاه انقلاب بوده که منجر به مرگ سه نفر شده است. یعنی چی؟ این اعدام را توجیه میکند؟ کو دادگاه؟ کو وکیل؟ کی این جرم را ابلاغ کرده و کی اثبات کرده است؟ الآن هفت نفر دیگر را در اهواز به جرم بمب گذاری مفسد فی الارض اعلام کرده اند. .
مگر دو زن مجاهد را به جرم بمب گذاری در حرم امام رضای مشهد اعدام نکردند و بعد معلوم شد کار خودشان بوده است؟
اعدام و کشتن یک انسان بی پناه به هر شکل محکوم است.
اعدام یک زندانی سیاسی به جرم عقیده اش جنایت بزرگی است که فقط از حکومت ایران و پاسدارش احمدی نژاد هزار تیر بر می آید.

برای نجات جان حجت زمانی و اسماعیل محمدی همین پارسال تومار جمع شد. باورم نمی شود که هر دوی این عزیزان از میان ما رفته باشند.
جان زندانیان دیگر هم در خطر است و این خطر جدی است. حتی یک تلفن ما به مقامات بین المللی شاید بتواند از وقوع یک فاجعه دیگر مانند قتل عام 67 جلوگیری کند.

این را هم اضافه کنم که رادیو فردا با همه این تفاصیل در انتقال اخبار زندانیان سیاسی گوهردشت نقش بسیار مهمی داشته است. و باید ازشان برای این اقدامات انسانی تشکر کرد.
***************

با تو وداع نمی کنیم
به تو سلام می کنیم
برایت اشک نمی ریزیم
بر صورت زخمی ات بوسه می زنیم
دست های شکنجه شده ات را میگیریم
پاهای شلاق خورده ات را مرهم می نهیم

با تو و داع نمی کنیم
در باغچه کوچک خانه
درخت تناور دیگری خواهیم کاشت
بر بام آسمان
ستاره رنگین دیگری خواهیم آویخت
و خواهیم خواند:

شب نخواهد پایید
شب نخواهد پایید

**********
دژخيمان حكومت آخوندي مجاهد خلق حجت زماني را اعدام كردند(سازمان مجاهدین خلق ایران)
در اعتراض به اعدام حجت زمانی
حجت زمانی هم رفت، اما جادوی نگاهش باقی خواهد ماند(ایرج مصداقی)
الملک يبقي مع الکفر و لا يبقي مع الظم (علی ناظر).
اعدام حجت زماني [سازمان چریکهای فدایی خلق ایران]
ای سرو ایستاده نیفتادی، این رسم توست که ایستاده بمیری [جعفر پويه]
کميته بين المللي عليه اعدام: حجت زماني اعدام شد!
ننگت باد ای جلاد [مانی رهنما]
اطلاعیه انجمن هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران لوس آنجلس
گرامی‌باد یاد و خاطره‌ی مجاهد خلق حجت زمانی [سيامک دهقاني]
ی حجّت [شعري از م. ت. اخلاقي]
اطلاعیه انحمن دفاع از عدالت و دمکراسی در ایران در رابطه با شهادت حجت زمانی
حجت زماني ، زنداني سياسي و مبارز خستگی ناپذیر اعدام شد( حسن زارع زاده)
حجت به شهادت رسيد- با تبريك و تسليت به تمامي مجاهدان و مبارزان راه آزادي(م- مشیری)
اين شب سياه ؛ همچنان پرستاره است- امیر از تهران-(( برای حجت زمانی ؛سربدارکوهوار اين ديار ظلمانی ))
به یاد حجت -حجت زیبا بود و زیبا مرد-( زری اصفهانی)
شلاق را نپذیرفت .... ( کاظم مصطفوی)
حجت زمانی ، «حجت زمان-چه نامی ،چه یلی،چه مقاومتی(مرتضی نامور). -»
رژیم اسلامی ایران، پس از سالها زجرکش کردن ، حجت زمانی را اعدام کرد[کانون خاوران]
حجت زماني : شهيد سرفراز مقاومت مدني براي آزادي و دموکراسي [علي سالاري]
هرقطره خون تو محراب میشود![انجمن هنرمندان هامبورگ ]
اعدام حجت زمانی را محکوم می کنیم [حزب سبزهای ایران]
«حجت» پایداری و قاطعیت در برابر دشمن بشریت[سرمقاله روزنامه مجاهد]
رژیم جمهوری اسلامی یک زندانی سیاسی را به جوخه مرگ سپرد [کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید)]
اعدام حجت زمانی را شدیدا محکوم می کنیم [سازمان جوانان کمونیست-حکمتیست]
چرا حجت زمانی در این برهه زمانی اعدام شد؟ ح. قهرمان
جامعه بين المللي زنان عليه بنياد گرايي دركانادا به اعدام مجاهد قهرمان حجت زماني اعتراض كرد
اعدام “حجت زماني“ در زندان گوهردشت بيانگر ضعف و درماندگي آخوندها از مقاومت مردمي است (كميته رفراندوم آزاد ايران)
خون حجت, پیام استواریست و ایمان واعتماد به باورهایش [انجمن دفاع از آزادی و حقوق بشر درایران- استرالیا]
بیانیه کانون وبلاگ نویسان ایران (پن‌لاگ) در باره اعدام وحشیانه حجت زمانی و شروع قتل عام زندانیان سیاسی در ایران
یاد جاودان فروغ آزادی( وبلاگ بادبان)
حجت زمانی بزرگ شیر مرد بیشه ایران زمین را به دار آویختند) وبلاگ یار دبستانی)
سازمان مبارزه ملي و اسلامي كردستان ايران اعدام مجاهد قهرمان حجت زماني را محكوم كرد
اعدام جنایتکارانه یک زندانی سیاسی دیگر توسط جمهوری اسلامی [چریکهای فدایی خلق ایران]
خبر شهادت یکی دیگر از پاکترین و رشیدترین جوانان حجت زمانی [کیوان رفیعی و بهروز جاوید تهرانی]
حجت قهرمان به خيل عظيم شهداي مجاهد خلق پيوست
روزی که خلق بداند هرقطره خون تو محراب می شود
بازهم رژيم واماندة ولايت فقيه گل ديگري را از گلستان مقاومت ايران پرپر كرد
اطلاعيه جامعه ايرانيان تگزاس ( هوستون ) به مناسبت مجاهد شهيد حجت زماني
نامه دوم (آخر!!) به حجت زمانی ـ نسيم آزادي
انجمن زنان براي زنان - آلمان: ياد مجاهد قهرمان حجت زماني گرامي باد
سايت انديشه: چراحجت زمانی زندانی مجاهد قهرمان، پس از ۴ و نیم سال زندان اعدام شد؟
فروغي ديگر از تبار مجاهدان ـ اطلاعیه هواداران مجاهدین خلق ایران در شمال کالیفرنیا
کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران (کانادا) اعدام مجاهد خلق حجت زمانی را محکوم می کند
خون حجت زمانی "حجت" را بر همه اضداد مقاومت تمام کرد! ـ آرميك جاسميان
پائولو كازاكا، در نامه‌اي به رئيس جمهور برگزيده مقاومت نسبت به شهادت حجت زماني ابراز همدردي كرد
پيربرسي، طي نامه‌اي به رئيس جمهور برگزيده مقاومت شهادت حجت زماني را تسليت گفت
آن شقايق داغ سرچشمه ـ حميد نصيري
پس از خبر... دربارة خوني كه آينه است ـ كاظم مصطفوي
انجمن جوانان آزاديخواه اصفهان اعدام مجاهد قهرمان حجت زماني را محكوم كردند
حجت زماني به واقع شهيد پايدار زمان خود شد( محسنی- هلند)

برای حجت زمانی ( بينا داراب زند)
حجت زمانی - شلاق زمانه / صبح ناز داراب زند

تظاهرات
لندن _ آكسيون اعتراضي ايرانيان و هواداران مقاومت در محكوميت اعدام مجاهد قهرمان، شهيد حجت زماني
اعتراضات جهاني به اعدام حجت زماني ـ تظاهرات اعتراضي ايرانيان آزاده و هواداران مقاومت در اتاوا - كانادا
اعتراضات جهاني به اعدام حجت زماني ـ تظاهرات در برابر كاخ سفيد
اعتراضات جهاني به اعدام حجت زماني ـ تظاهرات جامعه ايرانيان در برلين
هامبورگ - تظاهرات هواداران مقاومت در اعتراض به اعدام حجت زماني
ونكور- اكسيون هواداران مجاهدين خلق دراعتراض به اعدام مجاهد قهرمان حجت زماني
كپنهاگ – آكسيون حاميان مقاومت و ايرانيان آزاده به اعتراض به اعدام مجاهد شهيد حجت زماني
كلن - گردهمآيي ايرانيان آزاده در اعتراض به اعدام مجاهد خلق حجت زماني
فراخوان تظاهرات در لاهه ـ سازمان جوانان آينده سازان فردا
سازمان جوانان آينده سازان فردا اعدامهاي رژيم ايران را محكوم مي كند.سه شنبه 21 فوريه ساعت 5 بعدازظهر در ميدان (Het plein) در لاهه در مقابل پارلمان در يك تظاهرات در اعتراض به شكنجه و اعدام زندانيان سياسي و به ويژه اعدام آقاي حجت زماني، تعدادي از اعضاي خانواده هاي زنداني سياسي و شهداي مقاومت و نمايندگان سازمانهاي حقوق بشري و پارلمان هلند حضور خواهند جست
هلند ـ ايرانيان آزاده و هواداران مقاومت شهادت حجت زماني قهرمان را گرامي مي دارند
در يك اكسيون اعتراضي در آتلانتا، هواداران مقاومت، اعدام حجت زماني را محكوم كردند
هواداران مقاومت در بركلي، ياد حجت قهرنان را گرامي داشتند
سيدني – آکسیون اعتراضي هواداران مجاهدين به اعدام مجاهد قهرمان حجت زماني

اخبار مربوطه

------------------------------
چهارشنبه سوم اسفند ماه 1384
زندانیان سیاسی گوهردشت کرج برای حجت زمانی مراسم یادبود برگزار کردند
مسعود ملک (رادیو فردا): در پی اعلام خبر اعدام حجت زمانی زندانی سیاسی، همبندهای او در بند 350 زندان گوهردشت کرج در بزرگداشت او مراسمی برپا کردند. صادق نقاشکار سخنگوی زندانیان سیاسی گوهردشت در مصاحبه با رادیو فردا می گوید:
صادق نقاشکار: امشب (چهارشنبه) تمامی زندانیان سیاسی در بند 350 تجمع کردند و یاد و خاطره آقای زمانی را گرامی داشتند. مراسم آنها راس ساعت نه شب شروع شد و تا ساعت ده و نیم ادامه داشت. ابتدا تمامی زندانیان سیاسی ایستادند و یک دقیقه سکوت اعلام نمودند. سپس یک شمع به نام حجت زمانی روشن کردند و بعد از آن دسته جمعی سرود ملی ای ایران و یار دبستانی را با هم خواندند و با هم عهد و پیمان بستند که تا رسیدن به آزادی و دموکراسی در ایران کوشا و پایدار باشند.

در ضمن متاسفانه تا امروز خانواده آقای زمانی پس از سه بار مراجعه به تهران و صدها کیلومتر مسافت راه و وعده های متفاوت که به آنها داده بودند، امروز باز هم دادسرای انقلاب اعلام کرد در پرونده او نامه حکم اعدامش را ندارند و جسد آقای زمانی را به خانواده او ندادند و گفتند بروند روز یکشنبه بیایند. این چهارمین بار است که این مساله را علاوه بر رنج اعدام فرزندشان در تشویش و نگرانی و سردواندن آنها در این مدت نهایت فشارها را علیه این خانواده به اجرا درآوردند.
--------------------------
سه شنبه دوم اسفند ماه 1384
رژيم جنايتكار آخوندي اعدام حجت زمانی را تاييد کرد
هنوز جنازه حجت زمانی به خانواده اش تحویل داده نشده است.
دوشنبه اول اسفند ماه 1384

سازمان مجاهدين خلق اسامي دژخيمان دست اندركار اعدام مجاهد خلق حجت زماني را اعلام كرد

سازمان مجاهدين خلق ايران ، اسامي دژخيمان دست اندركار در اعدام مجاهد خلق حجت زماني را اعلام كرد. جنايتكاراني كه اسامي آنها ذكر ميشود بي گمان در معرض ِعدالت و قانون قرار خواهند گرفت : 1-دژخيم ارجمند معاون دادستان تهران و سرپرست اجراي احكام.2-دژخيم ماشاءالله احمد زاده داديار شعبه ششم اجراي احكام3-دژخيم حاج كاظم مديرزندان گوهردشت4-دژخيم علي محمدي معاون زندان5-دژخيم محقق، آخوند زندان6-دژخيم باقري منشي دادگاه ارتجاع7-دژخيم سودمند سركرده يكان انتظامي زندان8-دژخيم بابايي مديردفتراجراي احكام زندان رجايي كرج 9-سردژخيم محسني اژه اي وزير اطلاعات و صادر كننده حكم اعدام 10-سردژخيم راجي مستشار ديوانعالي ارتجاع و صادر كننده حكم اعدام 11-آخوندِ سردژخيم، هاشمي با نام مستعار محمود هاشمي شاهرودي – عراقي الاصل –رئيس قوه قضاييه رژيم آخوندي و رئيس قبلي مجلس اعلاي انقلاب اسلامي

يادآوري ميكنيم كه طبق آخرين اطلاعات رسيده رژيم پليد آخوندي هنوز جسد مجاهد شهيد حجت زماني را به خانواده زماني تحويل نداده و روزهاي متوالي آنها را در برابر دادسراي آخوندها در تهران بلاتكليف و بدون جواب ، سرميدواند

مراسم بزرگداشت مجاهد قهرمان حجت زماني در شهر اشرف برگزار شد
---------------
یکشنبه سی ام بهمن ماه
نامه خانواده حجت زمانی

مردم ايران، حجت هرگز تسليم مرگ تدريجی ۵ سال زندان و حکم ۲ بار اعدام توسط ديوان ( عالی ) کثيف خمينی نشد. ونه تسليم شکنجه روحی و جسمی و تبليغ افکار پوسيده خمينی.بلکه با کمال شهامت وشجاعت هر چه بيشتر به چوبه دار خويش بوسه زد.حجت در پاسخ سئوال دادگاه جنايت کار می گويد ( چرا با جمهوری اسلامی مبارزه می کنی) او می گويد بخاطر، نابسامانيهای اجتماعی وعدم حقوق انسانی مبارزه ميکنم. ودرقبال تهديد رئيس دادگاه او ميگويد هر کاری که دلتان می خواهد بکنيد.اگر خون خزئل کيلومترها بر کوه ايلام چکيد و فلاح در آتش سوخت اما حجت داغ يک آه بر دل محسنی اژيها گذاشت وبه مردانگی تمام برادرانش خزئل و فلاح را در آغوش گرفت.برانگيخته شدن حجت بعد از فرارش هرگز فراموش نخواهيم کرد. و اما لبان خسته ونگاهای عميق و مظلومش هرگز فراموش نخواهيم کرد.ما از تمام کسانيکه هرگونه پشتيبانی وهمدردی با او و خانواده اش کردند ، تشکر می کنيم .

يکشنبه سی ام بهمن ۱۳۸۴ برابر با نوزدهم فوريه ۲۰۰۶خانواده زمانی

--------------
شنبه 29 بهمن ماه
دژخیمان آخوندی از تحویل جسد حجت زمانی خودداری میکنند و زندانیان سیاسی را تهدید به مرگ کردند
رژيم ضدبشري آخوندي، ده روز پس از اعدام مجاهد شهيد حجت زماني، از تحويل دادن پيكر او به‌خانواده‌اش خودداري مي‌كند. خانواده و بستگان حجت زماني، به‌رغم مراجعات مكرر به زندان گوهر‌دشت و ساير ارگانهاي ذيربط هيچ جوابي نگرفته اند.

دژخيمان رژيم آخوندي شماري از زندانيان مجاهد و مبارز را تهديد به‌اعدام كرده و شمار ديگري توسط دژخيمي به نام حسين زاده تحت شكنجه قرار گرفته اند.
ملاقات بسياري از زندانيان با خانواده هايشان و تماسهاي آنان با بيرون زندان قطع شده است.
. رژيم آخوندي به منظور زمينه‌چيني اعدام زندانيان و براي به‌راه انداختن يك جنگ رواني و در هم شكستن آنها، چهارشنبه شب گذشته(26بهمن) ايادي خود را تحت عنوان زندانيان عادي در مقابل بندهاي زندانيان سياسي در زندان گوهر دشت جمع كرد تا شعار «مرگ بر زنداني سياسي»، «مرگ برضد‌انقلاب» و «زنداني مجاهد اعدام بايد گردد» سربدهند
. اين تهديد و شانتاژ تا پاسي از شب ادامه يافت. زندانيان سياسي براي غافلگير نشدن در مقابل تهاجم احتمالي دژخيمان رژيم تا صبح بيدار ماندند.
--------------------
جمعه 28 بهمن ماه
مراسم بزرگداشت حجت زمانی در زندان گوهردشت برگزار شد

زندانیان سیاسی گوهر دشت کرج در اعتراض به اعدام حجت زمانی اعتصاب غذا کردند
زندانیان اعتصاب کننده:امیرحشمت ساران، افشین بایمانی، ولی الله فیض مهدوی، اسد شقاقی، جعفر اقدامی، علیرضا کرمی خیرآبادی
----
مصاحبه رادیو فردا با سوسن زمانی در هفت چشمه ایلام.
مصاحبه
هنوز جنازه را به خانواده تحویل نداده اند
--------

پنجشنبه 27 بهمن ماه 1384
انجمن متخصصين و فارغ التحصيلان دانمارك گردهمايي براي بزرگداشت مجاهد شهيد حجت زماني

********************

یلی دیگر بر خاک
-----------------

موجی در موجی می بندد
بر افسون شب می خندد
با آبی ها می پیوندد
***
رود و سرودش
اوج و فرودش
میرود تا دریای دور
باغ آیینه دارد در سینه
میرود تا ژرفای نور

حجت زمانی جزئی از وبلاگستان بود. اولین بار پس از صدور حکم اعدام او و دو بار دیگر در جریان اعتصاب غذای زندانیان سیاسی وبلاگ نویسان از او حمایت کردند. عکسش را همراه با لوگوها در وبلاگ هایشان گذاشتند. نوشتند" اعدام حجت زمانی را متوقف کنید". " از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در گوهردشت حمایت کنیم". تومارها امضا شد. عکس او همراه با نگاه ژرفش جزیی از ما شده بود. باور کردن این جنایت شاید به همین دلیل خیلی سخت تر است. انگار که جلوی چشممان دستش را از دستمان بیرون کشیده اند...

ما او را از اعتصاب غذاهای پیاپی و موضع گیری های شجاعانه اش شناختیم. در هر حرکت اعتراضی در گوهردشت ( آشویتس رجایی شهر) نام او را شنیدیم. هرگز برای خودش چیزی نخواست. زیر حکم 4 بار اعدام نوشته بود " به حکم صادره اعتراضی ندارم." در عوض هر جا که حق دیگران در بین بود از جانش مایه میگذاشت. وضعیت زندانیان سیاسی گوهردشت را از خاطرات زندانیان دیگر میشود حدس زد. امادر آن حال هم همراه با زندانیان دیگر دست به اعتصاب غذا زد.همراه با آنان از تنها چیزی که در دست داشت از جانش مایه گذاشت. همراه با زندانیان دلیر دیگر آنقدر گرسنگی کشید تا توجه جهانیان به اوضاع وخیم زندانیان سیاسی در ایران جلب شد. خواسته شان نه آزادی خودشان بلکه رسیدگی به اوضاع نابسامان زندانها و آزادی همه زندانیان سیاسی بود. پس از اعتصاب بهمن ماه سال 1383 دوباره دو ماه یا بیشتر در همبستگی با کارگران شرکت واحد و اعتراض به ضرب و شتم زندانیان اعتصاب کردند که همگی را به جای بیمارستان به بندهای بدون شیشه و وسایل گرمایی منتقل کردند.نه جرج بوش برایشان بیانیه صادر کرد نه کلید طلایی شهری بهشان داده شد و نه جایزه آزادی بیانی. در آنجا بود که خبر جان سپردن "مرتضی بزرگیان" در اثر بیماری تنفسی و سرمای شدید در زندان را شنیدیم و بعد ناپدید شدن حجت زمانی و بعد فاجعه....

حجت زمانی 31 ساله و معلم روستاهای ایلام بود. یک معلم بزرگ دیگر صمد بهرنگی می نویسد:" مرگ خیلی آسان می تواند الآن به سراغ من بیاید. اما من تا می توانم نباید به پیشواز مرگ بروم. البته اگر یک وقتی ناچار با مرگ روبرو شدم که می شوم مهم نیست ؛ مهم این است که زندگی یا مرگ من چه اثری در زندگی دیگران داشته باشد.". حجت زمانی که در زمان انقلاب 3 یا 4 ساله بوده است با مرگش به زندگی ما معنای دیگری بخشید.حجت زمانی روز یکشنبه از بند بیرون برده شد و سحرگاه سه شنبه به دار آویخته شد.معلوم نیست در این مدت بر او چه رفته است. شاید دلیل ندادن جسدش به خانواده اش همین علامت هایی باشد که نمی خواهند مشخص شود. از او خواسته بودند که اظهار ندامت کند(1) اما گفته بود کاری نکرده که از آن پشیمان باشد. نوشته اند پزشک قبل از اجرای حکم نبض و فشار خون او را اندازه گرفته است و بر خلاف اکثر محکومین به اعدام اینها در او کاملا عادی بوده است.(همان بیانیه) . آری او بدون هیچ ترسی بالای دار رفت تا من و شما و دیگران که زنده ایم به این زندگی طور دیگری نگاه کنیم:

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ما است
هر کسی نغمه خود خواند واز صحنه رود
صحنه همواره به جاست

او نغمه شرافت و آزادی را خواند و رفت. در این دنیای فانی دیگر کاری نداشت. وظیفه اش را انجام داده بود. با زندگی اش و با مرگش جلادان را به زانو در آورد. زندگی اش حماسه و فداکاری بود ومرگش آنچنان ناجوانمردانه بود که آزادیخواهان با هر مرامی دست در دست هم این جنایت را محکوم کردند. این آخرین ماموریت حجت زمانی بود. اتحاد ما.
. مرگ او باعث شد که شقاوت رژیم پلید آخوندی را هر چه بیشتر درک کنیم و به ضرورت همبستگی و اتحاد برای آزادی هر چه بیشتر پی ببریم.

مرگ حجت زمانی دست های دوست و دشمن را رو کرد. طرفداران حقوق بشر الکی به ضرب و شتم و رفتار ناجوانمردانه با زندانیان هیچ اعتراضی نکردند و در برابر اعدام حجت زمانی هم سکوت اختیار کردند.(2)انجمن های نجات که به بهانه آزاد سازی مجاهدین از اشرف با پول طیب و طاهر دولت ایران از امریکا و کانادا تا فرانسه و اتریش و آلمان و انگلستان مصاحبه مطبوعاتی میگذاشتند در برابر این جنایت ساکت ماندند. دیده بان حقوق بشر روی چشمانش عینک دودی زد. مگرحجت زمانی مجاهد نبود؟ مگر انسان نبود؟ کجاست بیانیه هایتان علیه نقض حقوق بشر؟ شما که از زندانهای مجاهدین در اشرف با طول و تفصیل می نویسید آیا یک بار به زندان مخوف گوهردشت کرج رفتید ؟ به یک حکم شکنجه و اعدام در ایران اعتراض کردید؟

بیایید اتحاد را از زندانیان گوهردشت و از حجت زمانی یاد بگیریم. نام همه زندانیان سیاسی زیر هر بیانیه در کنار هم بود. خط قرمز آنها با دولت جمهوری اسلامی و مزدورانش بود نه با یکدیگر.اهدافی که برای آن دست به اعتصاب غذا میزدند اهداف مشترک بود. آری. دشمن ما کسی نیست که عقیده مخالف ما دارد. دشمن ما کسی است که طناب دار و تفنگ و چاقو به دست منتظر است تا من و شما را تنها گیر بیاورد وسر به نیست کند. در ایران آینده اگر تنوع و اختلاف عقیده نداشته باشیم انقلابی صورت نگرفته است. مهم این است که بدانیم با وجود اختلاف عقیده میشود در کنار هم زندگی کرد. میشود آزادی و بهبودی زندگی انسانها را آرمان قرار داد و با وسایل و راههای مختلف به سوی آن حرکت کرد. مهم این است که بدانیم دشمن وقتی می کشد بین اسماعیل محمدی و حجت زمانی و الهام افروتن و زهرا کاظمی فرقی نمی گذارد. ما همه با هر عقیده ای با هر زبان و از هر قومیتی که باشیم اول می خواهیم یک زندگی عادی و انسانی داشته باشیم. این آرمان همه حجت ها است. او جانش را فدا کرد و رفت. ما که مانده ایم اگر بخواهیم سر خرده حساب های الکی و قهر و آشتی ها راه را برای دشمن غدار مردم باز کنیم گور خودمان را کنده ایم. اگر خون حجت ها من و شما را با هم متحد نکند طناب دار دژخیم این کار را خواهد کرد.(3)
------------------------------------------------------------------------------------------
1- بیانیه کمیته رفراندم آزاد ایران به نقل از منابع درون زندان http://www.cyrusnews.com/news/fa/?mi=9&ni=10552

2-علی ناظر در یادداشت "سکوت معنی دار" به این موضوع به خوبی اشاره کرده است.
http://www.didgah.net/maghalehMatnKamel.php?id=10674

3- خواهش میکنم به این مطلب با فحش و ناسزا و انتقاد به این گروه و آن گروه جواب ندهید.طرف پر لیوان راببنید. مقاومتی که 27 سال بعد با اسماعیل محمدی و حجت زمانی و زندانیان سیاسی دیگر ادامه دارد. گروههای اپوزیسیون هر اشتباهی هم داشته باشند بهای مبارزه را از من و شما خیلی بیشتر پرداخته اند. قبل از نظر دادن یا جواب دادن فکر کنید که دشمن اصلی کیست. شما در برابر او چه کرده اید و چه می توانید بکنید.

2006-02-09T17:13:00.000-08:00

زندانیان سیاسی ایران در خطر قتل عام ...
تیتر خبر پایین را بخوانید. یک زندانی سیاسی از سرما مرد! آری مرد.

این لحنی است که ما یک زندانی سیاسی را - کسی را که به هر دلیلی به جهنم آخوندها گرفتار شده است و در زیر شکنجه و فشار دائمی زندگی میکند ( یا میکرد) خطاب میکنیم.
توماری را که جمعی از وبلاگ نویسان برای حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی گوهر دشت بعد از 9 هفته ( بله 9 هفته گرسنگی در آشویتش رجایی شهر) تهیه کرده بودند میدانید چند نفر امضا کردند؟262 نفر!

امضاها را اینجا ببینید

از ایران 70 میلیونی و 2 میلیون ایرانی خارج از کشور و صدها هزار وبلاگ نویس فقط 262 نفر حاضر شدند ماوس کامپیوترشان را تکان بدهند و با یک اسم الکی زیر یک بیانیه اینترنتی را امضا کنند.

این است ارزشی که ما برای جان زندانیان سیاسی این کبوتران در زنجیر کشورمان قائل هستیم.

اما خوب بلدیم همه تقصیرها را گردن اپوزیسیونی بیندازیم که متحد نمیشود و نمی رود این رژیم را ساقط کند. در ایراد گرفتن و دستور دادن استادیم. اما پای عمل که هیچ یک امضای اینترنتی که میرسد دست و دلمان میلرزد.

بلی مایی که حتی حاضر نیستیم از گرمای خانه مان دست به تلفن و اینترنت ببریم و حتی از مرگ یک انسان آزاده هم وجدانمان تکان نمی خورد.
ما که منتظر هستیم بدون هیچ بهایی آزادی را به دست بیاوریم. ما یی که می خواهیم بهای آزادی ما را دیگران بپردازند و ما فقط نق بزنیم و طلبکار باشیم.
میدانیم که اپوزیسیون چه ما نق بزنیم و چه نق نزنیم کار خودش را میکند. وجدان بیدار آنها بیمه خواب آلودگی وجدان ما است. تن زخمی و شکنجه شده و گرسنگی کشیده زندانیان اوین و گوهردشت و عادل آباد و دیزل آباد و همه ایران تضمین آزادی ما است.

اشکال در اپوزیسیون نیست.
اشکال در ما است
ما که همه چیز را آسان و مفت و به خرج دیگران می خواهیم.

آسوده بخوابیم که یک کبوتر دیگر پر کشید و یکی دیگر را هم شاید تا بحال به صلابه کشیده باشند
بقیه لیست هم سرجایش است و تک تک این زندانیان سیاسی خواهند مرد

و من و شما خواهیم ماند
و مونیتور کامپیوتر
پیام رسان وبلاگ
و وجدانی که شاید بهتر باشد اصلا بیدار نشود تا زندگی ما در همین خواب آلودگی راحت و آسان بگذرد

این امتحان بزرگ همه ما است . اگر بگذاریم زندانیان ما را جلوی چشممان اعدام کنند اگر ساکت بنشینیم لیاقتمان به جز این حکومت آخوندی نیست.
********************

يک زندانی سياسی درزندان رجائی شهر کرج ازسرما مرد و زندانی ديگر ناپديد شد

منبع: راديو فردا
*اگر پرونده انرژى اتمى ايران به شوراى امنيت برود، تك تك شما را اعدام مى كنيم

نازى شقاقى برادرزاده اسد شقاقى عضو جبهه اتحاد ملى و زندانى زندان رجايى شهر كرج در مصاحبه با راديو فردا از وضعيت زندانيان و مرگ يك زندانى بر اثر سرما در اين زندان خبر مى دهد و مى گويد: چند روز پيش افراد رژيم زندانيان سياسى را تهديد كردند اگر پرونده انرژى اتمى ايران به شوراى امنيت برود، تك تك شما را اعدام مى كنيم.
سخنگوى خانواده برخى از زندانيان زندان رجايى شهر صادق نقاشكار نيز در مصاحبه با راديو فردا از ناپديد شدن حجت زمانى خبر مى دهد كه چند روزى است توسط ماموران از بندى كه در آن زندانى بوده خارج شده و اطلاعى از او در دست نيست. خبرهاى رسيده از زندان گوهردشت كرج حاكى از شرايط بسيار بد زندان و تهديد به مرگ زندانيان سياسى اين زندان و نيز زندانيانى در زندان اوين است. نازى شقاقى دختر 14 ساله برادر اسد شقاقى عضو جبهه اتحاد ملى و زندانى زندان رجايى شهر كرج در مصاحبه با راديو فردا از وضعيت زندانيان و مرگ يك زندانى بر اثر سرما در اين زندان خبر مى دهد.

نازى شقاقى: چند روز پيش افراد رژيم زندانيان سياسى را تهديد كردند كه اگر پرونده انرژى اتمى ايران به شوراى امنيت برود، تك تك شما را اعدام مى كنيم و زندانيان از فعالان حقوق بشر مى خواهند براى بازرسى از حسينيه بند پنج و شش قتلگاه رجايى شهر بازديد كنند. اين زندانيان در وضعيت بدى به سر مى برند و چند روز پيش هم يك زندانى به علت سرما و بيمارى شديد جان خودش را از دست داد. اين زندانى در حسينيه سالن 16 بند شش بوده به نام مرتضى بزرگيان. بند پنج و شش شيشه ندارد و هواى سرد و آلوده اى دارد.

مسعود ملك (راديو فردا): اين اطلاعات را از كجا گرفتيد؟
نازى شقاقى: اين اطلاعات را عموى من داده.

. م . م: سخنگوى خانواده برخى از زندانيان زندان رجايى شهر صادق نقاشكار نيز در مصاحبه با راديو فردا از ناپديد شدن حجت زمانى خبر مى دهد كه چند روزى است توسط ماموران از بندى كه در آن زندانى بوده خارج شده و اطلاعى از او در دست نيست.

صادق نقاشكار: چند روز پيش آقاى ولى الله فيض مهدوى مورد تهديد فردى به نام محمد جارويى رئيس بند شش زندان گوهردشت كرج قرار گرفته كه در صورت ارجاع پرونده ما به شوراى امنيت سازمان ملل متحد، تمامى شما اعدام خواهيد شد، روز يكشنبه شاهد اين بوديم كه آقاى حجت زمانى را توسط مامورين حفاظت اطلاعات زندان فراخواندند و تاكنون به بند بازگردانده نشده و اين مساله باعث نگرانى شديد و تشويش و نگرانى خاطر خانواده ايشان و سايرين شده. همچنين تعداد ديگرى از زندانيان سياسى كه محكوم به مرگ هستند كه عبارتند از آقايان سعيد ماسورى و غلامحسين كلبى در زندان اوين و تعدادى ديگر از زندانيان آقايان عليرضا خيرآبادي، خالد هرداني، منصور پورفرهنگ و شهرام پورفرهنگ كه در زندان اوين هستند.

م . م: آيا اين افرادى كه نام برديد به حكم دادگاه محكوم به اعدام شدند؟
صادق نقاشكار: اينها محكوم به مرگ از سوى دادگاه هاى جمهورى اسلامى شده اند و حتى رئيس ديوان عالى كشور اين را تاييد كرده. اين مساله باعث شدت نگرانى و تشويش خاطر تمامى فعالين حقوق بشر گرديده و از تمامى فعالين حقوق بشرى چه در داخل و چه در خارج كشور مى خواهم براى نجات جان اين زندانيان در پى اين تهديد و در پى بردن حجت زمانى به نقطه نامشخص اقدام كنند و پيشگيرى كنند.
***********

در باره حجت زمانی

از نامه خانواده حجت زمانی

خانواده حجت زماني : ديوانعالي كشور ايران حكم اعدام قريب الوقوع آقاي حجت زماني 29 ساله را تائيد و در تاريخ 1384-1-17 به او ابلاغ نمود

متن نامه :آقاي زماني در اعتراض به شكنجه روحي وجسمي و حكم صادره وفشار مضاعف كه ناشي ازمصرف مواد مخدر كه توسط ديگر قربانيان رژيم در زندان مصرف ميشود،( او درطول شبانه روز ساعتها پتوي خود را در زندان دور سر مي پيچاند،كه ازبوي بد و دود ناشي از مواد مخدردر امان باشد. ) همراه تعدادي از زندانيان سياسي در مورخه : 1383-10-11 به يك اعتصاب غذاي چند هفته اي دست زد.
كه بموجب آن عاملين زندان از حجت خواسته بودند. در صورت ادامه اعتصاب و عدم همكاري با ما ، در آينده نه چندان دور تو را اعدام خواهيم كرد.آقاي حجت زماني درسال 1379 توسط رژيم ايران دستگير شد. و بعد از 3 سال در زندان اوين ، او در آنجا موفق به فرار شد. وبه كشور تركيه گريخت، كه بعد از يك ماه در مورخه : 1382-6-13 در استانبول توسط سرويسهاي امنيتي در سفارت ايران و با همكاري اطلاعات امنيت كشور ترك دستگير و مخفيانه به ايران تحويل داده شد.
لازم بذكر است كه رژيم دو برادر وي بنامهاي خزعل وفلاح در سالهاي 1378 و1379 را بشهادت رساند.اطلاعات امنيت رژيم در اوّل اسفند ماه 1379 بطور وحشيانه به خانه آنها حمله كرد ، وپدر او را دستگير وهمراه خود برده بودند. وبعد اورا ازماشين به وسط خيابان پرت مي كنند . كه وي در اثر صربات ناشي از آن بعد ازمدتي فوت كرد.و بلافاصله رژيم اقدام به دستگيري تنها خواهر او سوسن زماني وتحت تعقيب قرار گرفتن برادر كوچكتر او بنام صلاح زماني ميكند.و همينطور رژيم، در سالهاي 61 13 و 67 13 دو تا از دايهاي او بنامهاي هدايت كريم بيگي و عباداله نادري بدون هيچ اتهامي دستگير واعدام كرد.
تراژدي بزرگ خانواده حجت زماني نمونه اي از هزاران درد و رنج است كه توسط رژيم جمهوري اسلامي به مردم ايران روا داده شده است. در خصوص دادنامه آخوندي شماره 202/83/6-27/4/83 صادره از شعبه ششم دادگاه انقلاب اسلامي تهران كه بموجب آن آقاي حجت زماني به اتهام فعاليت سياسي محارب ومفسد به دو بار اعدام ( آويختن به دار ) محكوم گرديده است.و اين چه راز آخوند يست كه از ناحيه وكيل مدافع محكوم عليه ايراد و اشكال موجهي به حكم وارد نگرديده است.و اين چه زيباست كه در ترازوي عدالت غلامحسين محسني اژيه ( عضو معاون ديوانعالي كشور )خود حاكم و وكيل و لابد اعتراف نويس هم هست.

(محسنی اژه ای یکی از مسئولین قتل عام 67 و وزیر اطلاعات فعلی است- گل کو)

2006-02-07T21:39:00.000-08:00

ای آزادی.....

سرود آزادی را از اینجا میتوانید دانلود کنید و گوش کنید.

ای آزادی
در راه تو
بگذشتم از زندانها
پرپر کردم
قلب خود را
چونان گل در ميدانها
خون خود را
جاری کردم
چون رودی در جنگلها
تا بشکوفد
گلبانگ توبر لبهای انسانها
يادت يادم
نامت نامم
ای آزادی آزادی
بی نام تو
از نای ما
کی برخيزد فريادی
بی تو دنيا
غرق ظلمت
زندان فتح و شادی
......

نوزدهم بهمن ماه 1349 حماسه سیاهکل

مهدی اسحاقی ------جلیل انفرادی----- محمد علی محدث قندچی--- علی اکبر صفایی فراهانی------ احمد فرهودی

اسماعیل معینی عراقی---محمد رحیم سمایی---- محمد هادی فاضلی-- هادی بنده خدا لنگرودی ---شعاع الدین مشیدی

اسکندر رحیمی----- هوشنگ نیری ---عباس دانش بهزادی ---غفور حسن پور اصل ----ناصر سیف دلیل صفایی
منیع عکس ها

نوزدهم بهمن ماه 1360 حماسه پایداری

منبع عکس ها 1 و 2

ای آزادی
تا نور تو
گردد درهرسو تابان
تا نگذارم
جان بسپاری
در زنجير دژخيمان
در توفانها
با اشک و خون
با تو می بندم پيمان
ای آزادی
نور خود را
برخاک خوب ما بعد از ما بيفشان

ای توده برپا تا فکند خروشت
به تن دژخيمان آذر
با مجاهد برخيز و به رزمی پيگي
رتو رهايی را بازآور
برکن از جا سدهارا
ای توده چون توفان
چون دريا برخيز از جا
خشماگين و غران

قطره قطره خون می چکد از رگانم
به ره خونين يزدان
تا شکوفد هرسو گل آزاديها
به زمين سرخ ايران
در راهت ای آزادی
فانوس خون ما
می سوزد تا بشکافد
-خورشيدت شبها را

می سپارم ره سوی تو با خشم و کين
چو جهانی سرخ و سوزان
تا چو خورشيدی نور تو گردد آذين
به شب تاريک انسان

چون ناقوسی خشماگين
در قعر توفانها
می غری ای آزادی
در خون انسانها

(شعر از اسماعیل وفا یغمایی- - اجرا شده بر روی اپرای کارمینا بورانا اثر کارل ارف با تنظیم محمد شمس*)

*************
در باره سیاهکل و 19 بهمن 1360

گرامی باد یاد سرداران حماسه 19 بهمن ( ماجرای 19 بهمن 1360 )
۱۹ بهمن شکوه یک مقاومت؛ غم و اندوه غریبانه‌ی زندانیان
از خاطرات زندان ایرج مصداقی در باره 19 بهمن 1360

- رستاخیز سیاهکل
(از پیام فدایی)
سیاهكل راهنمایی برای دیدن آفتاب فردا
(سخنرانی منصور امان)

2006-02-06T08:43:00.000-08:00

با این علما هنوز مردم...از رونق ملک ناامیدند!
(از شعر تصویر زن- ایرج میرزا)

با اینکه موضوع سرگیجه های اتمی رژیم ایران و اعتصاب برحق کارگران شرکت واحد هنوز مهمترین موضوع روز است اما نمی توان از کنار تظاهرات مرتجعین جهان علیه کاریکاتورهای پیامبر اسلام گذشت.

اولین واکنش من این بود که خوب کاریکاتور کاریکاتور است. مرتجعین هم که همیشه دنبال بهانه برای آدم کشی میگردند . اما بعد این نوشته همنشین بهار را خواندم و به نظرم رسید که باید نازک تر با مسئله برخورد کرد. این البته مسئله جداییست. ضدیت همیشه باید با دلیل و منطق باشد تا به ضد خودش تبدیل نشود. بگذریم. . قصد من تجزیه و تحلیل این کاریکاتورها نیست. همانطور که نوشتم به نظر من اگر کاریکاتور نبود در این هیر و بیر یک چیز دیگر پیدا میکردند تا به جان مردم بیفتند. وقتی میخوانم که در پاکستان سه نفر کشته شده اند و در سوریه سفارت دانمارک را آتش زده اند از تعجب شاخ در می آورم.

نمیدانم شما برنامه سات پارک را می بنید یا نه. یک برنامه کارتون انتقادی است که دیروقت ها پخش میشود.یک سری بچه های هشت ساله به پر و پای همه می پیچند. خیلی وقت ها مسیح با یک حلقه بالای سرش می آید و گاهی با شیطان کشتی میگیرد. گاهی تنهایی برای خودش آهنگ تولد می خواند( برنامه کریسمس!) اما هنوز زمین پا برجاست. از آن بدتر یک بار خدا را آوردند که یک موجود کوچک و عجیب و غریب بود با شکل موش صحرایی. هنوز هم کره زمین از مدار خودش خارج نشده. برادران حزب الله هم که توهین به محمد پیامبر را بر نمی تابند پنداری که توهین به خدا را یا اصلا مهم قلمداد نمی کنند یا آن موقع تظاهرات برایشان صرف نداشته است.

دعای امروز

بارالها:
همه این خشک مغزها را هر چه زودتر با حوری های بهشت قرین بفرما....
جای ما را هم در جهنم رزو بفرما تا لااقل در آن دنیا از شر اینها راحت باشیم...
**************

ارتجاع چپ و راست ندارد

میدانید کدام کشورها حامی سرسخت ایران در سازمان ملل و آژانس انرژی اتمی هستند؟
ونزوئلا- سوریه و کوبا!!
من نمیدانم این خود فیدل کاسترو است که زمانی با چه گوارا برای آزادی مردمش به مبارزه مسلحانه دست زد یا اینکه کلونش کرده اند که به سرکوب وحشیانه کارگران در ایران و قتل عام مردم کاری ندارد. فقط چون دولت ایران و امریکا را روبروی هم می بنید به دولت ایران رای میدهد. درست مثل برادران حزب توده!
شاید هم دارند در بهشت برای خودشان جا رزرو میکنند.

در یک خبر دیگر هم که دررادیو فردا خواندم و اگر خواستید لینکش را پیدا میکنم حزب کمونیست هند تهدید کرده بود که در صورت رای مثبت دولت هند از کابینه بیرون خواهد رفت!

میگویند دو خط موازی به هم نمیرسند. مثل اینکه اسلام ملاهای ایران و کمونیسم این آقایان زیاد هم موازی نیستند و بالاخره جایی با هم مشترک میشوند.

مسلما من نه دولت ایران را نماینده مسلمین جهان و نه حزب کمونیست هند و فیدل کاسترو را نماینده کمونیست های جهان میدانم. من به همه انسانهای آزاده ای که با هر مرامی بر علیه ارتجاع از هر نوعش مبارزه میکنند درود میفرستم. این را نوشتم تا زیاد درگیر اسلام و مسلمین نشویم و بدانیم که ارتجاع رنگ و لباس خاصی ندارد. باید انسانها را با عملشان ارزیابی کرد.

2006-02-04T08:37:00.000-08:00

پرونده ایران در شورای امنیت

بالاخره بعد از دو سه سال تامل و تساهل و تجاهل آژانس بین المللی انرژی اتمی پرونده اتمی ملایان ایران را به شورای امنیت ارجاع کرد. حالا تا ماه مارچ هم قرار است یک کم دیگر تساهل و تجاهل کنند شاید ایران از خر شیطان بیاید پایین و دست از شعارهای نابود کردن اسراییل و بمب اتمی بردارد و به کشورهای متمدن بپیوندد.

بله. اگر فقط ایران قبول کند که غنی سازی اورانیوم را در خاک روسیه انجام دهد و نه ایران دوباره سیل دعوت ها و قراردادهای تجاری به ایران سرازیر خواهد شد. هر چه باشد آن که در زندانهای ایران می پوسد و می میرد ایرانی است نه امریکایی و اروپایی. آن بچه دوساله که پرتش میکنند توی اتوبوس و به جای غذا به او سرب تعارف میکنند امریکایی نیست. مگر سالی میلیونها کودک در کشورهای عقب افتاده نمی میرند؟ ما برای دولت های غربی نقطه و شماره هستیم . نه انسان..

میگویند وزارت خارجه امریکا یک یادداشت محرمانه برای احمدی نژاد فرستاده است و از او برای سخنانش در مورد محو کردن اسراییل از روی زمین و هارت و پورت های اتمی لاریجانی تشکر کرده است. در زیر نامه آمده:" بدون سخنان گوهر بار شما محال بود ما بتوانیم کشورهای جهان را قانع کنیم که چه دیوانه هایی بر ایران حکم می رانند".

در این که پرونده دولت امریکا به اندازه دولت ایران سیاه است شکی نیست اما الآن کار به جاهای باریک رسیده. دولت های اروپایی خوردند و بردند و چاپیدند و حالا یک مشت دیوانه ریشو را می بینند که همین مانده بمب اتم دستشان بیفتد. دیگر قراردادهای نفتی و کارخانه پژو و رشوه های استات اویلی صرف نمیکند . خطر واقعا جدی است. . برای اروپا و امریکا و اسراییل بهترین راه همین بود که سالها منابع طبیعی مردم ایران را غارت کنند و بگذارند روسیه هم با فروش رآکتورهای چرنوبیلی به ایران سودش را ببرد بعد با چند تابمبماران تاسیسات اتمی ایران و مردم دور و برش را با خاک یکسان کنند. به نظر من این سناریوی غرب است.

سناریوی ایران هم راه انداختن یک جنگ خانمان سوز دیگر است . . نشانه اولش آوردن یک پاسدار آدمکش قهار به پست ریاست جمهوری بود که او هم به نوبت خود همه پست های مهم حتی تا حد استانداری را به پاسداران سپرد. برای سرکوب بیشتر هم محسنی اژه ای و محمدی پور چهره های مشهور قتل عام زندانیان سیاسی در سال 67 را به وزارت اطلاعات و کشور منصوب کرد. اعدام ها را دوبرابر کرد و در صحنه خارجی هم با حرفهای مزخرف شروع به جنگ افروزی کرد و گرنه در سازمان ملل در نیویورک اگر احمدی نژاد یک کم مثل آدم رفتار میکرد جک استراو همان جا دستش را میبوسید.

سرمایه گذاری حکومت بر روی احساسات ملی ایرانیان است. همان احساسات ملی که نباید با تخریب ارگ علیشاه و میدان نقش جهان و پاسارگاد جریحه دار شود اما پای دفاع از منافع ملاها که میرسد ایران از "اخ" به " به" تبدیل میشود. حماقت این دولت در این است که یادش رفته با بازماندگان جنگ هشت ساله ایران و عراق چه کرده است. یادش رفته که همین کارگران شرکت واحد را که امروز زن و بچه شان را گروگان گرفته جانباز شیمیایی بودند. خیال میکند با کشاندن پای امریکا و اسراییل به ایران مردم از خواسته های خود منحرف میشوند و دسته دسته به دفاع از"میهن مقدس" می پیوندند. . من میگویم " کور خوانده اید. "

تکلیف گروههای مبارز در این میان چیست؟ این تله ای است که دولت ایران برای مردم خود و برای دولت های غرب پهن کرده است. در بدترین شرایط خود ملاها به کانادا و دوبی و غیره خواهند رفت و مردم بینوا را با اشغال گران تنها خواهند گذاشت. . باید هشیار باشیم و نباید اجازه دهیم این دام پهن شود.

باید یک خط آشکار بین مردم ایران و دولت کثیف آخوندی کشید. نه جنگ می خواهیم و نه دولت ملاها را . نه اون خوبه - نه ایشون. لعنت به هردوتاشون.

اگر همین حالا و همین لحظه بر علیه دولت ایران بر نخیزیم در تله جنگ گرفتار خواهیم شد. . دولت ایران باید به دست ایرانی ها عوض شود. قبل از جنگ. . دولت های غربی برای افکار عمومی ارزشی قائل نیستند.. 12 میلیون نفر بر علیه جنگ عراق تظاهرات کردند. اما منافع امریکا و هالیبرتون ایجاب میکرد که این جنگ در بگیرد و در گرفت. اما ایران فرق دارد. ایرانی ها 27 سال است دارند با آخوندهای جنایتکار می جنگند. همین الآن دولت زیر فشار اعتصاب های کارگری دارد خرد میشود. تنها چیزی که اینجا کم است همبستگی و اتحاد ما است.

نباید بترسیم. نگوییم اینها بروند پس کی می آید. باید همه به میدان بریزیم و ما بیاییم. بیایید اختلاقات الکی را کنار بگذاریم. در هنگامی که ما داریم به منافع حقیر خودمان فکر میکنیم دولت های غربی و ملاهای ایران دارند برای آینده ما نقشه میکشند.. منافع شخصی و گروهی در برابر خطر اشغال خارجی و جنگی که دولت ایران می خواهد راه بیندازد خیلی ناچیز است. ما صد سال است از مشروطه به این طرف داریم برای آزادی مبارزه میکنیم و اکنون که پایه های این رژیم سست شده است نگذاریم امریکا یک الجعفری یا کارزای یا حماس برای ما سر کار بیاورد. فقط ما را راحت بگذارند و مبارزین ما را به جرم "تروریست بودن" دستگیر نکنند. بقیه پیشکششان.

سرمایه داران جهانی تا ماه مارچ برای زد و بندهای خودشان وقت تعیین کرده اند. یک وقت هم دیدید در ازای پس دادن 4000 مجاهد در اشرف دولت ایران دست از غنی سازی اورانیوم کشید. اما مردم ایران هم همین قدر وقت دارند که یا متحد شوند و دشمن اصلی را ببینند و مبارزه را به دست خود بگیرند یا آماده شوند که ایران تبدیل به یک عراق دیگر شود.

2006-02-03T07:39:00.000-08:00

نامه همسران رانندگان دستگير شده به سازمانهاي حقوق بشري در جهان

همسران ما به‌حق تصمیم به اعتصاب گرفتند چون به هیچ‌کدام از خواستهای آنها جواب داده نشد. آنها تصمیم به اعتصاب گرفتند تا رهبر سندیکا، آقای منصور اصانلو را که با وضعیت جسمی بسیار وخیمی در زندان بسر می‌برد آزاد کنند.

به سازمان عفو بین‌الملل، همه سازمانهای مدافع حقوق بشر، همه سازمانهای کارگری و همه وجدانهای بیدار در دنیا

کودکان ما پدران خود را می‌خواهند. از آنها حمایت کنید. همین امروز کمک کنید. حتماً از اعتصاب کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران در روز شنبه ٨ بهمن (٢٨ ژانویه) و سرکوب آنها خبر دارید. حتماً خبر دارید که بیش از ٥٠٠ نفر از همسران ما به جرم حق‌خواهی، به جرم اعتصاب، به جرم درست کردن سندیکا که از حقوقشان دفاع کند در زندان به سر می‌برند. حتماً خبر دارید که حتی همسران و کودکان کارگران را هم گرفتند و کتک زدند. از شما انتظار داریم اگر تاکنون از ما حمایت نکرده‌اید، حمایت کنید و اگر حمایت کرده‌اید حمایت قاطعتری بکنید تا مسئولین كار تحت فشار بیشتری قرار گیرند و همسران ما را فورا آزاد کنند. همسران ما جرمی نکرده اند. آنها می‌گویند با حقوقی که سه بار زیر خط فقر اعلام شده است نمی‌توانیم زندگی کنیم و حقوق بیشتری می‌خواهیم. جرم را کسانی مرتکب شدند که همسران ما را زدند و به زندان انداختند. جرم را کسانی مرتکب شده اند که کوچکترین حق و حقوقی برای ما قائل نیستند. همسران ما می‌گویند احتیاج به تشکل داریم که از پراکندگی نجات پیدا کنیم و متحدانه بتوانیم علیه فقر و محرومیتی که به ما تحمیل شده مبارزه کنیم. ...همسران ما می‌گویند احتیاج به قرارداد دسته جمعی داریم که در مقابل کارفرما و دولت دسته‌جمعی ظاهر شویم و دسته‌جمعی قرارداد ببندیم و دسته‌جمعی پای مذاکره و اعتصاب برای دستمزدهایمان برویم. و دسته‌جمعی درمورد ساعت کار طولانی و ناامنی کارمان بحث کنیم.همسران ما به‌حق تصمیم به اعتصاب گرفتند چون به هیچ‌کدام از خواستهای آنها جواب داده نشد. آنها تصمیم به اعتصاب گرفتند تا رهبر سندیکا، آقای منصور اصانلو را که با وضعیت جسمی بسیار وخیمی در زندان بسر می‌برد آزاد کنند. شاید شما این حق و حقوق را در کشورتان دارید ما در این‌جا نداریم. چند روز است همسران ما در زندانند. موقع دستگیری آنها را مورد ضرب و شتم زیاد قرار دادند. همسر و دو دختر کوچک یعقوب سلیمی، از فعالین سندیکایمان را کتک زدند. می‌توانید تصور کنید که احتمالاً با همسران ما در زندان چه کرده‌اند. نه ملاقاتی داده‌اند و نه شرکت واحد حقوقی پرداخت کرده است که بتوانیم زندگیمان را اداره کنیم. فرزندان ما پدران خود را می‌خواهند. انتظار داریم تمام دنیا به حمایت از ما بلند شود و فشار آورد که همسران ما فورا آزاد شوند و کارشان را شروع کنند. فشار شما مؤثر است. به‌خاطر انسانیت، به‌خاطر عدالت، به‌خاطر مبارزه علیه آنچه ظلم و زورگويی و بی‌انصافی خوانده می‌شود، انتظار داریم تمام تلاشتان را همین امروز انجام دهید.

تعدادی از همسران کارگران دستگير شده شرکت واحد اتوبوسرانی تهرانغلامرضا ميرزايي عضو هيأت مديره و مسئول روابط عمومي و سخنگوي سنديكاي شركت اتوبوسراني واحد
١٢ بهمن ١٣٨٤

این تومار را در حمایت از کارگران شرکت و احد و همسران و فرزندانشان امضا کنید.
http://www.petitiononline.com/buskids/petition.html
(با تشکر از سایت طلیعه سپیده دمان(

2006-01-28T18:46:00.000-08:00

درود بر کارگران قهرمان شرکت واحد

دوستان عزیز
به فراخوان کانون وبلاگ نویسان ایران توجه کنیم.

در هر جای دنیا که هستیم می توانیم به این کارگران قهرمان با خبررسانی خود و اعتراض به مقامات بین المللی کمک کنیم. حتی یک تلفن و یک ایی میل از طرف هر کدام از ما تبدیل به هزاران هزار ایی میل و تلفن خواهد شد. آری دوستان . 2 میلیون ایرانی در خارج از کشور زندگی میکنند. بیایید دست ها را یکی کنیم و کارگران و کودکان و همسرانشان را در دستان خبیث جمهوری اسلامی تنها نگذاریم.

برای شکایت به عفو بین الملل به این آدرس بروید:
http://web.amnesty.org/contacts/contact_us/eng-001?open&referer_link=http://www.amnesty.org/
ایی میل و نام و کشور اقامتتان را وارد شوید
در قسمت پیام می توانید این متن را بگذارید

I am writing to let you know that the Iranian government has bruttaly beaten and arrested hundreds of Tehran's public bus drivers and their families, including children as youn as two. I am asking for your urgent action and call to the Iranian government for their immediate release.

متن فرانسوی ( با تشکر از امیر کیا عزیز)
Je vous écris afin de vous informer que le gouvernement iranien a violemment battu et arrêté des centaines de conducteurs de bus publics de Téhéran ainsi que leurs familles, y compris des enfants âgés de 2 ans.Je vous demande de bien vouloir agir urgemment en réaction et d'appeler le gouvernement iranien à libérer immédiatement ces personnes

همین متن را میتوانید برای این مقامات هم ایی میل کنید. (

صلیب سرخ بین المللی(ژنو)
webmaster.gva@icrc.org
تلفن:++ 41 (22) 734 60 01

شکایت در مورد نقض حقوق بشر به کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
tb-petitions.hchr@unog.ch
+ 41 22 9179022 Fax

کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد
Fax: + 41 22 917 9011
E-mail: ngochr@ohchr.org

کمیسیونر حقوق بشر اتحادیه اروپا
Mr. Alvaro Gil-Robles
commissioner.humanrights@coe.int

آخرین اخبار

سندیکای کارگران شرکت واحد اعلام کرد در واکنش به سرکوب گسترده، به مبارزه خود سرسختانه تر و متحدانه تر ادامه می دهد [ ساعت پيش ۳:۵۲ ] سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه در بیانیه ای که روز شنبه منتشر ساخت، به دستگیری صدهاتن از اعضای خود اعتراض کرد و یادآور شد که اعتصاب عمومی سندیکا که به منظور اعتراض به دستگیری هیات مدیره و همچنین برای احراز حق داشتن سندیکا و انتخاب نمایندگان و بستن قرارداد دسته جمعی و افزایش حقوق و دستمزدها صورت گرفت با «جنگ» گسترده ای از سوی ماموران جمهوری اسلامی روبرو شد که نیمه شب و سحرگاه به منازل کارگران و رانندگان ریختند و حتی زنان و بچه های آنان را مضروب ساختند. سندیکا اعلام کرد صدها نفر دستگیر شدند و رانندگان را با ضرب وشتم و تهدید به راندن اتوبوسها مجبور ساختند. سندیکا در پایان می نویسد: جمهوری اسلامی چنین کرد و ما هیچ چاره ای نداریم جز آنکه به مبارزه خود سرسختانه تر و متحدانه تر ادامه دهیم
(رادیو فردا)

بیانیه کانون وبلاگ نویسان ایران (پن‌لاگ) در رابطه با سرکوب فعالین سندیکای شرکت واحد
کانون وبلاگ نویسان ایران (پن‌لاگ) با محکومیت سرکوب وحشیانه اعتصاب کارگران شرکت واحد ،همه کاربران اینترنت را به یک کمپین اینترنتی در روز دوشنبه فرا می‌خواند

.بنا به گزارشات رسیده مامورین امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران شب گذشته با یورش به منازل کارگران مظلوم شرکت واحد با اعمال ضرب و شتم , صدها نفر را دستگیر کرده اند.در میان دستگیر شدگان همسران کارگران و کودکان دو ساله نیز به چشم می‌خورند. جرم دستگیر شدگان، اعتصاب برای بهبود شرایط طاقت فرسای شغلی آنان بوده است .

کانون وبلاگ نویسان ایران ضمن محکومیت این برخورد وحشیانه و خشن ، با توجه به سابقه دولت ایران درزمینه نقض گسترده حقوق زندانیان سیاسی مشتمل براعدام و شکنجه های مختلف روحی و جسمی و غیره بشدت نسبت به وضعیت دستگیرشدگان ابراز نگرانی کرده و همه ایرانیان و سازمانهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر را به اقدام فوری و موثر در برابر این جنایت وحشیانه فرا می‌خواند.
.کانون وبلاگ نویسان ایران از همه وبلاگ‌نویسان و وب‌نویسان محترم تقاضا دارد: با نصب لوگوی سندیکای کارگران شرکت واحد در صفحات خود با ایشان اعلام همبستگی نموده و با همه امکانات به خانواده های دستگیر شدگان کمک کنند.

از همه وبلاگ نویسان و کاربران اینترنت درخواست می‌کنیم روز دوشنبه دهم بهمن ماه برابر با 30 ژانویه 2006 با تماس تلفنی و ارسال فکس به سازمان عفو بین‌الملل,دیده بانان حقوق بشر سازمان ملل متحد، کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل وپارلمان اتحادیه اروپا وهمچنین صلیب سرخ جهانی و روزنامه‌های محلی در کشورهای متبوعه ،آنان را در جریان موارد نقض آشکار حقوق بشر توسط رژیم قرون وسطایی ایران
قرار دهند و خواهان پیگیری ایشان برای آزادی دستگیر شدگان گردند.

کانون وبلاگ نویسان ایران (پن‌لاگ)

2006-01-28T18:37:00.000-08:00

ماموران امنيتي جمهوري با حمله به منازل اعضاي هيات مديره سنديكاي شركت واحد، كودكان و زنان را پس از ضرب و شتم بازداشت كردند: مصاحبه با يك راننده
(رادیوفردا)
ماموران امنيتي جمهوري اسلامي با حمله به خانه اعضاي هيات مديره سنديكاي كارگران شركت واحد تهران و حومه، ظرف 36 ساعت گذشته چندصد نفر را بازداشت كردند. ماموران امنيتي در حمله به خانه هاي اعضاي هيات مديره سنديكا، تعدادي از كودكان و زنان را نيز پس از مضروب و مجروح كردن بازداشت كرده و با خود بردند. يكي از بازداشت شدگان همسر يعقوب سليمي از اعضاي سنديكاي كارگران شركت واحد است كه دولت جمهوري اسلامي آزادي او را منوط به حضور يعقوب سليمي در دادگاه شعبه 14 كرده است و آقاي سليمي قرار است صبح يكشنبه به اين دادگاه رجوع كند. دو تن از كودكان آقاي سليمي كه دو و ده سال دارند نيز در حمله به خانه وي مضروب و مجروح شدند. يعقوب سليمي در مصاحبه با راديو فردا مي گويد: ساعت چهار صبح 20 تن از مامورين اطلاعات وارد خانه شدند و همسر و فرزند من را با لگد و باتوم زدند و به صورت بچه دو ساله من گاز زدند و صورتش را زخم كردند. يعقوب سليمي با گريه و صداي لرزان مي گويد: آقاي احمدي نژاد كه در مجامع بين المللي مي گويد حقوق بشر در ايران رعايت مي شود، بيايد ببيند با بچه دو ساله چه كار مي كنند.

يعقوب سليمي: من ديشب خودم خانه نبودم، خانم آقاي رضوي و حيات غيبي ميهمان ما بودند و در خانه با زن و بچه من خواب بودند. ساعت چهار صبح 20 تن از مامورين اطلعات وارد خانه مي شوند، كل خانه را زير و رو مي كنند، همسر من را با لگد و باتوم مي زنند. همسر من متوسل مي شود به بچه و بچه را مي گيرد در بغل كه با باتوم نزنند. يكي از مامورين گاز دستش بوده و همسرم مي گويد مي خواهي گاز بزني، بزن به اين بچه دوساله و او گاز مي زند تو صورت بچه. صورت بچه دو ساله را زخم كردند. دختر بزرگ من ده ساله است كه آنها را با خود مي برند. دو فرزندم را آزاد كردند و همسايه ها رفتند آوردنشان به خانه. من وقتي فرزندم را ديدم گريه ام گرفت. از او پرسيدم چه شده؟ به من گفت: عمويي زده. متاسفانه همسرم را آزاد نكردند. جرم او چيست؟ بچه دو ساله گريه مي كرده مي گفته گرسنه است. مادرش پول داده به مامور گفته برو برايش غذا بگيرد، ولي مامور جواب داده بهش سرب بده بخورد.

ليلي صدر (راديو فردا): آقاي سليمي شما با همسرتان صحبت كرديد؟
يعقوب سليمي: نخير هنوز نگذاشتند. خودم احضاريه دارم براي دادگاه و فردا قرار است بروم دادگاه پيش رئيس شعبه چهارده. البته احضاريه هم نزد همسرم است، چون من منزل نبودم. همسايه ها به من زنگ زدند كه يك ميني بوس آمده با باتوم كتكشان زدند در كوچه در انظار مردم بچه دوساله را گرفته از در ميني بوس پرت كرده روي صندلي ميني بوس صورتش زخم شده. دختر ده ساله ام مي گويد خواب بودم با لگد بيدارم كردند. آيا آن مامور وجدان ندارد؟ مي گويد من سلام كردم، با لگد من را زدند. چه بگويم؟ جمهوري الكي اسلامي به چي مي گويند؟ من براي ظلمي كه در حق خودم شده گريه نمي كنم، براي ظلمي كه در حق بچه دوساله شده گريه مي كنم. آقاي احمدي نژاد كه در مجامع بين المللي مي گويد حقوق بشر در ايران رعايت مي شود، بيايد ببيند مامورين چطوري بچه دوساله را ... (راننده گريه كنان قادر به صحبت كردن نيست)

ل . ص: مي دانيد از خانم هاي همكارانتان كه دستگير شده بودند، كسي ‌آزاد شده يا نه؟
يعقوب سليمي: خانم سيد داوود رضوي را آزاد كردند. مامورين به همسر من گفتند چون زياد حرف مي زني بايد امشب بماني. خانم من به آنها گفته شما حكم داريد كه آمديد داخل خانه؟ سماجت كرده كه بايد حكمتان را نشان دهيد. چرا در رسانه ها مي گويند وقتي مامورين آمدند در خانه هايتان، حتما بايد حكم داشته باشند؟. اين با پوتين آمده روي فرش خانه و حتي نگذاشته روسري هايشان را سر كنند اينها. من خودم اصلا ورود به منطقه را نداشتم و با اين وقايع تحريك شدم. من خودم يكي از بسيجي هاي دوران انقلاب هستم.

ل . ص: آيا شما خودتان شاهد دستگيري كارمندان شركت واحد بوديد و آيا خبر داريد كه اخيرا هم كسي را دستگير كردند يا نه؟
يعقوب سليمي: راننده در خيابان اگر ماشينش خراب بود، صبح خودم شاهد بودم در رسالت با باتوم مامور راننده شركت واحد را مي زد كه برو سوار شو بايد حركت كني. ماشينش كمپرس نداشت در ميدان رسالت. راننده ها را مي زدند كه بايد سوار ماشين بشوند. راننده ها را در رسالت با گاز اشك آور پراكنده كردند. فيلمبرداري مي كردند، اطلاعات رعب و وحشت ايجاد كرده بود و كاملا به صورت حكومت نظامي كرده بودند ميدان حلقوي تا خود رسالت را.

2006-01-28T18:32:00.000-08:00

وب لاگ نویسی که با دستبند برای امتحان به دانشگاه برده شد
ترجمه از دکترزری اصفهانی
(از سایت طلیعه سپیده دمان)

وب لاگ نویس جوان مجتبی سمیع نژاد که از فوریه سال پیش تا کنون درزندان بوده است درتاریخ 21 ژانویه 2006 دستبند به دست برای امتحان به دانشگاه آزاد تهران برده شد. خبرنگاران بدون مرز از این قضیه که دادگاه به او اجازه داده است که دانشگاه اش را ادامه بدهد استقبال کرده اند اما خواستار آزادی او شدند
سازمان خبرنگاران بدون مرز میگوید"ما هیچگاه از محکوم کردن زندان غیرعادلانه دانشجوی جوان که به خاطر گذاشتن چند نوشته بروی اینترنت درحدود یک سال درزندان بوده است دست برنداشته ایم . ما به مقامات ایران اصرار میکنیم که با وب لا گ نویس هایی مثل مجتبی که موجب هیج تهدیدی برای جامعه ایرانی نیستند و برعکس باعث ایجاد دیالوگ و بحث که حق هر شهروندی است میشوند به نرمی برخورد کنند ."
از این وب لاگ نویس در دانشگاه تهران هنگامی که او با دست بسته میرفت که امتحان بدهد عکس گرفته شد و این عکس در وب لاگ قدیمی او چاپ شد
او اولین بار در نوامبر 2004 دستگیر شد علت دستگیریش اعتراض وسخنرانی برعلیه دستگیری سه هم کلاس اش بود . وقتی که او درزندان بود وب لاگش توسط کسانی که به حزب الله ایران وابسته بودند هک شد . وقتی که زندان را ترک کرد وب لاگش را با آدرس جدیدی شروع کرد که باعث دستگیری او در 12 فوریه 2005 شد .
مجتبی درجون 2005 به دوسال زندان به خاطر" توهین به رهبر معظم" متهم شد و یک ماه بعد به خاطر" تشویق به فساد"10 ماه اضافه زندان گرفت
http://man-namanam.blogspot.com
http://www.rsf.org/article.php3?id_article=16242
مطلب دراین لینک ها درج شده است

2006-01-24T07:41:00.000-08:00

کور شوید ...دور شوید...

حکم آرش سیگارچی به 3 سال زندان تقلیل یافت.

به قول خود آرش
آدم نمی داند بخندد یا گریه کند
جرم آرش را این نوشته اند:
توهین به رهبری و فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران

بنازم به این رهبری که تا بگی بالای چشمت ابروست میشه توهین و یک راست میری زندان. به این میگن اعتماد بنفس.
فکر کنید مثلا در خیابان یکی به شما توهین کند .. یک فحش بدهد. شما حق دارید او را سه سال حبس تعزیزی کنید؟

حالا ببینیم چی توهین به رهبری بوده. یادم می آید که آرش سیگارچی به جرم نوشتن در باره مزار قربانیان قتل عام سال 67 در روزنامه اش محکوم شد که البته مقام رهبری این را توهین و تبلیغ علیه نظام تلقی کرده است. . فکر میکنند با محکوم کردن آرش سیگارچی مردم دیگر در باره قتل عام 67 و کشتن فله ای جوانان مردم حرف نخواهند زد. آرش را هم زندانی کنید با دستان خونین تان چه خواهید کرد؟

( با تشکر از وبلاگ وب آورد که این خبر را از وبلاگ آرش سیگارچی آورده بود)